VII SA/Wa 1757/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zwłokę w wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: oddalić wniosek Starosty K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r., znak: [...]. UZASADNIENIE Starosta K. w skardze z dnia 24 września 2007 r. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r., znak: [...] utrzymującego w mocy postanowienie organu I instancji mocą którego nałożono na skarżącego karę pieniężną za przekroczenie terminu przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, w wysokości 21 000 zł. Skarżący uzasadniając swój wniosek wskazał, iż środki do zapłaty kary muszą zostać wygospodarowane z pieniędzy przeznaczonych na bieżące zadania wykonywane przez Starostę. Nadto skarżący podał, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostały zaskarżone inne postanowienia nakładające na Starostę K. kary pieniężne, zaś wykonanie wszystkich orzeczonych kar musiałoby się odbyć kosztem aktualnie wykonywanych przez organ zadań. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Wynika to z konstrukcji normy prawnej cytowanego przepisu. Nie wystarczy więc sam wniosek o wstrzymanie wykonanie decyzji bez jego uzasadnienia, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Powyższe stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien skutkować jego oddaleniem (por. II OZ 1024/05, II OZ 1099/05). Wniosek skarżącego nie jest zasadny. Obowiązek nałożony postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie ma charakteru nieodwracalnego, czyli nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Kara pieniężna w przypadku uchylenia postanowienia podlega zwrotowi. Nie spowoduje też możliwości wyrządzenia znacznej szkody. Należy zaznaczyć, że uzasadnienie wniosku nie odnosi się do ustawowych przesłanek. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że nie jest zasadnym zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania postanowienia. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 cytowanej na wstępie ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.