I FZ 266/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1119/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 marca 2022 r. nr 1401-IOV-1.4103.178.2021.MKO w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r., 2018 r., 2019 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 23 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1119/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "DIAS") z 15 marca 2022 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r., 2018 r., 2019 r. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśniono, iż Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 18 maja 2022 r. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 12 396 zł (§ 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2021r., poz. 535), w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 23 maja 2022 r. Z uwagi na to, że w wyznaczonym terminie Spółka wpisu nie uiściła, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił nieopłaconą skargę, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie art. 220 § 1, art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pikt 3 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art.199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Jak wynika z akt sprawy w wykonaniu zrządzenia Przewodniczącego Wydziału z 18 maja 2022 r. (k. 29) pismem z 19 maja 2022 r., (k.31) doręczono pełnomocnikowi Skarżącej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Ponadto ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru (k. 32) wynika, iż wraz z wezwaniem do uzupełnienia braków skargi wysłany został odpis odpowiedzi na skargę, a przesyłkę odebrano 23 maja 2022 r., co podpisem potwierdził upoważniony pracownik. Zaznaczyć należy, że na poświadczeniu tym w rubryce "Rodzaj przesyłki" wpisano "doręczenie odpisu zarządzenia o wpisie, odpowiedzi na skargę". Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 819; dalej: "rozporządzenie"), odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Podkreślić należy, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy, który potwierdza fakt i datę doręczenia wskazanych pism. Oznacza to, że stanowi ono dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zauważyć należy, iż na przedmiotowym poświadczeniu odbioru brak jest jakiejkolwiek adnotacji o tym, iż przesyłka była niekompletna. Także pełnomocnik Skarżącej nie dokonał żadnych czynności w celu wyjaśnienia wątpliwości co do przesyłki, a tym co wynikało ze zwrotnego poświadczenia odbioru. Nie bez znaczenia jest okoliczność, iż przesyłka została wysłana do podmiotu profesjonalnego, jakim jest doradca podatkowy. Na podmiocie tym ciąży obowiązek należytej staranności. Niewątpliwie od podmiotu profesjonalnego (upoważnionego pracownika) należy wymagać podstawowej wiedzy o konieczności każdorazowego weryfikowania zawartości przesyłki i oznaczeniem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W związku z czym, nie można uznać stanowiska pełnomocnika Skarżącej, że wezwania do uzupełnienia braków nie doręczono, bo przeczy temu treść dokumentu "potwierdzenie odbioru". Domniemania, że dokument ten stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone, nie może obalić samo oświadczenie pełnomocnika Skarżącej. Brak sprawdzania na bieżąco faktycznej zawartości otrzymanej korespondencji w stosunku do jej zakresu potwierdzanego podpisem upoważnionej osoby ją odbierającej, obciąża kwitującego taki odbiór (por. postanowienie NSA z 27 listopada 2020 r., sygn. akt I FZ 252/20, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnikowi Skarżącej zostały doręczone przez Sąd pierwszej instancji dwa pisma, w tym jedno wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wyszczególniono czego dotyczy korespondencja. Jeżeli w przesyłce rzeczywiście brak byłoby jednego z pism, to mając świadomość, że takowe być powinno (a wiedza ta wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru), pełnomocnik powinien skontaktować się z Sądem w celu ustalenia treści drugiego wezwania. Mając powyższe na uwadze, z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.