I SA/Wr 545/10
Административные суды2010-12-06
Номер дела
I SA/Wr 545/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2010-12-06
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судьи
Alojzy Wyszkowski
Резолютивная часть
*Zarządzono zwrot uiszczonej opłaty
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. PPHU "A" w J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o uzyskanej pomocy de minimis postanawia: zwrócić z urzędu stronie skarżącej nienależnie uiszczoną opłatę kancelaryjną w kwocie 100,00 zł (słownie: stu złotych).
UZASADNIENIE
Uzasadnienie:
Wyrokiem z dnia 13 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...].
W dniu 19 lipca 2010 r. wpłynęła na konto Sądu opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) zwanej dalej upsa, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W myśl natomiast przepisu art. 234 § 3 upsa nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu.
W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2010 r. - uchylający zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. - został doręczony stronie z urzędu w dniu 23 września 2010 r., uiszczoną przez skarżącego w dniu 19 lipca 2010 r. opłatę kancelaryjną w wysokości 100, 00 zł uznać należało za nienależną.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 225 w związku z art. 234 § 3 upsa orzeczono jak w sentencji.