II SA/Rz 324/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014r., nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 8 stycznia 2014r. (data wpływu do organu 13 stycznia 2014r.) R. B. wystąpił do Wojewody [...] ze skargą na działania m. in. pracowników [...] Urzędu Wojewódzkiego Wydziału [...], zarzucając "manipulacje" i działanie na jego szkodę oraz na szkodę rodziny jego siostry. Podał, że jest osobą ze stwierdzonym znacznym stopniem niepełnosprawności. Mieszka w mieszkaniu "po rodzicach", będącym własnością jego siostry B. D. i ponosi koszty jego utrzymania. W wyniku trudności, w jakich znalazła się rodzina jego siostry, szwagier zmuszony był zwrócić się o pomoc do MOPS [...]. W decyzjach odmownych organ ten zasugerował, aby siostra wynajęła ww. mieszkanie celem poprawy sytuacji bytowej swojej rodziny pomijając, co w takiej sytuacji miałoby się stać z osobą skarżącego. SKO utrzymując w mocy decyzje odmowne podtrzymało sugestię o wynajęciu mieszkania. Skarżący sprzeciwił takiej ingerencji w jego życie. Zarzucił, że w decyzjach wydanych przez MOPS ujawniono jego dane osobowe. Podał, że jego siostra wniosła skargę na działania MOPS [...] do Urzędu Wojewódzkiego Wydział [...], jednakże również i tam nie spotkała się ze zrozumieniem. W pismach kierowanych do jego siostry podtrzymano stanowisko odnośnie wynajęcia mieszkania, wskazano, że decyzje wydane w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Urząd Wojewódzki Wydział [...], popierając stanowisko MOPS i SKO, zajął jednocześnie stanowisko wobec osoby skarżącego podejmując decyzję o jego dalszym losie. R. B. zarzucił organom ujawnienie informacji o jego chorobie. Wniósł o przeanalizowanie jego skargi i wyciągnięcie z niej odpowiednich wniosków. Pismem z dnia [...] lutego 2014r., nr [...] Wojewoda naprowadził, że w związku ze skargą R. B., w ramach czynności nadzoru i celem wyjaśnienia postawionych zarzutów polecił przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. W efekcie jego przeprowadzenia nie stwierdził, aby instytucje, o których mowa w skardze działały w sposób tendencyjny i z negatywnym nastawieniem do skarżącego. Co do przekroczenia uprawnień i naruszenia danych osobowych wyjaśnił, że ze skargą w powyższym zakresie należy zwrócić się do Generalnego Inspektora Danych Osobowych. Wyjaśnił, że sugestie dotyczące wynajęcia mieszkania w decyzjach kierowanych do J. D. były jedynie propozycją, a kontrola instancyjna decyzji wydawanych w przedmiocie przyznawania zasiłków należy do samorządowych kolegiów odwoławczych i nie leży w zakresie kompetencji wojewodów. Wojewoda [...] ponadto wskazał, że prawo do składania skarg do organów władzy publicznej oraz organizacji i instytucji publicznych wynika z art. 63 Konstytucji RP i przysługuje każdemu obywatelowi. Wprowadzone przepisy Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego, wypływające z art. 63 Konstytucji RP, służą temu, aby ustalić podmiot właściwy do obiektywnego rozpatrzenia skargi, a celem tego postępowania jest naprawienie ewentualnych błędów i zaniedbań Takim w niniejszej sprawie nie stwierdzono. Postępowanie skargowe nie kończy się wydaniem orzeczenia administracyjnego rozstrzygającego sprawę w toku instancji. Jest to postępowanie kontrolne, jednoinstancyjne, uproszczone i kończy się podjęciem czynności materialno – technicznej, jaką jest zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi. Wojewoda [...] mając więc na uwadze, że nie stwierdził przypadków podejmowania przez pracowników Wydziału [...] Urzędu Wojewódzkiego działań niezgodnych z prawem, uznał kwestie poruszone w skardze R. B. za wyjaśnione. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie na pismo Wojewody z dnia z dnia [...] lutego 2014r., nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi z dnia [...] stycznia 2014r. R. B. zarzucił brak ustosunkowania się do konkretnych zarzutów wobec Wydziału [...] Urzędu Wojewódzkiego oraz podanie wymijających wyjaśnień. Cytując obszerne fragmenty pisma Wojewody z dnia [...] lutego 2014r., wskazał na mataczenie lub poświadczenie nieprawdy odnośnie podjęcia działań wyjaśniających przez MOPS. Ponadto zarzucił dyskryminację osoby niepełnosprawnej oraz brak konsekwencji w wyjaśnieniach w kwestii mieszkania siostry skarżącego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, ze rozpatrzenie skargi na Wydział [...] Urzędu Wojewódzkiego nastąpiło po przeprowadzeniu wyczerpującego postępowania wyjaśniającego oraz z zachowaniem ustawowego terminu. Pismo z dnia [...] lutego 2014r., nr [...], będące przedmiotem skargi R. B. o uznaniu skargi za niezasadną doręczono skarżącemu w dniu 17 lutego 2014r. Postępowanie skargowe zakończyło się zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, które nie mieści w katalogu prawnych form działania administracji publicznej określonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a"., co uzasadnia wniosek o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Skarga na działanie pracownika organu administracji publicznej, tzw. skarga powszechna, rozpoznawana jest w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) zwanej dalej "k.p.a." Przedmiotem skargi, złożonej na podstawie art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi obywateli wnoszone na podstawie art. 227 i nast. k.p.a. nie są załatwiane poprzez podejmowanie działań zaskarżalnych do sądu administracyjnego (zob. J.Borkowski (w.:) B.Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 848 oraz powołane tam orzecznictwo). Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania uproszczonego, które kończy się podjęciem czynności materialno - technicznej polegającej na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia skargi, dokonanej na podstawie art. 238 § 1 k.p.a. Zawiadomienie o sposobie załatwienie skargi nie mieści się katalogu prawnych form działania administracji publicznej podlegających kontroli sądowoadministracyjnej (postanowienie NSA z dnia 25.05.2006r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697). W konsekwencji działania administracji publicznej będące następstwem wniesienia takiej skargi nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 P.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a. stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na zawiadomienie o sposobie jej załatwienia. Stanowisko takie powszechnie prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi R. B. jest pismo Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014r., nr [...] - zawiadomienie dokonane w trybie art. 238 § 1 k.p.a. o sposobie załatwienia złożonej przez R. B. skargi na działanie pracowników m. in. Wydziału [...] Urzędu Wojewódzkiego [...]. Sprawa ze skargi powszechnej nie podlega załatwieniu w trybie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem władczego aktu organu administracji publicznej, więc zawiadomienie o sposobie jej rozpatrzenia nie mieści w katalogu prawnych form działania administracji publicznej podlegających kognicji sądów administracyjnych. Zatem skarga na pismo będące zawiadomieniem o sposobie załatwienia takiej skargi, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.