IV K 980/17
Суды общей юрисдикции2019-10-11
Номер дела
IV K 980/17
Дата решения
2019-10-11
Тип
REASONS
Судьи
Justyna Kucharska-Perkowska (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Текст решения
<p>Sygn. akt IV K 980/17</p>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Sąd uznał za udowodnione następujące fakty:</p>
<p>W dniu 24 kwietnia 2017 r. w <span class="anon-block">W.</span> przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> na terenie sklepu <span class="anon-block">(...)</span>oskarżony <span class="anon-block">B. M.</span> działając wspólnie i w porozumieniu <span class="anon-block">T. B.</span> dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia ruchomego w postaci 20 sztuk dwu - paków odświeżaczy powietrza <span class="anon-block">A.</span> o wartości 14,99 zł każdy<strong>
<!-- -->
, </strong>8 sztuk dwu - paków szamponu <span class="anon-block">H. (...)</span> o wartości kilkunastu złotych każdy<strong>
<!-- -->
, </strong>6 sztuk szamponu <span class="anon-block">P. (...)</span> o wartości 15,99 każdy<strong>
<!-- -->
, </strong>4 odżywki do włosów <span class="anon-block">P. (...)</span> o wartości 9,99 każda<strong>
<!-- -->
, </strong>2 odżywki w piance <span class="anon-block">P. (...)</span> o wartości 8,99 każda, 2 sztuk szczoteczek do zębów <span class="anon-block">O. (...)</span> o wartości 8,99 zł każda (pokwitowanie i załącznik k 104-105, wyjaśnienia k 153 a s. zeznania k 51, wyjaśnienia k 54v IV K 654/17).</p>
<p>Oskarżony spowodował straty w mieniu <span class="anon-block">(...)</span> S.A, o łącznej wartości przekraczającej 500,00 zł jednak nie większe niż 615,60 zł. Oskarżony czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. po odbyciu kary w okresie od 09 kwietnia 2014 r. do 28 września 2015 r. zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie sygn. IV K<span class="anon-block">(...)</span>(k 140-144 krk, odpis 98-98v, 101-103 IV K 654-17).</p>
<p>Po dokonaniu kradzieży oskarżony oraz <span class="anon-block">T. B.</span> szli ulicą <span class="anon-block">(...)</span>i wtedy zostali zauważeni przez funkcjonariuszy Policji <span class="anon-block">Ł. S.</span>, <span class="anon-block">T. G.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span> i <span class="anon-block">D. Ś.</span> którzy podjęli obserwację wymienionych. Oskarżony udał się do lokalu nr <span class="anon-block">(...)</span>przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> gdzie przebywała oskarżona <span class="anon-block">S. M.</span>. Oskarżony sprzedał <span class="anon-block">S. M.</span> przyniesione przez siebie przedmioty skradzione ze sklepu <span class="anon-block">(...)</span>. Oskarżeni zostali zatrzymani (protokół zatrzymania k 2 i 4 IV K 654/17).</p>
<p>W wyniku przeszukania mieszkania zajmowanego przez oskarżoną zatrzymano przedmioty będące przedmiotem zaboru na szkodę <span class="anon-block">(...)</span> S.A. (protokół przeszukania k 7-17 IV K 654/17). W lokalu ujawniono także aparat fotograficzny marki <span class="anon-block">(...)</span>wraz z dwoma obiektywami i osprzętem o łącznej wartości 1.500,00 zł będący własnością <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">T. D.</span> (zeznania k 46v , wyjaśnienia k 63 IV K 654/17). Oskarżona w 2014 roku przyjęła wskazane przedmioty przy czym na podstawie towarzyszących okoliczności powinna i mogła przypuszczać, że rzeczy te zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego.</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sąd zważył, co następuje: </strong>
</p>
<p>Oskarżony przesłuchany na rozprawie nie zakwestionował zarzutu, wskazał na zażywanie narkotyków. W kolejnym przesłuchaniu wyjaśnił, że było tego strasznie dużo, nie zmieściłby ich do plecaka, wszystko było zabrane w jednym dniu. Spotkali się z <span class="anon-block">B.</span> pod <span class="anon-block">(...)</span>. Zadzwonił do osoby, która mogła kupić skradzione rzeczy. Poszedł do niej do mieszkania, dostał za wszystko 200,00 zł. Oskarżony częściowo odmiennie wyjaśniał w postępowaniu przygotowawczym kiedy to wskazał na kradzież wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">T. B.</span>. Oskarżona w postępowaniu przygotowawczym, wbrew temu co wyjaśniał oskarżony, wskazała na wcześniejszą z nim znajomość; potwierdziła nabycie rzeczy. <span class="anon-block">T. B.</span> nie zaprzeczał w swoich wyjaśnieniach , że dokonał kradzieży wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym. Wyjaśnienia oskarżonego nie były więc w pełni konsekwentne i spójne ze zgromadzonym materiałem dowodowym.</p>
<p>Oskarżony został w toku postępowania poddany badaniu sądowo – psychiatrycznemu. Biegli <span class="anon-block">J. S.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span> nie mieli wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, rozpoznali u niego uzależnienie od substancji psychoaktywnych. Wnioski opinii nie były kwestionowane przez strony. W aktach sprawy znajduje się dokumentacja lekarska z Centrum Leczenia Uzależnień <span class="anon-block">(...)</span>z której wynika wieloletni kontakt z substancjami odurzającymi. Oskarżony na rozprawie pozostawał w rzeczowym kontakcie.</p>
<p>Oskarżyciel postawił oskarżonemu zarzut działania w okresie od 14 listopada 2016 r. do 24 kwietnia 2017 r. przy czym nie załączył do akt sprawy ani nagrań z monitoringu potwierdzających pobyt oskarżonego w sklepie <span class="anon-block">(...)</span>przed 24 kwietnia 2017 r. ani też z zeznań świadków z których by wynikało, że widzieli oskarżonego w sklepie. Świadek <span class="anon-block">E. N.</span> dokonała sprawdzeń w zakresie terminów dostaw , przy czym nie oznacza to jeszcze że oskarżony dokonał kradzieży akurat w dniu dostawy. Sąd ustalając listę zabranych rzeczy opierał się nie na twierdzeniu świadka, że nie ujęto innych osób kradnących mienie , tego rodzaju droga eliminacji nie wystarczy aby postawić zarzut określonej treści. Sąd miał na uwadze przede wszystkim to, co faktycznie zostało zabezpieczone i wydane pokrzywdzonemu , po rozpoznaniu jako własność <span class="anon-block">(...)</span>S.A.
</p>
<p>W protokole przeszukania ujęto szereg przedmiotów, nie tylko skradzionych spółce. Z pokwitowania z dnia 16 czerwca 2017 r. wynika wydanie nieco odmiennej listy rzeczy niż ujęta w zarzucie. Także nie wszystkie kwoty zgadzały się z tym co zeznała świadek <span class="anon-block">N.</span>. Z tego względu Sąd ustalił wartość przybliżoną tj. że 8 sztuk dwu - paków szamponu <span class="anon-block">H. (...)</span> miało wartość kilkunastu złotych każdy.</p>
<p>Odnośnie oskarżonej Sąd zmodyfikował opis czynu uznając, że oskarżona w 2014 roku przyjęła aparat fotograficzny marki <span class="anon-block">(...)</span> wraz z dwoma obiektywami i osprzętem o łącznej wartości 1.500,00 zł będący własnością <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">T. D.</span>Oskarżona wskazała w swoich wyjaśnieniach, że aparat dostała od konkubenta około 2014 r. Z akt sprawy nie wynika niezbicie, aby cokolwiek płaciła za aparat.</p>
<p>Świadek <span class="anon-block">B. P.</span> zaprzeczył przed Sądem, aby przekazał oskarżonej aparat, przyznał jednak że mieszkali w przeszłości razem tj. w latach 2013-2015. Świadek <span class="anon-block">T. D.</span> w przesłuchaniu w postępowaniu przygotowawczym wskazał na okoliczności utraty aparatu na początku 2013 lub 2014 roku, uzasadnił wycenę rzeczy, rozpoznał przedmioty jako utracone. Oskarżona niewątpliwie weszła więc w posiadanie aparatu z osprzętem w okolicznościach w których powinna i mogła przypuszczać, że rzeczy te zostały uzyskane za pomocą czynu zabronionego, czyli nie mając żadnej dokumentacji potwierdzającej legalne pochodzenie rzeczy. Okoliczności przekazania oskarżonej cudzego mienia nie zostały potwierdzone zeznaniami świadków.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przedmiotem ochrony przywołanego przepisu jest mienie, przestępstwo kradzieży ma charakter powszechny, może być więc popełnione przez każdą osobę zdolną do ponoszenia odpowiedzialności karnej. Rzeczą ruchomą jest przedmiot, który ma charakter materialny, nie jest jednocześnie nieruchomością. Przez zabór rzeczy należy rozumieć wyjęcie jej spod władztwa osoby nią władającej, przeniesienie władztwa na osobę dokonującą zaboru. Kradzież jest przestępstwem umyślnym, może być popełniona wyłącznie z zamiarem bezpośrednim.</p>
<p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 .k.k.</a> jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 3)">art. 115 § 3 k.k.</a> przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa podobne.</p>
<p>Jak stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 k.k.</a> kto rzecz, o której na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Strona podmiotowa przestępstwa charakteryzuje się tu istnieniem nieumyślności w odniesieniu do znamienia pochodzenia rzeczy z czynu zabronionego. Okoliczności o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 k.k.</a> powinny mieć charakter obiektywny. Przyjęcie rzeczy podobnie jak nabycie prowadzi do przeniesienia władztwa, jednak paser otrzymuje rzecz w celu określonym porozumieniem obu stron.</p>
<p>Mając na uwadze przedstawione okoliczności Sąd uznał winę i sprawstwo oskarżonych za udowodnione. Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> skazał oskarżonego <span class="anon-block">M.</span>, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1 a;art. 34 § 1 a pkt. 1)">art. 34 §1 a pkt 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 §1 k.k.</a> wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności i karę 2 lat ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.</p>
<p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 k.k.</a> skazał oskarżoną, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1 a;art. 34 § 1 a pkt. 1)">art. 34 §1 a pkt 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 §1 k.k.</a> wymierzył jej karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżoną do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.</p>
<p>Orzekając kary Sąd miał na względzie dyrektywy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§ 1 i 2 k.k.</a> Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa. Oskarżony nie posiada kwalifikacji zawodowych, nie jest przyzwyczajony do stałej pracy, nie szanuje cudzej własności, miał w przeszłości do czynienia ze środkami odurzającymi. W ocenie Sądu nie daje gwarancji przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. Sąd pomimo istotnych okoliczności obciążających wymierzył karę z zastosowaniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 b)">art. 37b k.k.</a> mając na uwadze, że w sprawie chodzi o drobną kradzież, oskarżony złożył w sprawie wyjaśnienia, powołał się na uzależnienie od narkotyków. Maksymalny okres ograniczenia wolności w ocenie Sądu jest szansą na wdrożenie oskarżonego w życie społeczne, pozwoli na obserwację czy oskarżony stara się zachować abstynencję i należycie wykonuje nałożone obowiązki.</p>
<p>Oskarżona jest osobą karaną, bez stałego miejsca pobytu, bez stałego zatrudnienia. Miejsce pobytu oskarżonej , osoby narodowości ormiańskiej, jest obecnie nieustalone. Oskarżona złożyła w sprawie wyjaśnienia, w tym co do oskarżonego <span class="anon-block">M.</span>. W sprawie chodzi o paserstwo nieumyślne rzeczy używanej, o stosunkowo niedużej wartości.</p>
<p>Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1;art. 63 § 5)">art. 63 §1 i 5 k.k.</a> zaliczył oskarżonym na poczet orzeczonych kar okres pozbawienia wolności od 24 kwietnia 2017 r. do 26 kwietnia 2017 r. co odpowiada dwóm dniom stosowania środka przymusu. Ponadto Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 §1 pkt 11 k.p.k.</a> zasądził na rzecz obrońcy z urzędu adw. <span class="anon-block">D. F.</span> kwotę 924,00 powiększając sumę o podatek VAT. zgodnie z § 17 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 §1 k.p.k.</a> Sąd zwolnił oskarżonych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych wobec braku dostatecznego dochodu.</p>
</div>