I SA/Gd 736/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.L. o uzupełnienie postanowienia z dnia 15 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 736/11 w przedmiocie pozostawienia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 czerwca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości za 2008 r. postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r. wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił wniosek skarżącego M.L. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Postanowienie powyższe doręczone zostało skarżącemu w dniu 13 maja 2013 r. Pismem z dnia 20 maja 2013 r. skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia "i dodatkowo orzeczenie o przyznaniu mi prawa pomocy w zakresie prawa do pełnomocnika". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że "jestem osobą nieporadną, ponieważ nie mam obeznania w prawie i trudności mam nawet z wypełnieniem PPF stąd mój wniosek jest zasadny". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.). Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2013 r., gdyż Sąd ten, orzekając o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, w pełnym zakresie rozstrzygnął rozpoznawaną sprawę. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.