II OZ 1106/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. i A. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 240/10 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. H. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia drogi ewakuacyjnej w obrębie klatki schodowej budynku do stanu poprzedniego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 240/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił J. H. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia drogi ewakuacyjnej w obrębie klatki schodowej budynku do stanu poprzedniego. Sąd I instancji wskazał, że J. H. nie wykazał okoliczności uzasadniających możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Niezależnie jednak od tego, Sąd zaznaczył, iż czyniąc zadość obowiązkowi uwzględnienia z urzędu, a więc bez wniosków strony, okoliczności decydujących o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, nie dopatrzył się przesłanek do wstrzymania decyzji z [...] marca 2010 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie A. i J. H. wskazali, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. demontażu drzwi wraz z futrynami, nie będzie możliwości przywrócenia stanu poprzedniego. W przypadku futryn muszą one zostać wyrwane ze ściany, co odbywa się metodą siłową i skutkuje ich powyginaniem i pocięciem, a także zniszczeniem powłoki wierzchniej, tym samym nie ma możliwości ich powtórnego użycia. Także ściany nie będzie można przywrócić do stanu poprzedniego, ponieważ wyrwanie futryn skutkuje naruszeniem integralności muru. Żalący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy tj. wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie na A. i J. H. ciąży obowiązek doprowadzenia drogi ewakuacyjnej w obrębie klatki schodowej budynku przy ul. D. [...] w W. do stanu poprzedniego, poprzez demontaż drzwi ze skrzydłem otwieranym na zewnątrz klatki schodowej, zamontowanych pomiędzy klatką schodową a korytarzem prowadzącym do mieszkań nr [...]. Obowiązek powyższy nałożony na małżonków H. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z [...] grudnia 2009 r. Nr [...] został utrzymany zaskarżoną decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z [...] marca 2010 r. W zaskarżonej decyzji organ wskazał, że pozostawienie spornych drzwi w obecnym kształcie stwarza niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia osób przebywających w mieszkaniu nr [...] w przedmiotowym budynku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał więc za właściwe stanowisko, które zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie niewykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jednakże nie po stronie skarżących lecz uczestnika postępowania, zamieszkałego w lokalu nr [...]. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powinien brać pod uwagę sytuację wszystkich uczestników postępowania, bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może zachodzić nie tylko po stronie wnioskującego o udzielenia ochrony tymczasowej, ale także, jak w niniejszej sprawie, po stronie innych uczestników postępowania (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 4, W-wa 2010, s. 209). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.