XXV C 2505/19

<p>Sygn. akt<strong> <!-- --> XXV C 2505/19</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 9 października 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia (del.) Anna Ogińska - Łągiewka</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. w Warszawie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. B.</span> </strong>, <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. B.</span> </strong>i <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. M. (1)</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong>:</p> <p>umorzyć postępowanie w sprawie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 30 września 2019 r. <span class="anon-block">A. M. (2)</span>, powołująca się na fakt reprezentacji powodów <span class="anon-block">P. B.</span>, <span class="anon-block">M. B.</span> i <span class="anon-block">A. M. (1)</span> wniosła <br/>o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wskazanej kwoty<em> <!-- --> (pozew k. 3 akt).</em> </p> <p>W postanowieniu z dnia 9 października 2019 r. tut. Sąd odmówił dopuszczenia pełnomocnika <span class="anon-block">A. M. (2)</span> do udziału w sprawie.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355 k.p.c.</a> sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.</p> <p>W doktrynie i judykaturze wskazuje się, że występowanie w sprawie w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, oznacza brak należytego umocowania ze skutkiem przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 2)">art. 379 pkt 2 k.p.c.</a>, w związku z czym uchybienie to nie może być usunięte w drodze zatwierdzenia przez stronę czynności dokonanych przez tę osobę. Stanowisko to potwierdził Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z 8 lipca 2008 r. (…) Gdy brak należytego umocowania pełnomocnika strony doprowadza do nieważności postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 2)">art. 379 pkt 2 k.p.c.</a>), to dalsze postępowanie nie może się toczyć. Wydanie wyroku w tej sytuacji staje się niedopuszczalne. Niedopuszczalność ta pociąga za sobą – w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 k.p.c.</a> umorzenie postępowania (<em> <!-- -->por.: H. Pietrzykowski [w:] „Metodyka Pracy Sędziego w sprawach cywilnych”, wydanie 7, Warszawa 2014, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lipca 2004 r., sygn. akt III CZP 32/04, Legalis nr 64222, uchwała Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt III CZP 154/07, Legalis nr 101300</em>).</p> <p>W niniejszej sprawie wydanie wyroku jest niedopuszczalne, ponieważ pozew wniosła osoba, która nie może być pełnomocnikiem (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 87;art. 87 § 1)">art. 87 § 1 k.p.c.</a>) bowiem umowa zlecenia, na którą – jako podstawę umocowania – powoływała się <span class="anon-block">A. M. (2)</span>, nie miała charakteru „stałego” w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 87;art. 87 § 1)">art. 87 § 1 k.p.c.</a>, a została zawarta jedynie w celu dochodzenia określonego roszczenia, objętego pozwem w niniejszej sprawie. Wskazuje na <br/>to chociażby fakt, że „Umowa stałego zlecenia o dochodzenie roszczeń z tytułu umów bankowych”, jak ją nazwano, została zawarta 1 sierpnia 2017 r. i w tej samej dacie zostało udzielone przez powodów pełnomocnictwo <span class="anon-block">A. M. (2)</span>, z którą zawarto powyższą umowę zlecenia (<em> <!-- -->k. 81 – 83 akt</em>). Nie może być zatem mowy o stałym zleceniu, które miałoby charakter uprzedni, pierwotny, w stosunku do udzielonego pełnomocnictwa.</p> <p>Podzielając zaś powołane wyżej poglądy, czynność wniesienia pozwu przez taką osobę nie może być potwierdzona przez samą stronę, a występowanie w charakterze pełnomocnika procesowego osoby, która nie może być pełnomocnikiem, oznacza brak należytego umocowania, powodujący nieważność postępowania. W takiej sytuację postępowanie należy umorzyć (<em> <!-- -->por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 1969 r., sygn. akt I CZ 106/68, Legalis nr 13896</em>).</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <em> <!-- -->9.10.2019 r.</em> </p> </div>