IV SA/Gl 335/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2010 r. sprawy ze skargi E.K. na postanowienie Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stopnia niepełnosprawności oddala skargę. UZASADNIENIE Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. orzeczeniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 6b ust. 1 w związku z art. 4a ust. 1 i art. 6b ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) nie zaliczył E.R. do osób niepełnosprawnych. Orzeczenie to zostało odebrane przez B.R. matkę E. R. w dniu 21 grudnia 2009 r. co wynika z oświadczenia znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Pismem procesowym z dnia 7 stycznia 2010 r., a złożonym osobiście w siedzibie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. B.R. wniosła odwołanie od wskazanego powyżej orzeczenia do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności. W odwołaniu tym nie zgodziła się z treścią rozstrzygnięcia i zaakcentowała, że stan zdrowia córki uzasadnia zaliczenie jej do osób niepełnosprawnych. Okoliczność ta została potwierdzona opinią poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w G. oraz zaświadczeniem lekarskim. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że orzeczenie organu pierwszej instancji zostało doręczone w dniu 21 grudnia 2010 r., co oznacza, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4 stycznia 2010 r. Strona natomiast odwołanie wniosła osobiście w dniu 7 stycznia 2010 r. i nie wystąpiła z prośbą o przywrócenie uchybionego terminu. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła B.R., która wystąpiła o uwzględnienie skargi oraz o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia wydanego przez organ pierwszej instancji. W motywach skargi skarżąca podniosła, że orzeczenie organu pierwszej instancji otrzymała w dniu 21 grudnia 2009 r. i na skorzystanie ze środka odwoławczego miała tydzień, jednakże w tym czasie były święta i po ich odliczeniu termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 6 stycznia 2010 r. W tym dniu złożyła odwołanie w siedzibie organu pierwszej instancji, a tym samym jej zdaniem dochowała terminu przewidzianego przepisami prawa. Podkreśliła również, iż była przekonana, że dni świąteczne podlegają odliczeniu, a zatem uzyskanie informacji, że taka możliwość nie występuje była bardzo zaskoczona. Tym samym uznała, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jej winy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, jaką zaprezentował w uzasadnieniu swojego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje to, że orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. z dnia [...]r. odebrała w dniu 21 grudnia 2009 r. B.R. matka E.K. ( mocą orzeczenia Sądu Rejonowego w G. [...]r. zmieniono akt urodzenia E.R. na E.K.), jak również to, że odwołanie od tego orzeczenia złożone zostało osobiście przez B.R. w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 7 stycznia 2010 r., co wynika z datownika znajdującego się na egzemplarzu odwołania dołączonego do akt sprawy. Z powyższego wynika, że termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 4 stycznia 2010 r., co oznacza, że skarżąca wniosła odwołanie trzy dni po upływie terminu. Stosownie do postanowień art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy mocą zaskarżonego postanowienia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Takie rozstrzygnięcie organ odwoławczy podejmuje wówczas, gdy strona wnosi odwołanie z uchybieniem terminu do jego wniesienia i nie występuje równocześnie z wnioskiem o przywrócenie tego terminu, jak również wówczas, gdy wniesie odwołanie z uchybieniem terminu i pomimo złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania taki wniosek nie zostanie uwzględniony. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. W niniejszej sprawie przedstawiciel ustawowy skarżącej wniósł, jak zostało to zaznaczone odwołanie i nie zamieścił w nim wniosku o przywrócenie terminu. Z takim wnioskiem przedstawiciel ustawowy skarżącej wystąpił dopiero w skardze do tutejszego Sądu. Nadto w trakcie rozprawy przedstawiciel ten przybliżył okoliczności związane ze złożeniem odwołania od orzeczenia organu pierwszej instancji. Jak wynika z wyjaśnień przedstawiciela ustawowego skarżącej był on przekonany, że dni świąteczne nie są wliczane do dni wyznaczających upływ terminu do skorzystania ze środka odwoławczego. Przedstawione przez przedstawiciela ustawowego skarżącej wyjaśnienia pozwalają uznać, że w momencie składania odwołania nie miał on świadomości tego, że przedmiotowe odwołanie składane jest z uchybieniem terminu. Przeprowadzona powyżej analiza pozwala przyjąć, że organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które uzasadniałoby uwzględnienie wniesionej skargi. Do przyjęcia takiego stanowiska skłania w pierwszej kolejności to, iż przedstawiciel ustawowy skarżącej wnosząc odwołanie od orzeczenia organu pierwszej instancji nie uczynił tego w prawem przewidzianym terminie, lecz dokonał tej czynności procesowej z trzydniowym uchybieniem, nadto przedstawiciel ten nie skierował do tego organu wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W przedstawionym stanie faktycznym organ odwoławczy nie miał podstaw do rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu, zatem mógł jedynie ograniczyć się do rozpatrzenia wniesionego odwołania i do przyjęcia stwierdzenia, że odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem terminu. Zatem organ odwoławczy prawidłowo postąpił stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Kolejną kwestią, która wymaga odniesienia się to zgłoszony przez przedstawiciela ustawowego skarżącej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jak już to było wcześniej zaznaczone wniosek taki winien być kierowany do organu odwoławczego, natomiast Sąd nie jest prawidłowym adresatem takiego wniosku, albowiem Sąd kontroluje jedynie prawidłowość rozstrzygnięcia podjętego przez organ administracji i nie jest żadną trzecią instancją prowadzonego postępowania administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny może jedynie przeprowadzić kontrolę, natomiast nie dysponuje żadnymi uprawnieniami umożliwiającymi mu merytoryczne rozstrzyganie w sprawie, a tym samym nie dysponuje możliwościami przywracania uchybionego terminu. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. su.