I OZ 1330/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt II SA/Gl 309/19 o odrzuceniu skargi T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt II SA/Gl 309/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję, zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie m. in. zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2019 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż skarżący pomimo wezwania nie złożył go na urzędowym formularzu PPF. W związku z powyższym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lipca 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazanego wyżej wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącemu do rąk dorosłego domownika w dniu 18 lipca 2019 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 25 lipca 2019 r., skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, a zatem Sąd I instancji odrzucił skargę postanowieniem z dnia 12 września 2019 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T.M. W uzasadnieniu wskazał na swoją trudną sytuację materialną, a także zaważył, że brak prawa jazdy powoduje trudności w znalezieniu pracy w zawodzie kierowcy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej, jako: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego od tego środka zaskarżenia. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 18 lipca 2019 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 25 lipca 2019 r. Bezsporne jest, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wymaganym terminie, a co się z tym wiąże, Sąd I instancji zobowiązany był odrzucić wniesioną skargę. Podnoszone przez skarżącego w zażaleniu okoliczności pozostają bez wpływu na ocenę prawidłowości podjętego przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.