I SA/Go 682/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE I SA/Go 682/08 U Z A S A D N I E N I E W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosku tego skarżący nie uzasadnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wniesienia skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji majątkowej i finansowej. Skarżący jednak nie uzasadnił w żadnej mierze swojego wniosku. Podkreślić również należy, że przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej utrzymująca w mocy decyzję tegoż organu z [...] lutego 2008 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej z [...] listopada 2004 r. Stwierdzić należy, że zarówno stanowisko doktryny jak i orzecznictwo sadów administracyjnych wskazuje, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżonej decyzji przymiotu takiego przyznać jednak nie można. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.