II SO/Kr 3/10
Административные суды2010-11-15
Номер дела
II SO/Kr 3/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата решения
2010-11-15
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie
Судьи
Wojciech Jakimowicz
Резолютивная часть
Odrzucono sprzeciw
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P.B. od zarządzenia Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2010 r., sygn. akt: II SO/Kr 3/10 w sprawie ze skargi P.B. o wymierzenie grzywny Komendantowi [....] Komisariatu Policji w K. postanawia sprzeciw odrzucić.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2010 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostawił bez rozpoznania wniosek P.B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi o wymierzenie grzywny Komendantowi [....] Komisariatu Policji w K. za nieprzekazanie skargi w sprawie z jego wniosku o udzielenie informacji publicznej.
Pismem z dnia [....] września 2010 r. P.B. wniósł, drogą elektroniczną, sprzeciw od wyżej opisanego zarządzenia.
Pismem z dnia [....] września 2010 r. P.B. został wezwany do podpisania sprzeciwu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.).
Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone wnioskodawcy w dniu 7 października 2010 r. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego wniesionego sprzeciwu upłynął w dniu 14 października 2010 r.
Skoro pomimo wezwania skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie, przeto wniesiony przez niego sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2010 r. należało odrzucić, zgodnie z art. 259 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącym, iż sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione podlega odrzuceniu przez sąd.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji na podstawie powołanych w uzasadnieniu przepisów.