I C 508/19

<p>Sygn. akt I C 508/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 9 października 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Rybniku I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="200"/> <col width="511"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>sędzia Kamila Przeczek</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> Protokolant:</p> </td> <td> <p>stażysta Edyta Stanek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. w Rybniku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">B. S.</span> (<span class="anon-block">S.</span>)</p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  oddala powództwo w całości;</p> <p>2.  zasądza od powoda <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">B. S.</span> kwotę 5.417 zł (pięć tysięcy czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>sędzia Kamila Przeczek</p> <p>Sygn. akt: I C 508/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł pozew, w którym domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">B. S.</span> kwoty 65.398,03 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu oraz zwrotu kosztów procesu.</p> <p>W uzasadnieniu podał, iż zawarł z pozwanym umowę pożyczki, na podstawie której ten ostatni otrzymał określoną kwotę i jednocześnie zobowiązał się do jej zwrotu. Strona pozwana nie wywiązała się jednak ze swojego zobowiązania. Wobec naruszenia warunków umowy zadłużenie wynikające z umowy stało w całości wymagalne z dniem 11 lipca 2018r. Mimo wezwania do zapłaty pozwany do rej pory nie spłacił zadłużenia.</p> <p>28 maja 2019r. wydano w sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.</p> <p> <span class="anon-block">B. S.</span> w ustawowym terminie złożył sprzeciw od tego nakazu zapłaty wnosząc o oddalenie powództwa.</p> <p>Pozwany podniósł brak legitymacji czynnej powoda (umowa nie została zawarta przez powoda), brak wymagalności roszczenia (pozwanemu nie doręczono wypowiedzenia umowy, wezwania do zapłaty, ani wniosku o restrtukuryzację), powód nie wskazał jakie należności składają się na należność główną, nie przedstawił żadnego dowodu uruchomienia kredytu i nie złożył żadnego dowodu na wykazanie wysokości zadłużenia i historii kredytu (wyciąg z ksiąg jest tylko dowodem prywatnym).</p> <p>Sąd ustalił :</p> <p>29 czerwca 2015r. <span class="anon-block"> (...) Bank (...) SA</span> w <span class="anon-block">G.</span> zawarł z <span class="anon-block">B. S.</span> umowę kredytu gotówkowego nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 74.509,19 zł na okres od 29 czerwca 2015r. do 14 lipca 2025r. Kredyt miał być wypłacony zgodnie z wolą kredytobiorcy w następujący sposób: 8.430 zł przelewem na rachunek wskazany przez kredytobiorcę, 60.491 zł przeznaczone na częściową spłatę zadłużenia pozwanego w <span class="anon-block"> (...)</span> Agricole <span class="anon-block"> Bank (...)</span> i <span class="anon-block"> Banku (...) SA</span> przelewem na rachunki wskazane przez kredytobiorcę i 5.588,19 zł z tytułu prowizji przelewem na rachunek banku. W razie niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu Bank mógł wypowiedzieć umowę kredytu z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. O wypowiedzeniu umowy klient zawiadamiany był w formie pisemnej, listem poleconym. <em> <!-- -->(umowa kredytu k.15-16)</em> </p> <p> <span class="anon-block"> Bank (...) SA</span> połączył się z <span class="anon-block">A.</span> Bankiem w ten sposób, że cały majątek (wszystkie aktywa i pasywa) <span class="anon-block"> Bank (...) SA</span> przeniesiony został na powoda. <em> <!-- -->(informacja odpowiadająca odpisowi z rejestru przedsiębiorców k.20-24)</em> </p> <p>Pismem z 13 lipca 2018r. powód wezwał pozwanego do zapłaty wymagalnego zadłużenia z tytułu kredytu gotówkowego. <em> <!-- -->(wezwanie z 13.08.2018r. k.17-18)</em> </p> <p>7 sierpnia 2018r. <span class="anon-block">A.</span> Bank wystawił wyciąg z ksiąg bankowych. Z tego wyciągu wynikało, że <span class="anon-block">B. S.</span> posiada wymagalne roszczenie z tytułu umowy kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 26 czerwca 2015r., na które składają się: niespłacony kapitał w wysokości 62.276,27 zł, odsetki umowne w wysokości 3.007,34 zł, odsetki umowne za opóźnienie w wysokości 59,75 zł i opłaty umowne w wysokości 54,67 zł. <em> <!-- -->(wyciąg z ksiąg banku k.12)</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o powołane wyżej dowody uznając je za wiarygodne, albowiem tworzą zwartą i logiczną całości, a żadna ze stron zasadniczo ich nie kwestionowała.</p> <p>Pozwany podnosił jedynie, że wyciąg z ksiąg bankowych nie jest wystarczającym dowodem na stwierdzenie istnienia i wysokości dochodzonego roszczenia, albowiem nie ma waloru dokumenty urzędowego.</p> <p>Sąd zważył :</p> <p>Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Poza sporem pozostawała okoliczność, iż strony w dniu 29 czerwca 2015r. zawarły umowę kredytu.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. prawo bankowe</a> przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.</p> <p>Jednocześnie - ponieważ pozwany jest w świetle polskiej regulacji konsumentem - umowa z 26 kwietnia 2010r. miała charakter umowy o kredyt konsumencki. Ten szczególny rodzaj umów regulowany jest przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111260715" title="Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim - Dz. U. z 2011 r. Nr 126, poz. 715 ()">Ustawę z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim</a>, która to ustawa przewiduje szereg obowiązkowych uregulowań. Zdaniem Sądu zawarta przez strony umowa spełnia wszystkie wymagania umowy o kredyt konsumencki.</p> <p>Za chybiony należy uznać zarzut pozwanego o braku legitymacji czynnej powoda. Z dołączonej do pozwu informacji odpowiadającej odpisowi z rejestru przedsiębiorców wynika wprost, że powód przejął wszystkie aktywa i pasywa banku, z którym pozwany zawarł umowę kredytu. W tej sytuacji bezspornym jest, że <span class="anon-block">A.</span> Bank wstąpił w prawa pierwotnego wierzyciela.</p> <p>Strona pozwana podniosła także zarzuty braku wymagalności dochodzonego roszczenia (umowa nie została wypowiedziana) i w ogóle jego bezzasadności (nie wykazano, że kredyt w ogóle został uruchomiony).</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> powód zobowiązany był do przedstawienia dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Powołany przepis nakłada na stronę powodową, jako wywodzącą ze swych twierdzeń skutki prawne obowiązek wykazania swoich racji. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> normuje natomiast jedną z podstawowych zasad procesu cywilnego, jaką jest zasada kontradyktoryjności. W myśl tej zasady przygotowanie, gromadzenie i dostarczanie materiału dowodowego należy do stron, do sądu należy zaś jedynie ocena tego materiału i wydanie na jej podstawie rozstrzygnięcia. Zasada ta oznacza odstąpienie od odpowiedzialności sądu orzekającego za rezultat postępowania dowodowego, którego dysponentem są strony.</p> <p>To właśnie na stronach spoczywa obowiązek przytaczania dowodów na poparcie swych twierdzeń, a zatem jeśli bezczynność strony w zakresie inicjatywy dowodowej nie znajduje żadnego usprawiedliwienia, w szczególności strona nie jest nieporadna, ani nie napotyka trudnych do przezwyciężenia przeszkód, to musi się liczyć z groźbą ujemnych dla niej skutków związanych z brakiem wykazania faktów, na które się powołuje. Oczywiście zasada ta nie wyłącza możliwości dopuszczenia przez Sąd z urzędu dowodu niewskazanego przez strony, zastrzega jednak takie uprawnienie do wyjątkowych wypadków, nie może zaś prowadzić do zastępowania strony w spełnianiu jej obowiązków, w szczególności jeśli strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, tak jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie.</p> <p>Generalnie jednak Sąd nie ma możliwości zarządzania dochodzeń w celu poszukiwania dowodów niezbędnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a w ślad za tym nie ma obowiązku poszukiwania takich dowodów. Działanie sądu w takiej sytuacji z urzędu, zgodnie z utrwalonym w tej mierze orzecznictwem, mogłoby prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku równego traktowania stron.</p> <p>W związku z podniesionymi przez pozwanego zarzutami bank winien był w ocenie Sądu wykazać fakt przelania środków z kredytu oraz fakt wypowiedzenia umowy. Powyższe okoliczności nie zostały jednak w żaden sposób udowodnione.</p> <p>Wobec powyższego powództwo zostało oddalone w całości.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> zasądzają je od strony przegranej – strony powodowej na rzecz pozwanej.</p> <p>Na koszty te złożyły się : koszty zastępstwa procesowego w kwocie 5.400 zł i opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.</p> </div>