III SAB/Łd 51/07

SENTENCJA Dnia 8 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. w przedmiocie braku wydania decyzji po wyroku uchylającym w sprawie 3II SA/Łd 496/02 postanawia: odrzucić skargę. T.G. UZASADNIENIE W dniu 2 sierpnia 2007 roku A. D. wniósł skargę na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. w przedmiocie braku wydania decyzji po wyroku uchylającym w sprawie 3II SA/Łd 496/02. Zarządzeniem z dnia 2 października 2007 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu z art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący poinformował, że nie występował i na razie nie zamierza występować z zażaleniem do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu albowiem przed jej wniesieniem nie zostało złożone zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cytowanej ustawy). Stosownie do treści art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Uznając zażalenie za uzasadnione, wyżej wymieniony organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.). Jak już na wstępie wskazano, w niniejszej sprawie skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi skargę na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. w przedmiocie braku wydania decyzji po wyroku uchylającym w sprawie 3II SA/Łd 496/02. Z oświadczenia skarżącego wynika, że nie składał on zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Głównego Inspektora Sanitarnego. Stosownie bowiem do treści art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz.U. z 2006, Nr 122, poz. 851 z późn. zm.), w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego - Główny Inspektor Sanitarny. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, iż skarżący nie wyczerpał dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji, a tym samym nie dopełnił warunku dopuszczalności skargi wskazanego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu. T.G.