VII Kz 503/19
Суды общей юрисдикции2019-10-10
Номер дела
VII Kz 503/19
Дата решения
2019-10-10
Тип
DECISION
Судьи
Beata Jarosz (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Резюме
Zgodnie z treścią art. 463par. 1 k.p.k. Sąd, na którego postanowienie złożono zażalenie, może je uwzględnić, jeżeli orzeka w tym samym składzie, w którym wydał zaskarżone postanowienie; w innych wypadkach prezes sądu przekazuje zażalenie niezwłocznie, wraz z aktami lub niezbędnymi odpisami z akt sprawy, sądowi powołanemu do rozpoznania zażalenia. Z przepisu tego wynika niezbicie, że Sąd pierwszej instancji jest uprawniony do wydania merytorycznego postanowienia tylko w takim wypadku, gdy w całości uwzględnia zażalenie. W przeciwnym razie (a zatem nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia) postanawia - jedynie formalnie - przekazać zażalenie sądowi powołanemu do rozpoznania zażalenia.
Текст решения
<p>Sygn. akt VII Kz 503/19</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 10 października 2019r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong>
</p>
<p>Przewodniczący: SSO Beata Jarosz</p>
<p>Protokolant: st.sekr. sądowy Joanna Stefańczyk</p>
<p>w sprawie przeciwko <strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->
<span class="anon-block">D. K.</span>
</em>
</strong>
</p>
<p>skazanemu o popełnienie przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158§1 k.k.</a>
</p>
<p>po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 10 października 2019r.</p>
<p>zażalenia obrońcy oskarżonego</p>
<p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 23.08.2019r. wydane w sprawie IVK 622/19</p>
<p>w przedmiocie orzeczenia o kosztach</p>
<p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->postanawia</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->uchylić zaskarżone postanowienie w jego punkcie 2 </strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowieniem z dnia 12.06.2019r. Sąd Rejonowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 79;art. 79 § 4)">art. 79 par. 4 k.p.k.</a>, par. 4 oraz par. 17 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu postanowił:</p>
<p>1.
Uznać, że udział w sprawie obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">D. K.</span> adw. <span class="anon-block">M. H.</span> nie jest obowiązkowy</p>
<p>2.
Zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">M. H.</span> kwotę 180 złotych plus podatek Vat w kwocie 41,40 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.</p>
<p>Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł obrońca oskarżonego, adw. <span class="anon-block">M. H.</span> zarzucając:</p>
<dl>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>Orzekanie w przedmiocie, który uprzednio był już przedmiotem prawomocnego rozpoznania w zakresie pkt 2 sentencji postanowienia,</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>Naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190145" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 (art. 22(3))">art. 22 <sup>
<!-- -->3</sup>ustawy o radcach prawnych</a> w zw. z treścią par. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, poprzez orzekanie o kosztach pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego przed złożeniem przez obrońcę stosownego wniosku o oświadczenia (abstrahując od faktu podania błędnej – odpowiedniej dla adwokatów- podstawy prawnej)</p>
</dd>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>Naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820190145" title="Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 (art. 22(3))">art. 22 <sup>
<!-- -->3</sup>ustawy o radcach prawnych</a> w zw. z treścią par. 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, poprzez jego niezastosowanie, co doprowadziło do niezasądzenia na rzecz obrońcy kosztów obrony z urzędu w postępowaniu sądowym.</p>
</dd>
</dl>
<p>Stawiając te zarzuty wniósł o</p>
<p>1.
Uchylenie pkt 1 postanowienia</p>
<p>2.
Zmianę pkt 2 zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie na rzecz radcy prawnego <span class="anon-block">M. H.</span> kosztów obrony z urzędu udzielonej <span class="anon-block">D. K.</span> w postępowaniu przygotowawczym oraz sadowym postępowaniu rozpoznawczy, w kwocie 600 zł plus podatek VAT w kwocie 138 zł na podstawie par. 17 ust. 2 pkt 1 oraz par. 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu względnie o uchylenie pkt 2 i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.</p>
<p>Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 23.08.2019r. na podstawie par. 4, par. 17 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz par. 18 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 par. 1 k.p.k.</a>:</p>
<p>1.
Uwzględnił zażalenie obrońcy <span class="anon-block">D. K.</span> radcy prawnego <span class="anon-block">M. H.</span> i uchylił pkt 1 postanowienia z dnia 12 czerwca 2019r.</p>
<p>2.
Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego <span class="anon-block">M. H.</span> kwotę 285 zł plus podatek VAT w kwocie 65,55 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.</p>
<p>3.
Oskarżonego zwolnił od ponoszenia kosztów z pkt 2.</p>
<p>Od powyższego postanowienia w pkt 2 zażalenie wniósł radca prany <span class="anon-block">M. H.</span>. Postanowieniu temu zarzucił:</p>
<dl>
<dt>⚫</dt>
<dd>
<p>Naruszenie przepisu postępowania a to <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 463;art. 463 § 1)">art. 463 par. 1 k.p.k.</a> mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na przyjęciu, że sposób załatwienia sprawy stanowi „uwzględnienie” zażalenia, co skutkowało brakiem przekazania sprawy do rozstrzygnięcia sądowi powołanemu do rozpoznania zażalenia, podczas gdy postanowienie w pkt 2 sentencji jedynie pozornie uwzględnia zażalenia, gdyż nie uwzględnia go w całości, ale w części.</p>
</dd>
</dl>
<p>Stawiając powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w jego pkt 2, przyjęcie do rozpoznania zażalenia z dnia 20.06.2019r. na postanowienie Sądu z dnia 12.06.2019r. i zmianę postanowienia z dnia 12 czerwca 2019r. w sposób określony powyżej.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Zażalenia zasługiwało na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie w jego pkt 2 należało uchylić.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 463;art. 463 § 1)">art. 463par. 1 k.p.k.</a> Sąd, na którego postanowienie złożono zażalenie, <strong>
<!-- -->może je uwzględnić</strong>, jeżeli orzeka w tym samym składzie, w którym wydał zaskarżone postanowienie; w innych wypadkach prezes sądu przekazuje zażalenie niezwłocznie, wraz z aktami lub niezbędnymi odpisami z akt sprawy, sądowi powołanemu do rozpoznania zażalenia. Z przepisu tego wynika niezbicie, że Sąd pierwszej instancji jest uprawniony do wydania merytorycznego postanowienia tylko w takim wypadku, <strong>
<!-- -->gdy w całości uwzględnia zażalenie.</strong> W przeciwnym razie (a zatem nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia) postanawia - jedynie formalnie - przekazać zażalenie sądowi powołanemu do rozpoznania zażalenia. Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd wydał w pkt 2 postanowienia z dnia 23.08.2019r. rozstrzygnięcie całkowicie niezrozumiałe. Nawet nie wiadomo, czy kwota zasądzona w tym punkcie ma stanowić dodatkową kwotę niejako obok kwoty zasądzonej nieprawomocnym postanowieniem z dnia 12 czerwca 2019r, czy też jest to zmiana postanowienia z dnia 12 czerwca 2019r. i Sąd przyznał obrońcy jedynie kwotę z pkt 2 postanowienia z dnia 23.08.2019r. Bezsprzeczne jest jedno - radca prawny w swym zażaleniu z dnia 21.06.2019r. domagał się kwoty 600 zł plus podatek VAT, a Sąd mu takiej kwoty postanowieniem z dnia 23.08.2019r. nie zasądził. Stąd rację ma radca prawny, że Sąd Rejonowy rażąco naruszył przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 463;art. 463 § 1)">art. 463 par. 1 k.p.k.</a> i pkt 2 postanowienia z dnia 23.08.2019r. należało uchylić.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Obecnie należy po sprawdzeniu wymogów formalnych przyjąć zażalenie z dnia 21.06.2019r. (k.240) i przekazanie je Sądowi Okręgowemu w Częstochowie do rozpoznania. </strong>
</p>
</div>