II K 191/19
Суды общей юрисдикции2019-10-11
Номер дела
II K 191/19
Дата решения
2019-10-11
Тип
SENTENCE
Судьи
Bogdan Wałachowski (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Текст решения
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II K 191/19 </strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 11 października 2019 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym</strong> w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Przewodniczący – SSR Bogdan Wałachowski </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant </strong>– st.sekr.sąd. Aneta Dybikowska</p>
<p>w obecności Prokuratora --------</p>
<p>po rozpoznaniu w dniach: 26.07.2019 roku, 24.09.2019 roku i 11.10.2019 roku sprawy</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. T. (1)</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">I. z d. Ł.</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżonego o to, że:</strong>
</p>
<p>w 28 stycznia 2019 roku w <span class="anon-block">G.</span> na terenie <span class="anon-block">H. M.</span>- <span class="anon-block">K.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> naruszył nietykalność cielesną <span class="anon-block">P. S.</span> uderzając go ręką w twarz</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217§1 kk</a> </strong>
</p>
<p>1.
Oskarżonego <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">M. T. (1)</span>
</strong> uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2019 roku w m. <span class="anon-block">G.</span>, na terenie <span class="anon-block"> Hurtowni (...)</span> uderzył ręką w twarz <span class="anon-block">P. S.</span> powodując stłuczenie okolicy oczodołu lewego i obrzęk okolicy oczodołu lewego na granicy kości czołowej i jarzmowej czym spowodował naruszenie czynności narządów ciała trwający nie dłużej niż 7 dni tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2 kk</a> i za to na mocy tego przepisu oraz na mocy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33§1 i 3 kk</a> skazuje go na karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 30,00 złotych.</p>
<p>2.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46§2 kk</a> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">M. T. (1)</span> na rzecz <span class="anon-block">P. S.</span> kwotę 1500,00 złotych tytułem nawiązki.</p>
<p>3.
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300,00 złotych tytułem kosztów sądowych oraz opłatę w kwocie 120,00 złotych.</p>
<p>Sygn. akt II K 191/19</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Oskarżyciel prywatny <span class="anon-block">P. S.</span> oskarżył <span class="anon-block">M. T. (1)</span> o to, że w dniu 28 stycznia 2019r. w <span class="anon-block">G.</span> na terenie <span class="anon-block"> Hurtowni (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> naruszył nietykalność cielesną <span class="anon-block">P. S.</span> uderzając go ręką w twarz tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217§1 kk</a>.</p>
<p>Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">M. T. (1)</span> (lat 40) jest mężem <span class="anon-block">M. T. (2)</span>, która w przeszłości zatrudniona była razem z oskarżycielem prywatnym <span class="anon-block">P. S.</span> przez <span class="anon-block">K. R.</span>. Od czasu zakończenia przez wymienioną tej pracy miedzy nią, jej mężem, a oskarżycielem prywatnym i <span class="anon-block">K. R.</span> istnieje konflikt wynikający z bliżej nieustalonych przyczyn. W toku procesu obie strony tego konfliktu zarzucały sobie wzajemnie niekulturalne, obraźliwe i prowokacyjne zachowania.</p>
<p>W dniu 28 stycznia 2019r. <span class="anon-block">P. S.</span> oraz jego pracodawca <span class="anon-block">K. R.</span> przyjechali samochodem na teren <span class="anon-block"> hurtowni (...)</span> położnej na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> nieopodal <span class="anon-block">G.</span>. W tym czasie <span class="anon-block">K. R.</span> udał się do biura hurtowni, zaś oskarżyciel prywatny pojechał załatwić inną sprawę, po czym po pewnym czasie powrócił na teren tej hurtowni. Po powrocie, w czasie kiedy <span class="anon-block">P. S.</span> pakował towar do samochodu, na teren hurtowni przyjechał samochodem osobowym wraz z innym mężczyzną oskarżony <span class="anon-block">M. T. (1)</span>. Po opuszczeniu samochodu oskarżony podszedł do <span class="anon-block">P. S.</span> i prawą ręką uderzył go w twarz. Uderzony oskarżyciel prywatny odłożył trzymany towar na ziemi i chciał uderzyć napastnika, który uniknął jednakże ciosu. Oskarżyciel prywatny następnie podniósł z ziemi okulary, które spadły mu w wyniku uderzenia zadanego przez oskarżonego, a mężczyźni wymienili ze sobą kilka zdań, po czym <span class="anon-block">M. T. (1)</span> oddalił się i wsiadł do samochodu, którym przyjechał. W tym czasie, w trakcie zdarzenia do znajdującego się wewnątrz <span class="anon-block"> hurtowni (...)</span> przybiegł jej pracownik, który krzyknął do niego „kolegę ci biją”. W momencie, kiedy <span class="anon-block">K. R.</span> wybiegł na zewnątrz <span class="anon-block">M. T. (1)</span> znajdował się już w samochodzie i odjeżdżał z terenu hurtowni.</p>
<p>W następstwie uderzenia zadanego przez oskarżonego <span class="anon-block">P. S.</span> doznał stłuczenia okolicy oczodołu lewego oraz jego obrzęku na granicy kości czołowej i jarzmowej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni. Po zdarzeniu oskarżyciel prywatny udał się razem z <span class="anon-block">K. R.</span> do optyka celem naprawy uszkodzonych w wyniku uderzenia okularów oraz do lekarza.</p>
<p>Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie zeznań <span class="anon-block">P. S.</span> k. 26v, 30 – 30v, zeznań <span class="anon-block">K. R.</span> k. 27, zeznań <span class="anon-block">M. T. (2)</span> k. 27, zaświadczenia lekarskiego k. 6 akt Prokuratury Rejonowej w Giżycku 1Ds. 186.2019, opinii lekarskiej k. 11 akt Prokuratury Rejonowej w Giżycku 1Ds. 186.2019, protokołu odtworzenia zapisu k. 19 – 20 akt Prokuratury Rejonowej w Giżycku 1Ds. 186.2019.</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">M. T. (1)</span> na rozprawie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że był tego dnia na miejscu zdarzenia i po wyjściu z samochodu spotkał oskarżyciela prywatnego z którym chciał porozmawiać i wyjaśnić dlaczego ten zachowuje się wobec niego prowokacyjnie. Podał, że <span class="anon-block">P. S.</span> zaczął wtedy mu grozić. Zaprzeczył temu, że uderzył wówczas pokrzywdzonego.</p>
<p>Sąd nie podzielił relacji wyżej wskazanego jako miarodajnej. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego nie polegają na prawdzie w części w jakiej zaprzeczył, aby uderzył <span class="anon-block">P. S.</span> w dniu 28 stycznia 2019r. Sąd podzielił natomiast w całości, konsekwentne zeznania <span class="anon-block">P. S.</span>, który od początku utrzymywał, że <span class="anon-block">M. T. (1)</span> uderzył go wówczas ręką w twarz.</p>
<p>Kwestią bezsporną w niniejszej sprawie była okoliczność, iż wymienieni mężczyźni spotkali się tego dnia na terenie hurtowni przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Zeznania <span class="anon-block">P. S.</span>, że został wówczas uderzony przez oskarżonego składane były w sposób konsekwentny i pewny. Pokrzywdzony jeszcze tego samego dnia udał się do lekarza, który stwierdził u niego nieznaczny obrzęk okolicy oczodołu lewego na pograniczu kości czołowej i jarzmowej, udał się także do optyka celem zreperowania uszkodzonych okularów, a już następnego dnia złożył zawiadomienie o przestępstwie w Powiatowej Komendzie Policji w <span class="anon-block">G.</span>. Wersję zdarzenia przedstawianą przez pokrzywdzonego potwierdzają także zeznania przesłuchanego w charakterze świadka <span class="anon-block">K. R.</span>, który wprawdzie nie widział momentu, gdy jego pracownik został uderzony przez oskarżonego, lecz miał zostać poinformowany przez pracownika hurtowni, że <span class="anon-block">P. S.</span> został zaatakowany. Świadek ten podał, że gdy wybiegł na zewnątrz budynku oskarżony odjeżdżał już samochodem, a pokrzywdzony podnosił się z ziemi (k. 27). Zważywszy na powyższe okoliczności wykluczyć należy, że oskarżyciel prywatny byłby w stanie uknuć intrygę mającą na celu oskarżenie <span class="anon-block">M. T. (1)</span>.</p>
<p>Zauważyć należy również, że twierdzeniu oskarżonego, iż nie miał powodu uderzyć <span class="anon-block">P. S.</span> przeczą zeznania także jego żony <span class="anon-block">M. T. (3)</span>, czyli osoby zasadniczo przychylnej dla niego. Jak zeznała wymieniona między nią, a oskarżycielem i jej byłym pracodawcą istniał konflikt, co także uprawdopodabnia, że miał motyw w uderzeniu <span class="anon-block">P. S.</span>.</p>
<p>Na okoliczność, że w dacie czynu oskarżony uderzył <span class="anon-block">P. S.</span> w twarz wskazuje nadto nagranie ze znajdującego się na terenie hurtowni monitoringu. Wprawdzie jego jakość nie pozwala na rozpoznanie twarzy osób nagranych, lecz sam pokrzywdzony podał, że opis postaci znajdujący się w protokole odtworzenia zapisu odpowiada jego osobie, podczas, gdy oskarżony odmówił ustosunkowania się do niego (k. 30), choć go nie kwestionował. Z nagrania tego jednoznacznie wynika, że oskarżony zadał wówczas cios w kierunku pokrzywdzonego. Zaznaczyć należy także, że choć oryginalna płyta znajdująca się w aktach sprawy prowadzonej przez Prokuraturę Rejonową w Giżycku uległa uszkodzeniu uniemożliwiającemu jej odtworzenie, to oskarżyciel prywatny dostarczył na rozprawę inną płytę z powyższym nagraniem.</p>
<p>Żadnych wątpliwości nie budzi także, iż w wyniku uderzenia ręką w twarz <span class="anon-block">P. S.</span> doznał stłuczenia okolicy oczodołu lewego i obrzęku okolicy oczodołu lewego na granicy kości czołowej i jarzmowej, a następstwem tego było naruszenie czynności narządów ciała trwający nie dłużej niż 7 dni. Okoliczność ta wynika wprost z opinii biegłego lekarza, która to opinia nie była kwestionowana w toku postępowania. Sąd podzielił jej ustalenia jako całkowicie wiarygodne i nie budzące jakichkolwiek wątpliwości.</p>
<p>Reasumując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i przeprowadzona wyżej jego analiza pozwala zdaniem Sądu przyjąć w sposób pewny, że oskarżony <span class="anon-block">M. T. (1)</span> w dniu 28 stycznia 2019 roku w miejscowości <span class="anon-block">G.</span> na terenie <span class="anon-block"> Hurtowni (...)</span> uderzył ręką w twarz <span class="anon-block">P. S.</span> powodując stłuczenie okolicy oczodołu lewego i obrzęk okolicy oczodołu lewego na granicy kości czołowej i jarzmowej. Mając na względzie okoliczność, że w toku postępowania bezspornie ustalono, iż uderzenie to spowodowało naruszenie czynności narządów ciała trwający nie dłużej niż 7 dni, Sąd zakwalifikował zachowanie oskarżonego jako wyczerpujące znamiona czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2 kk</a>, a nie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217§1 kk</a> – jak w akcie oskarżenia podał oskarżyciel prywatny.</p>
<p>Przechodząc do oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu, należy mieć na uwadze okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a> Ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu stanowi następczy etap zabiegu subsumpcji normy prawnej pod określony przepis karny, zawarty w części szczególnej ustawy karnej.</p>
<p>Wina oraz społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonemu czynu, którego wymieniony dopuścił się w dniu 28.01.2019 roku – zdaniem Sądu jest znaczna. Wskazuje na to analiza tak strony podmiotowej, jak i przedmiotowej tego czynu. Mowa zatem o takich okolicznościach jak czas, miejsce, sposób popełnienia czynu, pobudki, motywy, jakimi kierował się oskarżony, wagę naruszonych przez niego obowiązków, postać zamiaru (w tym wypadku przyjąć należy, że oskarżony działał w warunkach winy umyślnej z zamiarem bezpośrednim).</p>
<p>Niewątpliwie zdaniem Sądu oskarżonym kierowały niskie pobudki.</p>
<p>Analiza elementów podmiotowych pozwoliła zdaniem Sądu na przedstawienie osoby oskarżonego w umiarkowanie dobrym świetle. Wymieniony pracuje oraz prowadzi ustabilizowany tryb życia. Można zatem zdaniem Sądu stwierdzić, iż czyn z dnia 28 stycznia 2019 roku miał charakter incydentalny, wpadkowy.</p>
<p>Z tych też powodów, mając na uwadze sytuację majątkową, rodzinną i zawodową oskarżonego Sąd orzekł w stosunku do niego grzywnę w wymiarze 40 stawek dziennych, przy czym jedna stawka dzienna równa jest kwocie 30 złotych. Wymiar kary – jej dolegliwość nie przekracza zdaniem Sądu stopnia winy oskarżonego, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości jego czynu, a także uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze.</p>
<p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46§2 kk</a> zasądził od oskarżonego na rzecz <span class="anon-block">P. S.</span> nawiązkę w wysokości 1.500 zł.</p>
<p>Mając na uwadze oświadczenie o wysokości aktualnie osiąganych dochodów sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 120 zł i obciążył go kosztami sądowymi w pozostałym zakresie w kwocie 300 zł nie znajdując podstaw do zwolnienia od obowiązku uiszczenia powyższych należności na rzecz Skarbu Państwa.</p>
</div>