II FZ 788/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 października 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 308/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 7 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę inicjującą postępowanie w sprawie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, iż z uwagi na brak odnotowania wpływu środków pieniężnych tytułem wpisu sądowego od skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 maja 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Pismem z 16 maja 2019 r. skarżący zawnioskował o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 11 lipca 2019 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, które to orzeczenie następnie postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 19 sierpnia 2019 r. zostało utrzymane w mocy w całości. W związku z powyższym pismem z 21 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego wtenczas zarządzenia Przewodniczącego z 10 maja 2019 r. Korespondencja sądowa zawierająca rzeczone wezwanie została skarżącemu doręczona 26 sierpnia 2019 r., toteż termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upływał 2 września 2019 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona w terminie. W ocenie sądu pierwszej instancji wobec nieuregulowania należnej opłaty w terminie koniecznym było odrzucenia skargi inicjującej postępowanie w sprawie. Nie zgadzając się z powyższym orzeczeniem, pismem z 22 października 2019 r., skarżący zaskarżył kwestionowane postanowienie sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, iż nie zgadza się w postanowieniem, które pozbawia go pełnomocnika z urzędu oraz możliwości umorzenia wpisu, a nadto odniósł się do zasadności nałożenia nań opłaty targowej będącej przedmiotem rozpoznania w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, toteż jako niezasadne należało je oddalić. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż rzeczone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wyczerpał tok instancyjny w zakresie przyznania temuż prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia należnego wpisu od skargi. Następnie został skutecznie wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu od skargi, zaś brakującej opłaty nie uregulował, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie przez sąd pierwszej instancji sankcji wskazanej w art. 220 § 3 p.p.s.a. Oceny tej nie mogła zmienić argumentacja zawarta w zażaleniu. Należy zauważyć, iż sama okoliczność posiadania przez stronę trudnej sytuacji finansowej nie prowadzi a limine do zwolnienia jej z obowiązku ponoszenia opłat sądowych, w tym wpisu od skargi. Jakkolwiek rzeczona okoliczność mogłaby być brana pod uwagę w odrębnie rozstrzyganym postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy, niezbędny w tym zakresie winien być wniosek skarżącego oraz dokładne wykazania stanu majątkowego, co jak wynika z odrębnie toczącego się w tym zakresie postępowania nie nastąpiło. Tymczasem przedmiotem niniejszego postępowania wpadkowego jest wyłącznie ocena prawidłowości wydania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie odrzucenia skargi, nie zaś postanowienie tego sądu w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy, które było przedmiotem analizy w ramach odrębnego postępowania, toteż ogół argumentacji skarżącego co do uzyskiwanego dochodu pozostaje bez wpływu dla niniejszego rozstrzygnięcia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.