X C 145/19
Суды общей юрисдикции2019-10-09
Номер дела
X C 145/19
Дата решения
2019-10-09
Тип
SENTENCE
Судьи
Katarzyna Malinowska (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Резюме
Nie tezowane
Текст решения
<p>Sygn. akt: X C 145/19 upr.</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 9 października 2019 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>Przewodnicząca: SSR Katarzyna Malinowska</p>
<p>Protokolant: stażysta Magdalena Skinder</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 26 września 2019 r. w Toruniu</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. P.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">Z. N.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1000 zł (tysiąc złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty;</p>
<p>II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p>
<p>SSR Katarzyna Malinowska</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block">M. P.</span> dnia 20 grudnia 2018 r. wniósł do tutejszego Sądu powództwo przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">Z. N.</span> (k. 3 i n), w którym domagał się zapłaty kwoty 1000 zł wynikającej z umowy pośrednictwa w wynajmie nieruchomości. Do pozwu załączono samą umowę pośrednictwa, dwie faktury oraz umowę cesji pomiędzy pierwotnym wierzycielem a powodem. Sprawę zarejestrowano początkowo pod sygnaturą I Nc 2759/18.</p>
<p>Pozwany w odpowiedzi na pozew (k. 20 i n.) podnosił, że poprzednik prawny powoda nie wywiązał się z opisanych w umowie pośrednictwa obowiązków, zaś uiszczona kwota 2000 zł wyczerpuje roszczenia powoda i jego poprzednika. Wskazywał również nieścisłości w treści samej umowy pośrednictwa.</p>
<p>W dalszym toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje</strong>
</p>
<p>Pozwany jest właścicielem lokalu położonego w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block"> (...)</span> Staromiejskim, na którego parterze znajduje się lokal usługowy. Pozwany w 2017 r. poszukiwał najemcy, w związku z czym 9 lutego 2019 r. zawarł z <span class="anon-block">K. M.</span> prowadzącą działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> w obrocie nieruchomościami umowę pośrednictwa wynajmu nieruchomości. Zapisano w niej, że miesięczna cena wynajmu lokalu wynieść ma 15 000 zł, zaś jednorazowe wynagrodzenie pośrednika brutto wynieść ma 50% tej kwoty, to jest 7500 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Okoliczność bezsporna, ponadto dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->– umowa pośrednictwa z dnia 9.02.2017 r., k. 9.</em>
</p>
<p>W ramach wykonania przedmiotowej umowy pośrednictwa poprzednik prawny powoda sporządził stosowne ogłoszenie, następnie skontaktował zamawiającego (pozwanego) z potencjalnym najemcą. Negocjacje w sprawie zawarcia umowy najmu prowadzone były bez uczestnictwa pośrednika. Przyczyną takiego stanu było niedopuszczenie go do udziału przez pozwanego.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->– zeznania świadka <span class="anon-block">K. M.</span> na rozprawie dnia 28.06.2019 r., k. 54–55,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->– częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">M. K.</span> z dnia 26.09.2019 r., k. 62–62 v.</em>
</p>
<p>Na skutek oświadczenia pozwanego, o jego gotowości zapłaty kwoty 2000 zł pośrednik wystawiła stosowną fakturę (2000 zł + VAT, łącznie 2460 zł), z której należność została uregulowana. W ocenie pierwotnego wierzyciela nie stanowiła ona jednak pokrycia całości należnej kwoty. Po długotrwałych, bezskutecznych ustaleniach co do zapłaty pozostałej części pośrednik wystawiła kolejną fakturę, <em>
<!-- -->pro forma</em>, opiewającą na brakującą część należności, to jest 5040 zł brutto. Ta część należności nie została nigdy uregulowana.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->– <span class="anon-block">Faktura (...)</span> z dnia 18.05.2017 r., k. 10,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->– <span class="anon-block">Faktura (...)</span>/<span class="anon-block">P.</span> z dnia 16.01.2018 r., k. 14,</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->– zeznania K. <span class="anon-block">M.</span>, j.w.,</em>
</p>
<p>Następnie dnia 7 maja 2018 r. pozwana w drodze umowy przelewu wierzytelności przeniosła na powoda uprawnienia z tytułu należności wynikających z wcześniejszej faktury <em>
<!-- -->pro forma</em>.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Dowód:</em>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->– umowa przelewu wierzytelności z dnia 7.05.2018 r., k. 7–8.</em>
</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie złożonych do akt sprawy dokumentów oraz dowodów z zeznań świadków. Przedłożone dokumenty Sąd uznał za w pełni wiarygodne, jako że tworzyły spójną całość, a ich prawdziwość nie była przez strony kwestionowana. Jednocześnie choć w ten sam sposób należało ocenić przedłożoną przez stronę pozwaną umowę najmu, to jednak Sąd zajął stanowisko, zgodnie z którym przydatność tego dowodu dla rozstrzygnięcia sprawy była niewielka.</p>
<p>Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom <span class="anon-block">K. M.</span>, jako że były one zgodne z pozostałym materiałem dowodowym a także z zasadami doświadczenia życiowego.</p>
<p>Zeznania świadka <span class="anon-block">M. K.</span> Sąd co do zasady uznał za niewiarygodne. W szczególności sąd nie dał wiary twierdzeniom, jakoby strony umowy pośrednictwa ustaliły telefonicznie obniżenie wynagrodzenia pośrednika bez konieczności sporządzenia aneksu do umowy. Wydaje się to być jeszcze mniej prawdopodobne w sytuacji, w której świadek według własnego oświadczenia sama wykonywała w przeszłości zawód pośrednika w obrocie nieruchomościami.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje</strong>
</p>
<p>Pozwanego oraz poprzednika prawnego powoda łączyła umowa pośrednictwa w obrocie nieruchomościami. Zapisano w niej określone wynagrodzenie pośrednika. W przypadku ustalenia wykonania umowy w sposób należyty, pośrednikowi przysługuje zapisane w umowie wynagrodzenie, o ile treść umowy nie uległa późniejszej modyfikacji. W drodze umowy cesji ewentualna wierzytelność z tytułu wynagrodzenia została przeniesiona na powoda.</p>
<p>W niniejszej sprawie umowa pośrednictwa została sporządzona na przygotowanym przez pośrednika wzorze. Jak stanowi jej § 1 „zamawiający [pozwany] zleca pośrednikowi, w sposób wybrany przez pośrednika, wykonanie czynności zmierzających do zawarcia umowy wynajmu nieruchomości, w szczególności działań marketingowych mających na celu wynajem nieruchomości. […] Zlecenie zostanie wykonane przez doprowadzenie do zawarcia przez zamawiającego umowy wynajmu w okresie obowiązywania niniejszej umowy z kontrahentem wskazanym przez pośrednika”. W § 7 przewidziano, że ewentualne rozwiązanie umowy nie będzie bezskuteczne wobec umowy zawartej przez zamawiającego z kontrahentem wskazanym przez pośrednika.</p>
<p>W stanie faktycznym ustalonym jak w poprzedniej części niniejszego uzasadnienia jako oczywisty jawi się fakt, że umowa została skutecznie wykonana. Działania pośrednika doprowadziły do zawarcia umowy najmu, co potwierdzają wszystkie zgromadzone dowody, w tym zeznania świadków. Umowa pośrednictwa jest tzw. umową rezultatu. Podjęte przez pośrednika działania nie prowadzą do nabycia przez niego prawa do wynagrodzenia tak długo, jak długo nie zostanie osiągnięty cel – nie zostanie zawarta umowa sprzedaży czy najmu nieruchomości. Od skuteczności zdecydowanie mniej istotne jest przy tym, jakie w tym celu działania podejmie pośrednik. Wątpliwości Sądu nie budzi zatem, że pośrednik ze swojej strony wykonał umowę w sposób należyty. Jednocześnie bezspornym jest, że nie otrzymał on całości swojego wynagrodzenia. Nie ma przy tym znaczenia, że później pozwany zawarł umowę najmu z innym najemcą, już bez udziału pośrednika. Okoliczności sprawy wskazują bowiem, iż wcześniej podpisano umowę z kontrahentem wskazanym przez pośrednika – w przeciwnym wypadku nie byłoby podstaw do zapłaty na jego rzecz jakiejkolwiek części wynagrodzenia, co bezsprzecznie nastąpiło.</p>
<p>W sytuacji, gdyby pozwany jako wynajmujący zainteresowany był wyłącznie jednym, konkretnym kontrahentem, jak wynikało to z zeznań <span class="anon-block">M. K.</span>, taki zapis winien był znaleźć się w umowie. Wówczas jedynie zawarcie umowy z tym wymienionym najemcą prowadziłoby do konieczności uiszczenia wynagrodzenia na rzecz pośrednika. W przeciwnym przypadku całkowicie bez znaczenia pozostaje przeświadczenie pozwanego, że z kontrahentem przedstawionym przez pośrednika byłby w stanie skontaktować się także bez udziału <span class="anon-block"> firmy (...)</span>.</p>
<p>Za nieudowodnione i mało wiarygodne Sąd uznał twierdzenia, jakoby strony telefonicznie ustaliły obniżenie wynagrodzenia pełnomocnika. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z § 7 umowy wszelkie jej zmiany wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności. Biorąc pod uwagę, że pozwany prowadzi działalność gospodarczą z zakresu wynajmu i zarządzania nieruchomościami, a świadek <span class="anon-block">M. K.</span>, pracownik pozwanego, w przeszłości prowadziła działalność z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami przeoczenie bądź zignorowanie takiego zapisu wydaje się być co najmniej wątpliwe.</p>
<p>W tym stanie rzeczy powództwo na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 735;art. 735 § 1)">art. 735 § 1 k.c.</a> zasługiwało na uwzględnienie w całości, o czym orzeczono w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 735 pkt. 1)">pkt I.</a> Od zasądzonej kwoty naliczono odsetki od dnia 20 grudnia 2018 r., to jest od dnia wytoczenia powództwa, do dnia zapłaty.</p>
<p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> Na zasądzoną w pkt. II kwotę 300 zł składają się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 30 zł (art. 28 pkt. 1 ustawy z dnia 28 lipca <span class="anon-block"> (...)</span>. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w jej brzmieniu z dnia wniesienia pozwu, Dz.U. z 2018 r., poz. 300) oraz 270 zł wynagrodzenia pełnomocnika (§ 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).</p>
</div>