I GZ 569/13
Административные суды2013-12-19
Номер дела
I GZ 569/13
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2013-12-19
Тип
Postanowienie NSA
Судьи
Barbara Stukan-Pytlowany
Резолютивная часть
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Текст решения
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Stukan-Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "R." Spółki z o.o. w K. na postanowienie zawarte w pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 939/13 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi "R." Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w S.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 939/13, po rozpoznaniu skargi "R." Spółki z o.o. w K., uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. W pkt trzecim orzeczenia zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 5.155 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, pełnomocnik "R." Spółki z o.o. w K., zażądał jego zmiany poprzez zasądzenie na rzecz strony skarżącej obok dotychczas zasądzonej kwoty dodatkowo kwoty 3.600 zł. Ponadto zgłoszono wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
W motywach zażalenia wywiedziono, że strona była dwukrotnie zastępowana przed Sądem przez profesjonalnego pełnomocnika: po raz pierwszy gdy oddalono skargę w sprawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. i po raz drugi gdy tę skargę uwzględniono w wyroku z dnia 17 października 2013 r., mimo to nie zasądzono kosztów postępowania za ponowny udział pełnomocnika w postępowaniu przed sądem. Na zasadność swojego stanowiska strona przywołała postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 38/09.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Jak zasadnie zauważył w zażaleniu pełnomocnik Spółki, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 września o sygn. akt II FZ 38/09 wyraził pogląd, że jeżeli niekorzystne dla strony orzeczenie sądu administracyjnego pierwszej instancji zostanie uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, za ponowny udział przed sądem pierwszej instancji przysługuje odrębne wynagrodzenie. Pogląd ten nie jest odosobniony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. post. NSA z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 753/12; z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 42/09), a Sąd orzekający w rozpatrywanej sprawie w pełni go podziela.
Stan faktyczny analizowanej sprawy wskazuje, że skarga została uwzględniona przez Sąd pierwszej instancji dopiero na skutek ponownego rozpoznania sprawy, a więc w powtórnym postępowaniu na skutek uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 r., I GSK 289/12 (k. akt 148) poprzedniego orzeczenia wydanego w sprawie. Za każdym razem strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (np.k. akt 19 oraz 191 akt). Należy podkreślić, że pełnomocnik Spółki w piśmie procesowym z dnia 20 września 2013 r., tj. przed ponownym rozpoznaniem sprawy przez Sąd I instancji, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, skierowanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Z pisma tego wynika, że koszty te wynoszą łącznie 8.755 zł. Na kwotę tę składają się koszty w postępowaniu sądowym po uchyleniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w kwocie 3.600 zł oraz koszty w postępowaniu przy pierwotnym rozpoznaniu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w łącznej kwocie 5.155 zł (opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, wpis od skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w kwocie 1.538 zł oraz wynagrodzenie adwokata w kwocie 3.600 zł).
Wobec powyższego zasadne jest zażalenie pełnomocnika strony, który reprezentując skarżącego na każdym etapie postępowania (dwa postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i jedno przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) otrzymał zwrot kosztów postępowania kasacyjnego oraz jedynie zwrot poniesionych kosztów jednego postępowania przed Sądem I instancji. Nie została natomiast zasądzona wnioskowana kwota 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania po powtórnym rozpoznaniu sprawy przez Sąd wojewódzki.
Na marginesie wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wskazując podstawę prawną obliczenia kwoty wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wskazał § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 31, poz. 153). Właściwą podstawą prawną był w istocie § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f), bowiem wartość przedmiotu zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie mieściła się w granicach od 50.000 do 200.000 zł, a nie jak przyjął Sąd I instancji w granicach od 10.000 do 50.000 zł.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Na zakończenie dodać należy, że w świetle przepisów działu V rozdziału I p.p.s.a. brak jest podstaw prawnych do zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu wydanym na skutek rozpoznania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Koszty te uwzględni przy ponownym rozpoznawaniu sprawy w opisanym zakresie Sąd pierwszej instancji.