II FZ 736/17

SENTENCJA Dnia 20 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "S." sp. z o.o. z siedzibą w S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 października 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 674/17 w przedmiocie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego w sprawie ze skargi "S." sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 31 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 6 października 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 674/17 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał "S." sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej jako "Spółka") do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od wniesionej przez Spółkę skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 31 lipca 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. Z powyższego zarządzenia wynika, że w rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na kwotę 44 206 zł, a zatem należny wpis stosunkowy od skargi wynosi 1 327 zł, stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Po uwzględnieniu dokonanej wpłaty w wysokości 500 zł, do zapłaty pozostało 827 zł. W zażaleniu Spółka, działając przez swojego pełnomocnika, zaskarżyła ww. zarządzenie w całości. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 231 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w zw. z § 1 pkt 3 i § 3 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., poprzez niewłaściwe ich zastosowanie polegające na wezwaniu Spółki do uiszczenia stosunkowego wpisu sądowego w wysokości 1 327 zł, podczas gdy w sprawie skarg z zakresu zobowiązań podatkowych właściwy jest wpis stały w wysokości 500 zł. Na tej podstawie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). Natomiast w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10 000 zł do 50 000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. Niewątpliwie w niniejszej sprawie Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, której przedmiotem jest podatek od nieruchomości. Przedmiotem zaskarżenia są więc należności pieniężne w rozumieniu przepisów art. 216 i art. 231 P.p.s.a. Od tego typu spraw właściwy jest wpis stosunkowy określony w § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Wartość przedmiotu zaskarżenia, tj. różnica pomiędzy określoną przez organ podatkowy wysokością zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości a wysokością zobowiązania podatkowego wykazanego przez Spółkę w korekcie deklaracji, została bowiem określona na kwotę 44 206 zł. 3 % wartości tego przedmiotu wynosi zatem (po zaokrągleniu do pełnych złotych) - 1 327 zł. Taki właśnie wpis został określony przez Przewodniczącego Wydziału I zaskarżonym zarządzeniem, w którym zasadnie wskazano też, że po uwzględnieniu dokonanej wpłaty w wysokości 500 zł, do zapłaty pozostało 827 zł. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że zarówno w zarządzeniu, jak i wniesionym na nie zażaleniu podano błędną podstawę prawną określonej wysokości wpisu stosunkowego. Niemniej jednak, pomimo powołania się w zarządzeniu na § 1 pkt 3 zamiast § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., kwota należnego wpisu została ustalona prawidłowo i w oparciu o właściwy przepis. Mając na uwadze powyższą argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.