II K 166/19

Суды общей юрисдикции2019-10-10

Номер дела

II K 166/19

Дата решения

2019-10-10

Тип

SENTENCE

Судьи

Marek Stachoń (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

Sygn. akt II K 166/19 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 10 października 2019 roku Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Szczepanik bez udziału Prokuratora - po rozpoznaniu na rozprawie dnia 18.06.2019 r. i 10.10.2019 r. sprawy  J. N. syna O. i E. z domu K., urodzonego dnia (...) w P. oskarżonego o to, że: W dniu 02 grudnia 2018 roku w Ośrodku (...) w P., woj. (...) spowodował naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia małoletniego A. K. w ten sposób, że uderzał go ręką w ramię oraz otwartą ręką po twarzy, przytrzymywał za ramiona, zadawał kopnięcia po nogach i okolicy żeber, w wyniku czego małoletni doznał obrażeń ciała w postaci: na twarzy wzdłuż trzonu żuchwy po stronie prawej podbiegnięcie krwawe barwy sino- oliwkowej o średnicy 2cm; na powiekach oka lewego w części zewnętrznej podbiegnięcie krwawe barwy brunatno- oliwkowej, wlew krwawy pod spojówką gałki ocznej lewej cz. zewnętrznej; na przedniej powierzchni klatki piersiowej poniżej prawego obojczyka dwa podbiegnięcia krwawe barwy brunatno- oliwkowej o średnicy 1cm- 1,5cm na plecach w okolicy łopatkowej L podbiegnięcie sine barwy oliwkowej o śr. 2cm; w okolicy grzebienia biodrowego lewego i w okolicy lędźwiowej lewej podbiegnięcie barwy sino- brunatnej o średnicy 4cm z otwarciem naskórka powierzchniowym; na przednim powierzchni lewej ½ długości dwa podbiegnięcia barwy sino- oliwkowej o średnicy 1,5cm- 2cm; na kolanie prawym w części przyśrodkowej barwy sino- brunatnej podbiegnięcie prawe o średnicy 4cm; na powierzchni grzbietowej ręki lewej pomiędzy kciukiem a palcem II podbiegnięcie barwy sino- brunatnej o średnicy 5 cm, które spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2 kk</a> 1. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66§1</a> i2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1;art. 67 § 2;art. 67 § 3)">art. 67§1, 2 i 3 kk</a> postepowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umarza na 3 (trzy) lata próby, oddając oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora, zasądza od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego A. K. kwotę 500 ( pięciuset) złotych tytułem zadośćuczynienia; 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii adw. M. A. kwotę 765,60 ( siedemset sześćdziesiąt pięć 60/100) złotych tytułem nieopłaconej obrony wykonywanej z urzędu; 3. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. II K 166/19 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła J. N. o to, że: w dniu 2 grudnia 2018 roku w Ośrodku (...) w P. woj. (...) spowodował naruszenie czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia małoletniego A. K. w ten sposób, że uderzał go ręką w ramię oraz otwartą ręką po twarzy, przytrzymywał za ramiona, zadawał kopnięcia po nogach i okolicy żeber, w wyniku czego małoletni doznał obrażeń ciała w postaci: na twarzy wzdłuż trzonu żuchwy po stronie prawej podbiegnięcie krwawe barwy sino – oliwkowej o średnicy 2 cm; na powiekach oka lewego w części zewnętrznej podbiegnięcie krwawe barwy brunatno – oliwkowej, wlew krwawy pod spojówką gałki ocznej lewej części zewnętrznej; na przedniej powierzchni klatki piersiowej poniżej prawego obojczyka dwa podbiegnięcia krwawe barwy brunatno – oliwkowej o średnicy 1 cm – 1,5 cm; na plecach w okolicy łopatkowej L podbiegnięcie sine barwy oliwkowej o średnicy 2 cm; w okolicy grzebienia biodrowego lewego i w okolicy lędźwiowej lewej podbiegnięcie barwy sino – brunatnej o średnicy 4 cm z otwarciem naskórka powierzchniowym; na przedniej powierzchni goleni lewej w ½ długości dwa podbiegnięcia barwy sino – oliwkowej o średnicy 1,5 cm – 2 cm; na kolanie prawym w części przyśrodkowej barwy sino – brunatnej podbiegnięcie krwawe o średnicy 4 cm; na powierzchni grzbietowej ręki lewej pomiędzy kciukiem a palcem II podbiegnięcie barwy sino – brunatnej o średnicy 5 cm, które spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>. Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje: J. N., A. K. i S. D. mieszkali w jednym pokoju w Ośrodku (...) przy ul. (...) w P.. W godzinach porannych w dniu 2 grudnia 2018 roku J. N. zapytał A. K. o godzinę, na co ten mu obraźliwie odpowiedział „sam się dowiedz dzbanie”, ponieważ chciał jeszcze spać. Wobec tego J. N. zabrał mu telefon, więc A. K. chciał go odzyskać i wywiązała się pomiędzy nimi szarpanina, w czasie której A. K. strącił J. N. okulary i wypadło z nich szkiełko. J. N. zdenerwował się i rzucił się na A. K., uderzał go ręką w ramię oraz otwartą ręką po twarzy, przytrzymywał za ramiona, zadawał kopnięcia po nogach i okolicy żeber, w wyniku czego A. K. doznał obrażeń ciała w postaci: na twarzy wzdłuż trzonu żuchwy po stronie prawej podbiegnięcie krwawe barwy sino – oliwkowej o średnicy 2 cm; na powiekach oka lewego w części zewnętrznej podbiegnięcie krwawe barwy brunatno – oliwkowej, wlew krwawy pod spojówką gałki ocznej lewej części zewnętrznej; na przedniej powierzchni klatki piersiowej poniżej prawego obojczyka dwa podbiegnięcia krwawe barwy brunatno – oliwkowej o średnicy 1 cm – 1,5 cm; na plecach w okolicy łopatkowej L podbiegnięcie sine barwy oliwkowej o średnicy 2 cm; w okolicy grzebienia biodrowego lewego i w okolicy lędźwiowej lewej podbiegnięcie barwy sino – brunatnej o średnicy 4 cm z otwarciem naskórka powierzchniowym; na przedniej powierzchni goleni lewej w ½ długości dwa podbiegnięcia barwy sino – oliwkowej o średnicy 1,5 cm – 2 cm; na kolanie prawym w części przyśrodkowej barwy sino – brunatnej podbiegnięcie krwawe o średnicy 4 cm; na powierzchni grzbietowej ręki lewej pomiędzy kciukiem a palcem II podbiegnięcie barwy sino – brunatnej o średnicy 5 cm, które spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni. A. K. urodził się w dniu (...). Kiedy na miejscu zdarzenia pojawiły się wychowawczynie: A. T. i E. W., A. K. leżał na podłodze zwijając się z bólu i płacząc, a J. N. był bardzo pobudzony i szukał szkiełka od okularów. E. W. poszła z A. K. na (...) w Szpitalu (...) w P., gdzie została mu udzielona pomoc. J. N. nie był dotychczas karany, urodził się (...), ma wykształcenie gimnazjalne, jest bezrobotny i uczęszcza do szkoły średniej przy Centrum (...) w P.. Obecnie z powodu ukończenia 18 – go roku życia J. N. nie przebywa już Ośrodku (...). Kiedy jeszcze przebywał w ośrodku sprawiał problemy wychowawcze, często uciekał oraz stosował przemoc i groźby przemocy, co może być skutkiem tego, że jako dziecko sam był ofiarą przemocy. Kiedy pojawił się w ośrodku nie stwarzał problemów, ale z czasem znalazł sobie nieodpowiednie towarzystwo, pod wpływem którego jego zachowanie zmieniło się na gorsze. Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków: W. W. – k. 110v-111, 54-56, M. F. – k. 111, 3-4, A. T. – k. 111v, 19-20, U. Ż. – k. 111v-112, 22-23, M. O. – k. 112, 25-26, E. W. – k. 116v, 16-17 oraz A. K. – k. 49-50, ponieważ zeznania te są logiczne, konsekwentne i niesprzeczne. Sąd obdarzył wiarą również znajdujące się w aktach sprawy i ujawnione na rozprawie dowody w postaci: protokołu zatrzymania – k. 12, protokołu badania sądowo – lekarskiego – k. 33, odpisu skróconego aktu urodzenia – k. 44, danych z Krajowego Rejestru Karnego – k. 45, 103, płyty CD-R – k. 51, opinii psychologicznej – k. 59-65, diagnozy psychofizycznej – k. 66-67, danych osobo poznawczych – k. 72, opinii z zakresu fonoskopii – k. 73-89, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała ich prawdziwości. Oskarżony J. N. przyznał się do winy i wyjaśnił, że do uszkodzenia ciała A. K. doszło na skutek przekroczenia obrony własnej – k. 30-31. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części przedstawiającej jego działanie jako obronę własną, ponieważ są sprzeczne z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym oraz doświadczeniem życiowym. Próba odzyskania własnego telefonu poprzez jego wyrwanie z ręki, co spowodowało przypadkowe strącenie okularów nie jest agresją usprawiedliwiającą obronę własną. Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie zaszły żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną. Zarzucany oskarżonemu czyn polegający na umyślnym spowodowaniu obrażeń ciała skutkujących rozstrojem zdrowia do siedmiu dni stanowi przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>. Sąd uznał, że ze względu na okoliczności sprawy, w której agresja oskarżonego wynikła z początkowo dwustronnego sporu i nie zapanowania nad nerwami po uszkodzeniu okularów oraz ze względu na młody wiek i dotychczasową niekaralność oskarżonego nie ma potrzeby karania go i właściwym środkiem wychowawczym i dyscyplinującym będzie warunkowe umorzenie postępowania karnego połączone z dozorem kuratora, tym bardziej, że oskarżony żałował swojego czynu i przeprosił pokrzywdzonego. Orzeczenie o kosztach uzasadnia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1;art. 624 § 1 pkt. 1)">art. 624 § 1 pkt 1 k.p.k.</a>, gdyż oskarżony nie posiada majątku ani pracy i powinien się jeszcze uczyć. </div>