III SAB/Wr 1225/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska–Szostak po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w III Wydziale sprawy ze skargi: T.O. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 1 sierpnia 2022 r. T. O. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia 27 października 2022 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 (stu) złotych - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na nieprawidłowości w wypełnieniu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi (nie zostały uzupełnione wszystkie rubryki zwrotnego potwierdzenie odbioru), w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 27 grudnia 2022 r., wszczęto postępowanie reklamacyjne dotyczące ww. przesyłki. Na podstawie wyjaśnień operatora pocztowego (k. 14 akt sądowych) oraz adnotacji zamieszczonych na kopercie zawierającej odpis ww. zarządzenia, ustalono, że przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 4 listopada 2022 r., a powtórnie 15 listopada 2022 r., po czym zwrócono ją w dniu 23 listopada 2022 r. do nadawcy z powodu niepodjęcia w terminie. Zgodnie z treścią odpowiedzi na reklamację informację o awizowaniu pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata. Wobec powyższego należało przyjąć, że skutek doręczenia nastąpił z dniem 18 listopada 2022 r., a termin na uzupełnienie braku fiskalnego skargi upłynął w dniu 25 listopada 2022 r. Strona skarżąca brakującego wpisu od skargi nie uiściła. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, adnotacje zamieszczone na przesyłce zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z odpowiedzią na reklamację dotyczącą ww. przesyłki umożliwiają przyjęcie prawnej fikcji doręczenia z dniem 18 listopada 2022 r., stosownie do treści art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 1 – 2). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (prawna fikcja doręczenia). Podkreślenia wymaga, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Pomimo prawidłowego doręczenia i upływu zakreślonego terminu, strona skarżąca nie uzupełniała braku fiskalnego skargi. Wobec powyższego - w niniejszej sprawie - skarga podlegała odrzuceniu zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a.