II SA/Ke 998/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Opatowcu z dnia 7 października 2020 r. nr XXIX/131/2020 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uchwałą z dnia 7 października 2020 r. nr XXIX/131/2020 Rada Miejska w Opatowcu uznała za bezzasadną skargę A. B. na działalność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Opatowcu (§ 1), zobowiązując Przewodniczącego Rady Miejskiej w Opatowcu do zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi (§ 2). W podstawie prawnej powołano art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3 K.p.a. Skargę na ww. uchwałę wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach A. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach: sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a), w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (§ 3). W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej w Opatowcu z dnia 7 października 2020 r. nr XXIX/131/2020 w przedmiocie rozpatrzenia skargi A. B. na działalność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Opatowcu. Podstawę prawną do wydania tego aktu stanowił m. in. art. 229 pkt 3 K.p.a., z którego wynika, że organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 – jest rada gminy. Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą obywatelską, której przedmiotem mogą być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem rozstrzygnięcia podejmowane przez organy administracji w ramach rozpoznawania skarg obywatelskich przewidzianych w art. 227 K.p.a. nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie należą do żadnej z kategorii aktów wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w art. 227 K.p.a., nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w p.p.s.a., stanowiąc zarazem odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki. Przedmiotowa skarga nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, wewnętrznym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną, polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. przykładowo wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. o sygn. akt III SA 1636/97, wyrok NSA z dnia 12 października 2011r. o sygn. akt II OSK 2021/11, dostępne w internetowej bazie orzeczniczej NSA). W tym miejscu wskazać trzeba, że uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, podjęte – tak jak zaskarżony w niniejszej sprawie akt – w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. nie są uchwałami z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 12 kwietnia 2001 r. o sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426; z dnia 16 maja 2012 r. o sygn. akt I OSK 1026/12, dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.