II SA/Ol 350/08

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi L.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia ustanowić dla skarżącej radcę prawnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę L.W. na decyzję, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję odmawiającą przyznania jej zasiłku okresowego i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. We wniosku z dnia 14 sierpnia 2008 r. skarżąca zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie dla niej radcy prawnego. Oświadczyła, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z nią mąż i dwoje dzieci (19 i 14 l.). Jedyny majątek rodziny stanowi mieszkanie o pow. 50 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 0,20 ha. Na jej dochód miesięczny składa się renta (678 zł) i świadczenia rodzinne (361 zł). Skarżąca wskazała, iż w jej rodzinie cztery osoby wymagają długotrwałego leczenia oraz rehabilitacji. Do wniosku załączone zostały dwa zaświadczenia z urzędu skarbowego oraz kopie wypisu z treści orzeczenia komisji lekarskiej KRUS, decyzji o przyznaniu renty, orzeczenia o niepełnosprawności i czterech zaświadczeń lekarskich. W związku z tym, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych [art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)], w zakresie rozstrzygnięcia zgłoszonego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z art. 262 w/w ustawy, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Skoro zatem materiał dowodowy daje podstawę do stwierdzenia, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztu usługi profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, jej wniosek podlegał uwzględnieniu stosownie do normy wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy. Stosowne w tym względzie postanowienie wydane zostało w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 tejże ustawy.