II OZ 905/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 37/06 w zakresie odrzucenia zażalenia D. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 37/06 o wezwaniu D. D. do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie ze skargi J. K., C. M., J. C., R. B. i D. D. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z [...], nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę postanawia zażalenie odrzucić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie wniesione przez D. D., na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 37/06 w o wezwaniu D. D., do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie ze skargi J. K., C. M., J. C., R. B. i D. D. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powyższego postanowienia stwierdził, że zarządzenie z dnia 27 lipca 2007 r. D. D. otrzymał wraz ze stosownym pouczeniem w dniu 10 sierpnia 2007 r. natomiast zażalenie od powyższego zarządzenia skarżący wniósł dopiero w dniu 29 sierpnia 2007 r. o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie wysłanej do Sądu. W tej sytuacji zażalenie strony skarżącej wniesione zostało z naruszeniem siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. i dlatego zostało odrzucone na mocy art. 178 w zw. z art. 198 p.p.s.a. Sąd nadmienił również, iż przyznane skarżącemu postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 listopada 2007 r. prawo pomocy nie rzutowało na zwolnienie go od obowiązku uiszczenia wpisu objętego zarządzeniem z dnia 27 lipca 2007 r. albowiem wniosek o prawo pomocy wniesiony został po terminie do zaskarżenia tego zarządzenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. D., C. M. i J. K., w związku jednak z tym, iż zażalenie pierwszych dwojga wymienionych skarżących jako wniesione po terminie zostało odrzucone (postanowienie z dnia 14 kwietnia 2008 r.), rozpoznaniu podlega jedynie zażalenie J. K.. Wnoszący zażalenie zarzucił, brak odpowiedzi na jego pisma i nowe dowody w sprawie, ze strony organu a także, że uchwały Rady Miasta zostały oparte na błędnych danych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie może z urzędu badać, czy zostało ono wniesione przez stronę, ponieważ jest to jedna z przesłanek dopuszczalności tegoż zażalenia. Zauważyć należy, iż skarżonym postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. odrzucono zażalenie D. D. na zarządzenie, którym został on zobowiązany do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 21 czerwca 2007 r. Przedmiotowe zarządzenie skierowane było wyłącznie do D. D. i tylko ten uczestnik postępowania posiada interes prawny w skarżeniu rozstrzygnięcia sądowego w tym przedmiocie. Tymczasem zażalenie w przedmiotowej sprawie poza wspomnianą osobą, podpisali też C. M. oraz J. K., do których zarządzenie o którym mowa nie było kierowane. W tym względzie wypada zaznaczyć, iż niezrozumiałe jest także kierowanie przez Sąd odpisów zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie o wpisie przez inne strony postępowania, aniżeli osoba zobowiązana przez Sąd do uiszczenia określonych opłat sądowych. Zobowiązanie do uiszczenia kosztów sądowych należy bowiem wyłącznie do sfery interesu prawnego osoby wymienionej w zarządzeniu dotyczącym wpisu i tyko przez taką osobę zarządzenie takie może być zaskarżone. Zasadę tą należy rozciągnąć również na dalsze rozstrzygnięcia dotyczące tej osoby wydane w postępowaniu wpadkowym w przedmiocie kosztów sądowych. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.