II FZ 656/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1360/16 w zakresie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1360/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym z uwagi na jego braki formalne, których M. B. (zwany dalej "Skarżącym") nie uzupełnił w ustawowym terminie siedmiodniowym, pomimo uprzedniego wezwania. Skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy w prawidłowej formie, tj. na określonym urzędowo formularzu PPF do dnia 2 maja 2018 r., a więc w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pomimo załączenia do wezwania formularza (PPF) oraz pouczenia o skutkach nieuzupełnienia w terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie złożył natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy (pismo z dnia 23 maja 2018 r.) sporządzony w formie nieodpowiadającej art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej "p.p.s.a.") oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257 ze zm. - zwanego dalej "rozporządzeniem"). Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu. Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 p.p.s.a, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wezwano Skarżącego do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Urzędowy formularz został doręczony Skarżącemu. Mimo właściwego pouczenia Skarżący nie nadesłał wypełnionego formularza w zakreślonym terminie, w odpowiedzi składając kolejny wniosek (na kartce w kratkę) o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym przyjąć należy, że zaskarżone zarządzenie było prawidłowe. Skarżący nie uczynił bowiem zadość ustawowemu obowiązkowi złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w zakreślonym terminie. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. [pic]