II OZ 1219/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 140/07 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] września 2006 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu M. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia przyznanie prawa pomocy. Skarżący został wezwany, pismem z dnia 14 maja 2008 r. do przedłożenia dokumentów dotyczących jego stanu majątkowego oraz dochodów. Skarżący żądanych dokumentów nie złożył. Nie przedłożenie wskazanych dokumentów uniemożliwiło Sądowi ocenę sytuacji materialnej skarżącego. W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, że jego sytuacja majątkowa pogorszyła się, w związku z egzekucją zaciągniętej przez niego, na dofinansowanie działalności gospodarczej, pożyczki bankowej w kwocie [...] zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim należy podnieść, że kwestia odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego została prawomocnie rozstrzygnięta. Skarżący w rozpoznawanej sprawie już dwukrotnie występował z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w marcu 2007 r. oraz w lipcu 2007 r. W wyniku rozpoznania pierwszego wniosku postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 maja 2007 r. odmówiono przyznania prawa pomocy, wskazując iż skarżący mimo wezwania, nie nadesłał żądanych dokumentów źródłowych i tym samym nie wykazał, iż spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Postanowienie to uprawomocniło się, bowiem skarżący nie wniósł od niego sprzeciwu. W lipcu 2007 r. skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 października 2007 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy. Zażalenie skarżącego na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 28 grudnia 2007 r. Zasadniczym powodem takiego rozstrzygnięcia było to, iż skarżący, mimo ponownego wezwania, nie przedłożył żądanych dokumentów źródłowych, tym samym oświadczenia składane przez skarżącego okazały się nie wystarczające do przyznania mu prawa pomocy. Przy czym NSA podkreślił, iż skarżący nie wykazał, aby od wydania prawomocnego postanowienia z dnia 10 maja 2007 r. o odmowie przyznania prawa pomocy sytuacja majątkowa skarżącego uległa zamianie. Skarżący występując po raz kolejny z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powołując się na nowe okoliczności wskazał, że jest zadłużony we Wspólnocie Mieszkaniowej, toczy się wobec niego postępowanie komornicze na kwotę [...] zł. oraz na jego utrzymaniu znajduje się oprócz dziewięcioletniego syna półtoraroczna córka. Jakkolwiek strona, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, może złożyć kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętego wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże nie tylko strony, ale także sąd. Ponowne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację materialną strony. Sąd pierwszej instancji trafnie podniósł, iż strona występująca o przyznanie prawa pomocy powinna nie tylko przytoczyć okoliczności wskazujące na zasadność jej wniosku, ale także co najmniej je uprawdopodobnić. Skarżący, mimo wezwania, nie nadesłał żadnych z żądanych dokumentów i oświadczeń (odpisów zeznań podatkowych za rok 2007, wyciągów i wykazów z ostatnich 3 miesięcy z posiadanych rachunków bankowych, dokumentów potwierdzających prowadzenie wobec niego postępowań egzekucyjnych, oświadczenia gdzie skarżący wraz z dziećmi zamieszkuje, kto ponosi koszty utrzymania), ani w żaden sposób nie ustosunkował się do tego wezwania. Skoro więc skarżący nie wykazał, iż nastąpiła taka zmiana, która uzasadnia przyznanie prawa pomocy, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a wobec tego zażalenie podlega oddaleniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.