I C 403/19

<p>Sygnatura akt: I C 403/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 października 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Joanna Jank</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 października 2019 roku w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. B.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">Z. B.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 33.463,23 zł (trzydzieści trzy tysiące czterysta sześćdziesiąt trzy złote i dwadzieścia trzy grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 marca 2019 roku do dnia zapłaty;</p> <p>II.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">Z. B.</span> na rzecz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 5.291 zł (pięć tysięcy dwieście dziewięćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->I C 403/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Na podstawie wniosku pozwanego z 4 września 2011 r. 16 września 2011 r. pozwany zawarł z <span class="anon-block"> (...) Bankiem SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> (obecna nazwa banku: <span class="anon-block"> (...) SA</span>) umowę odnawialnego kredytu konsumpcyjne <span class="anon-block"> (...)</span> udzielonego w jego rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowym nr <span class="anon-block"> (...)</span> na okres 12 miesięcy. Umowa była automatycznie przedłużana na kolejne okresy dwunastomiesięczne.</p> <p>Kwota kredytu zgodnie z umową wynosiła 25 000 zł, zaś spłata kredytu następowała z każdego wpływu środków na rachunek bakowy pozwanego i powodowała odnawianie się kredytu w spłaconej części.</p> <p>W §3.4 umowy przewidziano, że od kwoty niespłaconego w terminie kapitału bank miał prawo naliczać odsetki według zmiennej stopy procentowej wynikającej z tabeli stóp procentowych <span class="anon-block"> (...)</span> Banku, która w dniu zawarcia umowy wynosiła 20 % w skali roku, i mogła ulec zmianie w przypadku zmiany wysokości maksymalnych odsetek ustawowych za opóźnienie przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeksie Cywilnym</a>.</p> <p>W § 4 umowy postanowiono, że kredyt jest oprocentowany według zmiennej stopy procentowej, która w dniu zawarcia umowy wynosiła 6,98999977111816%</p> <p>W §17 umowy przewidziano uprawnienie banku do jej wypowiedzenia z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia m.in. w przypadku naruszenia przez kredytobiorcę postanowień umowy oraz regulaminu udzielania kredytów konsumpcyjnych i innych warunków(regulaminów), do których przestrzegania zobowiązany był kredytobiorca.</p> <p>W dniu 12 listopada 2012 r. na podstawie aneksu do powyższej umowy kwota kredytu została podwyższona o 3700 zł.</p> <p>/umowa wraz z aneksem i regulaminem – k. 16 – 26)</p> <p>Począwszy od 19 września 2011 r. pozwany zaczął korzystać z kredytu, zaś na jego koncie pojawiło się saldo ujemne, które na dzień 14 września 2017 r. wynosiło – 287000 zł</p> <p>/zestawienie operacji na rachunku bankowym -. 42, k 31. – 40/</p> <p>W dniu 18 października 2017 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty zadłużenia wynoszącego 1104, 84 zł w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania. W wezwaniu powód poinformował pozwanego o możliwości restrukturyzacji zobowiązania lub zmiany jego warunków spłaty.</p> <p>/wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania – k. 126, 127/</p> <p>W dniu 19 grudnia 2017 r. powód wypowiedział umowę pozwanemu z uwagi na brak spłaty zobowiązania zgodnie z warunkami umowy.</p> <p>Oświadczenie o wypowiedzeniu umowy podpisali w imieniu <span class="anon-block"> banku (...)</span>, którzy działali na podstawie pełnomocnictwa udzielonych im w dniach odpowiedni: 28 kwietnia 2015 r. i 13 października 2016 r.</p> <p>/wypowiedzenie – k27, pełnomocnictwa – k. 130, 131/</p> <p>Zadłużenie pozwanego z tytułu kredytu na dzień 26 września 2018 r. wynosiło: 28 700 zł z tytułu kapitału, 1706, 26 zł z tytułu odsetek umownych w wysokości 10 % za okres od 17 sierpnia 2017 r. do 21 marca 2018 r., 1423, 53 zł z tytułu odsetek od zadłużenia przeterminowanego za okres od 22 marca 2018 r. do 26 września 2018 r. oraz 728, 70 zł z tytułu kosztów, opłat i prowizji.</p> <p>/wyciąg z ksiąg banku – k. 28)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dołączone przez powoda dokumenty w postaci umowy i aneksu do niej wraz z regulaminem, oświadczenia o wypowiedzeniu umowy wraz z pełnomocnictwami osób je podpisujących, wezwania pozwanego do zapłaty zadłużenia wraz potwierdzeniem jego nadania, a także historii operacji na rachunku bakowym pozwanego i wyciągu z ksiąg banku. Dokumenty te nie wzbudziły wątpliwości sądu co do ich prawdziwości i autentyczności. Zostały sporządzone poza niniejszym postępowanie i nie dla jego celów, dlatego nie było żadnych przeszkód, aby uczynić je podstawa faktyczna ustaleń sądu.</p> <p>Podstawę prawną powództwa stanowił przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69)">art. 69 ustawy Prawo Bankowe</a> w zw. z art. 66.1 ustawy o kredycie konsumenckim (umowa została zawarta przed jej wejściem w życie).</p> <p>Pozwany, kwestionując powództwo zgłaszał wymienione powyżej zarzuty co do roszczenia powoda:</p> <p>I.  <strong> <!-- -->niewykazanie wysokości roszczenia, kwestionowanie wyciągu z ksiąg bankowych – zarzut w ocenie sądu bezzasadny </strong> </p> <p>Celem wykazania wysokości roszczenia przedłożono nie tylko wyciąg z ksiąg bankowych, ale także elektroniczne zestawienie operacji na rachunku pozwanego w okresie 2002-2017</p> <p>- zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 7)">art. 7 Prawa bankowego</a> oświadczenia woli związane z dokonywaniem czynności bankowych mogą być składane w postaci elektronicznej. Dokumenty związane z czynnościami bankowymi mogą być sporządzane na informatycznych nośnikach danych, jeżeli dokumenty te będą w sposób należyty utworzone, utrwalone, przekazane, przechowywane i zabezpieczone. Usługi związane z zabezpieczeniem tych dokumentów mogą być wykonywane przez banki, spółki tworzone przez banki z innymi podmiotami, a także przedsiębiorstwa pomocniczych usług bankowych.</p> <p>- w orzecznictwie podnosi się, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe</a> (t.j. Dz.U. 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) przewidujący składnie oświadczenia woli za pomocą elektronicznych nośników informacji, stanowi podstawę do stosowania w praktyce bankowej dokumentów elektronicznych, które na gruncie prawa procesowego należy uznać - na równi z oświadczeniem utrwalonym za pomocą pisma na nośniku tradycyjnym (papierze) - za dokument w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> (por. postanowienie SN z dnia 11 marca 2004r., V CZ 12/04, <span class="anon-block">L.</span>).</p> <p>- nie do przyjęcia jest teza, że skoro wydruki komputerowe nie spełniają wymogów dokumentów, to tym samym nie mogą zostać uznane za dowód w procesie. Nawet jeśli podzielić pogląd, że skoro niepodpisane wydruki komputerowe nie stanowią dokumentu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 245)">art. 244 i 245 kpc</a>, to należy uwzględnić, iż w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksie postępowania cywilnego</a> nie zawarto zamkniętego katalogu środków dowodowych i dopuszczalne jest skorzystanie z każdego źródła informacji o faktach istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jeśli tylko nie jest to sprzeczne z przepisami prawa. Zastosowanie w sprawie mógł znaleźć również przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 309)">art. 309 kpc</a>. Przepis ten odnosi się bowiem do innych niż wyraźnie wymienionych w kodeksie środków dowodowych i tym samym może mieć zastosowanie także do wydruków komputerowych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2008r., I CSK 138/08, <span class="anon-block">L.</span>).</p> <p>W konsekwencji wydruk komputerowy w postaci elektronicznego zestawienia operacji jest przydatnym i miarodajnym dowodem w postępowaniu cywilnym, a pozwany nie zdołał go skutecznie zakwestionować.</p> <p>Nie sposób a priori kwestionować także wyciągu z ksiąg banku. Wprawdzie nie ma on mocy dokumentu urzędowego i w postepowaniu cywilnym jest wyłącznie dokumentem prywatnym, jednakże jako taki podlega on ocenie sądu zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Pozwany nie zgłosił żadnych konkretnych zarzutów o do sposobu wyliczenia kwoty dochodzonej pozwem, ani tez – wbrew obciążającemu go ciężarowi dowodu nie wykazał, aby dokonał jakichkolwiek wpłat na rachunek bankowy, które ni zostałyby ujęte w zestawieniu operacji na rachunku bankowym i przez to wpłynęłyby na wysokość jego zadłużenia wynikająca z wyciągu z ksiąg banku,. W tej sytuacji zarzuty pozwanego należało uznać wyłącznie za przyjęta linie obrony, obliczoną na ogólnikowe zakwestionowanie wszystkich twierdzeń powoda.</p> <p> <strong> <!-- -->II. niewykazanie przekazania pozwanemu środków pieniężnych </strong> </p> <p>Zarzut jest oczywiście bezzasadny, ponieważ umowa dotyczyła kredytem odnawialnego w rachunku oszczędnościowo – rachunkowym w związku z czym pozwany mógł się zadłużać w rachunku do wysokości umówionego limitu. Z dokumentów na k. 42 wynika, że od 19 września 2011r. (wniosek o udzielenie kredytu odnawialnego został złożony w dniu 14 września 2011r. - k. 16) pozwany korzystał z limitu, co potwierdza elektroniczne zestawienie operacji, natomiast na 14.09.2017r. na jego rachunku występowało saldo ujemne 28.700 zł (k. 39v), odpowiadające wysokości udzielonego limitu</p> <p> <strong> <!-- -->III. przedwczesność powództwa – brak wezwania do zapłaty z informacją o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację kredytu; bezskuteczność połączenia w jednym piśmie wezwania do zapłaty, pouczenia w trybie 75c <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">Prawa bankowego</a> i wypowiedzenia umowy</strong> </p> <p>Zarzut Sąd uznał za bezzasadny z następujących przyczyn:</p> <p>- do pisma z dnia 02.07.2019r. powód dołączył wezwanie do zapłaty z dnia 18.10.2017r. wraz z potwierdzeniem jego nadania (k.126 i 127) z informacją o możliwości dokonania zmiany warunków spłaty lub restrukturyzacji zobowiązania; wezwanie zawierało pouczenie o możliwości takiego wniosku w terminie 14 dni;</p> <p>Pozwany mija się z prawdą twierdząc, że pouczenie o restrukturyzacji było połączone z wypowiedzeniem, skoro ww. wezwanie poprzedzało wypowiedzenie umowy;</p> <p>W przepisie art.. 75 c <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">prawa bankowego</a> wprost wskazano, że informacja o możliwości restrukturyzacji powinna być zawarta w wezwaniu do zapłaty; 1. <em> <!-- -->Jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych.</em> </p> <p> <em> <!-- -->2. W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia.</em> </p> <p> <strong> <!-- -->IV. brak umocowania dla osób, które podpisały wypowiedzenie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Zarzut okazał się bezzasadny z następujących przyczyn: </strong> </p> <p>- wypowiedzenie z dnia 19.12.2017r. podpisali <span class="anon-block">B. M.</span> i <span class="anon-block">P. K.</span>;</p> <p>- do pisma z dnia 02.07.2019r. dołączono pełnomocnictwa dla każdej z tych osób, do podpisywania wypowiedzeń umów kredytowych zawartych z osobami fizycznymi z limitem do kwoty 50.000 zł (w niniejszej sprawie limit po aneksowaniu 28.700 zł) wraz z drugim pełnomocnikiem;</p> <p>- pełnomocnictwa zostały udzielone w dniach 28.04.2015r. i 13.10.2016r. (a więc przed podpisaniem oświadczenia o wypowiedzeniu umowy pozwanemu) – wygasają z dniem ustania stosunku pracy;</p> <p> <strong> <!-- -->V. kwestionowanie roszczenie o odsetki z uwagi na niewymagalność całego roszczenia</strong> </p> <p>W pierwszej kolejności należy zauważyć, że pozwany kwestionuje wyliczenie odsetek, przy założeniu bezskuteczności wypowiedzenia (brak wymagalności całego roszczenia) – ostatnie zdanie k. 110v. Zarzut ten jest bezzasadny, skoro Sąd przesądził powyżej , ze wypowiedzenie było skuteczne. Pozwany nie kwestionuje samej stopy procentowej odsetek</p> <p>Powód w pozwie domaga się zasądzenia odsetek umownych od kapitału w wysokości 28700 zł za okres od 17.08.2017r. do 11.03.2019r. wg stopy procentowej 10 % w skali roku. Z § 3 ust. 4 wynika umowy, że zmiana stopy procentowej następuje w przypadku zmiany maksymalnej wysokości odsetek wynikających z czynności prawnej. Stopa procentowa tych odsetek od sierpnia 2017r. wynosiła 14 % , podczas gdy powód dochodzi odsetek w wysokości niższej.</p> <p>Mając na uwadze powyższe na podstawie art. N69 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 ()">ustawy Prawo Bankowe</a>, Sąd orzekł, jak w sentencji.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasądzając na rzecz powoda kwotę 5291 zł, obejmującą: opłatę od pozwu w kwocie 1674 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3600 zł oraz opłatę skarbową w kwocie 17 zł.</p> </div>