Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SAB/Kr 150/18

Административные суды2018-12-17
Номер дела
III SAB/Kr 150/18
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата решения
2018-12-17
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie

Судьи

Hanna Knysiak-Sudyka

Резолютивная часть

odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty w sprawie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02, niewykonania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09, niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 725/11 postanawia: skargę odrzucić. UZASADNIENIE Pismem z dnia 8 września 2018 r. skarżący złożył skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02, niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09, niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 725/11. W dniu 1 października 2018 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącego stanowiące skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02, niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09, niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 725/11. Sprawa ze skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02 jest zawisła pod sygn. akt III SA/Kr 1126/18. Sprawa ze skargi na niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09 jest zawisła pod sygn. akt III 1128/18. Sprawa ze skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 725/11 jest zawisła pod sygn. akt III 1127/18. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Konsekwencją zaś zaistnienia takiej sytuacji jest wyłączenie dopuszczalności skutecznego wniesienia kolejnej skargi. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi z dnia 1 października 2018 r. skarżący uczynił: - niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1158/02, - niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 306/09, - niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Kr 725/11. Tymczasem przed tutejszym Sądem zawisły już tożsame sprawy ze skargi skarżącego A. F. na wyżej wymienione niewykonania orzeczeń - w sprawach o sygn. akt III SA/Kr 1126/18, sygn. akt III SA/Kr 1127/18, sygn. akt III SA/Kr 1128/18. Dlatego też niniejszą skargę z dnia 1 października 2018 r. należy uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.