I SAB/Wa 406/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. K. i B. S. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. w rejonie ul. B., S. i B. ozn. jako "Tabela likwidacyjna nr [...] wsi [...]" dz. [...], w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 374 (trzysta siedemdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE K. K. i B. S. pismem z dnia 3 października 2011 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. w rejonie ul. B., S. i B. ozn. jako "Tabela likwidacyjna nr [...] wsi [...]" dz. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia [...] maja 1991 r. M. S. wystąpiła do Urzędu Dzielnicowego W.- [...] o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), powoływanego dalej jako "dekret", przeszła na własność Skarbu Państwa. Pismem z dnia [...] sierpnia 1996 r. do powyższego wniosku przyłączyli się J. S. oraz następcy prawni M. S. z d. S. – K. K. i B. S. Pismem z dnia [...] września 1997 r. organ poinformował strony, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie miał możliwości zajęcia stanowiska w terminie przewidzianym w art. 35 kpa i nie jest w stanie podać terminu załatwienia sprawy. Pismem z dnia [...] października 1999 r. pełnomocnik skarżących wystąpił do organu o rozpoznanie złożonego w 1991 r. wniosku o odszkodowanie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2000 r., nr [...] Starosta Powiatu W. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania odszkodowania za ww. nieruchomość i zobowiązał wnioskodawców do wystąpienia do Sądu Rejonowego w sprawie ustalenia właścicieli ww. gruntu w dacie wejścia w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. Wyrokiem z dnia [...] czerwca 2002 r., sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w W. Wydział [...] ustalił, że w dniu [...] listopada 1945 r. poprzednicy prawni wnioskodawców byli współwłaścicielami nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] tabeli likwidacyjnej nr [...] wsi [...] o pow. [...]m2, położoną w W. przy ul. B., składającej się z działek wskazanych szczegółowo w dalszej części wyroku. Pismem z dnia [...] października 2005 r. Urząd Miasta W. poinformował pełnomocnika wnioskodawców, że decyzja w sprawie wydana zostanie do końca III kwartału 2006 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. skarżący wystąpili do Urzędu Miasta W. o wskazanie przyczyn nierozpoznania sprawy. W odpowiedzi organ udzielił informacji, że wniosek o odszkodowanie rozpoznany zostanie do dnia [...] grudnia 2006 r. Pismem z dnia [...] marca 2007 r., a następnie z dnia [...] czerwca 2007 r. ponownie ponaglono organ do wydania decyzji w sprawie. Pismem z dnia [...] września 2007 r. skarżący wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta W. sprawy w terminie. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] wyznaczył Prezydentowi Miasta W. termin załatwienia sprawy do dnia [...] października 2008 r. Pismem z dnia [...] marca 2009 r. organ poinformował pełnomocnika wnioskodawców, że decyzja w sprawie wydana zostanie do dnia [...] lipca 2009 r., natomiast pismem z dnia [...] września 2009 r. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] Prezydent Miasta W. ustalił odszkodowanie za część przedmiotowej nieruchomości o pow. [...] m2 w wysokości [...] zł. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r., a następnie pismem z dnia [...] maja 2011 r. pełnomocnik skarżących wniosła o rozpoznanie przez organ wniosku o odszkodowanie co do pozostałej części nieruchomości. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. organ poinformował wnioskodawców, że decyzja w przedmiotowej sprawie wydana zostanie do dnia [...] września 2011 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżący wskazali, że pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] terminu na rozpoznanie sprawy do dnia [...] października 2008 r. do dnia dzisiejszego nie wydano decyzji o odszkodowaniu za całą nieruchomość. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. przyznano odszkodowanie za część nieruchomości, natomiast do rozpatrzenia pozostałej części niezbędne było wykonanie mapy geodezyjnej z wykreśleniem powierzchni działek, co do których wydane były już decyzje w latach 1966 r., 1978 r. oraz 2010 r. Tym samym do rozpatrzenia pozostała część o pow. [...] m2, wchodząca w skład działki nr [...] z obr. [...]. Do zakończenia postępowania niezbędne było zebranie dokumentów dotyczących działki nr [...], w celu ustalenia daty utraty faktycznej możliwości władania. W związku z tym wystąpiono do odpowiednich urzędów o dokumenty dotyczące budowy bloków znajdujących się na ww. terenie. Organ wskazał ponadto, że akta niniejszej sprawy w dniu [...] czerwca 2011 r. przekazane zostały do Sądu w celu rozpoznania skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako "P.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem jak wynika z akt administracyjnych, Prezydent Miasta W. od dnia [...] maja 1991 r., kiedy wpłynął do organu wniosek o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość, do dnia wyrokowania, nie wydał rozstrzygnięcia co do całości wniosku skarżących. Wprawdzie decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. ustalił na rzecz wnioskodawców odszkodowanie, jednakże tylko za część nieruchomości o pow. [...] m2. Zważyć również należy, że od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie zaledwie pięciokrotnie informowano strony postępowania o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminach wynikających z art. 35 kpa. Zdaniem Sądu zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżących o odszkodowanie za pozostałą część przedmiotowej nieruchomości nie może usprawiedliwić podnoszona w odpowiedzi na skargę konieczność wykonania mapy geodezyjnej z wykreśleniem powierzchni działek, co do których były już wydane decyzje w latach 1966 r., 1978 r. oraz 2010 r. i zebranie dokumentów dotyczących działki nr [...], w celu ustalenia daty utraty faktycznej możliwości władania nią. Na zebranie takiej dokumentacji i poczynienie odpowiednich ustaleń w powyższych kwestiach organ miał wystarczającą ilość czasu, bowiem postępowanie w niniejszej sprawie trwa już ponad 20 lat. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także w sposób rażący naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufania obywateli do organów Państwa. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ pomimo długotrwałego prowadzenia postępowania i gromadzenia niezbędnej dokumentacji nie rozpoznał całości wniosku skarżących o przyznanie odszkodowania, czym rażąco naruszył przepisy art. 35 kpa. Nie dochował również obowiązku zawiadamiania strony o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy, czym z kolei rażąco naruszył przepis art. 36 kpa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 2 i art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.