I GZ 344/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 września 2020 r., sygn. akt III SPP/Lu 19/20 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 stycznia 2020 r., nr 90[...]03-2020-000001 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zarządzeniem z 9 września 2020 r., sygn. akt III SPP/Lu 19/20 pozostawił bez rozpoznania wniosek [...] (dalej: skarżąca lub spółka) o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 7 stycznia 2020 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że wobec niewykonania przez skarżącego wezwania zobowiązującego do jednoznacznego sprecyzowania przyczyny i podstawy wyłączenia referendarza sądowego, którego wyłączenia się domaga oraz uprawdopodobnienia przyczyny uzasadniającej wyłączenie, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, należało pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza sądowego. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości, jako niezgodnego z stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 49 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie Sąd I instancji trafnie stwierdził, że wniosek o wyłączenie referendarza sądowego obarczony jest brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Art. 18 § 1 p.p.s.a. (W związku z art. 24 § 1 p.p.s.a. odnośnie do referendarza sądowego) wskazuje na przyczyny wyłączenia sędziego, stanowiące procesową gwarancję bezstronności sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego (referendarza sądowego) na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego (referendarza sądowego) można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonego sędziego (referendarza sądowego) i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości, co do bezstronności sędziego (referendarza sądowego) są uzasadnione. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego (referendarza sądowego) powinien, zatem zawierać: oznaczenie sędziego (referendarza sądowego) poprzez wskazanie jego imienia i nazwiska, a także podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. Bez dochowania wskazanych wymogów nie można, bowiem stwierdzić, czy zachodzi w ogóle przesłanka wyłączenia określona w ustawie, jako istnienie okoliczności, która w odniesieniu do konkretnej osoby mogłaby wywołać wątpliwości, co do jej bezstronności. Brak tych danych niewątpliwie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom. Skarżący nie podał konkretnych i obiektywnych okoliczności wyłączenia w stosunku do referendarza sądowego, a tym samym okoliczności tych nie uprawdopodobnił. Tym samym zasadnie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku. Skarżący, mimo wezwania i prawidłowego pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego, w wyznaczonym terminie nie uzupełnił wskazanych w wezwaniu braków formalnych wniosku. W takiej sytuacji Sąd I instancji był zobowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie referendarzy bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., co nastąpiło zaskarżonym zarządzeniem, które odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.