VI Ka 690/19

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt VI Ka 690/19</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia<strong> <!-- --> 11 października 2019</strong> r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący sędzia Marcin Schoenborn</p> <p>Sędziowie Kazimierz Cieślikowski (spr.)</p> <p>(del.) Patryk Poniatowski</p> <p>Protokolant Monika Dąbek</p> <p>przy udziale Janusza Banacha Prokuratora Prokuratury Rejonowej <span class="anon-block">G.</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 11 października 2019 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>oskarżonego z art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>, art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 27 maja 2019 r. sygnatura akt III K 1093/18</p> <p>na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> </p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcie z punktu 7 i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego w związku ze skazaniem za przestępstwo przypisane w punkcie 3 grzywnę w ilości 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych;</p> <p>2.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>3.  zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI Ka 690/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> (<span class="anon-block">S.</span>) prokurator postawił zarzuty popełnienia czterech przestępstw. Wyrokiem z dnia 27 maja 2019 roku w sprawie o sygn. akt III K 1093/18 Sąd Rejonowy w Gliwicach uznał oskarżonego za winnego popełnienia dwóch przestępstw z art. 59 ust. 1 w związku z art. 59 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw orzekł wobec oskarżonego jedną karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72 § 1 pkt. 1)">pkt 1)</a>. Uznał też oskarżonego za winnego występku z art. 62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za ten czyn wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 2). Uznał także oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i za to wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności (pkt 3). Wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na pięcioletni okres próby (pkt 4). Połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72 § 1 pkt. 1;pkt. 2;pkt. 3)">punktach 1-3</a> orzekając łączną karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72 § 1 pkt. 5)">pkt 5)</a>. Wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na pięcioletni okres próby (pkt 6). Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 89 a;art. 89 a § 2)">art. 89a § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego grzywnę w wymiarze 100 stawek dziennych (pkt 7). Oddał Sąd oskarżonego w okresie próby na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 kk</a> pod dozór kuratora sądowego (pkt 8). Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 kk</a> zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby (pkt 9). Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 5)">art 72 § 1 pkt 5 kk</a> zobowiązał oskarżonego w okresie próby do powstrzymywania się od używania środków odurzających (pkt 10). Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 kk</a> orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonego z popełnionych przestępstw opisanych w punktach 1 i 3 wyroku w kwocie 960 zł (pkt 11). Zasądził Sąd od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe (pkt 12).</p> <p>Od powyższego wyroku Sądu Rejonowego apelację na niekorzyść oskarżonego wywiódł oskarżyciel publiczny, zaskarżając wyrok w całości.</p> <p>Prokurator postawił rozstrzygnięciu zarzuty: sprzeczność w treści zaskarżonego orzeczenia uniemożliwiającą jego wykonanie tj. obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 7)">art. 439 § 1 punkt 7 kpk</a>, obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1 a)">387 § 1a kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 3)">art. 387 § 3 kpk</a>, obrazę przepisu prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 89;art. 89 § 1)">art. 89 § 1 kk</a>, obrazę prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 89 a;art. 89 a § 2)">art. 89a § 2 kk</a> i obrazę prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 2)">art. 424 § 2 kpk</a>.</p> <p>Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje :</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora tylko częściowo była zasadna i w tym zakresie konieczna okazała się korekta orzeczenia Sądu I instancji. Nie jest trafny zarzut sprzeczności w treści zaskarżonego orzeczenia, która to sprzeczność miałaby uniemożliwiać wykonanie orzeczenia. Wprawdzie w punkcie 4 wyroku Sąd I instancji nie wskazał wprost, której kary pozbawienia wolności dotyczy orzeczenie o warunkowym zawieszeniu wykonania takiej kary, niemniej biorąc pod uwagę, że orzeczenie to jest usytuowane bezpośrednio po orzeczeniu w punkcie 3 kary 1 roku pozbawienia wolności to nie sposób przyjąć aby zaniechanie takiego wskazania uniemożliwiało wykonanie orzeczenia o karze. Punkt 4 wyroku Sądu I instancji należy zatem odczytywać jako warunkowe zawieszenie kary pozbawieni wolności orzeczonej w punkcie 3. Prawidłowe jest także orzeczenie w punkcie 5 polegające na połączeniu kar pozbawienia wolności orzeczonych w punktach 1-3. Obowiązujące przepisy prawa materialnego powodowały konieczność orzeczenia kary łącznej, niezależnie od tego czy wykonanie jednorodzajowych kar było warunkowo zawieszone czy też nie. Tak więc zarzut oznaczony w apelacji jako punkt 1 nie jest trafny. Nieporozumieniem jest powoływanie się na brak pouczenia oskarżonego o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 5)">art. 447 § 5 kpk</a> w sytuacji gdy to prokurator skarży wyrok na niekorzyść oskarżonego. Zarzut taki można by rozważać tylko w sytuacji gdyby brak pouczenia uniemożliwiałby wywiedzenie apelacji przez oskarżonego lub jego obrońcę. Nie zachodzi też w ocenie Sądu Okręgowego sytuacja aby ustalenia zawarte we wniosku oskarżonego były niezgodne z przepisami prawa materialnego. Prokurator próbując wykazać wzajemną sprzeczność między warunkowym zawieszeniem wykonania kary jednostkowej a orzeczeniem o połączeniu takiej kary z karami , których wykonanie nie zostało warunkowo zawieszone posługuje się argumentem wskazującym na błędne rozumienie treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 2)">art. 85 § 2 kk</a>, a w istocie co oznacza zwrot ustawowy „z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 89)">art. 89</a>”. W istocie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 2)">art.85 § 2 kk</a> nakazuje łączyć kary tego samego rodzaju niezależnie od tego czy wykonanie którejkolwiek z tych kar było warunkowo zawieszone. Niesłuszne są zatem zarzuty wskazane w punktach 2 i 3 apelacji. Zasadny jest natomiast zarzut wskazany w punkcie 4 apelacji. Bez wątpienia nie można orzec kary grzywny w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 kk</a> w sytuacji gdy zachodziły przesłanki do orzeczenia kary grzywny w oparciu o inną podstawę. Tą inną podstawę wskazuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 kk</a>, który umożliwia sądowi orzeczenie obok kary pozbawienia wolności także kary grzywny jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął. To, że oskarżony korzyść majkową osiągnął wątpliwości nie budzi. Widział to także Sąd I instancji skoro orzekł przepadek osiągniętej korzyści majątkowej. Tak więc orzeczenie z punktu 7 jest błędne i Sąd Okręgowy je uchylił a orzekł w to miejsce karę grzywny na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 § 2 kk</a> za przestępstwo przypisane oskarżonemu w punkcie 3. Wprawdzie Są I instancji nie wskazał w uzasadnieniu dlaczego warunkowo zawiesił wykonanie jednej z kar jednostkowych, to trzeba zauważyć, że prokurator nie kwestionował takiego orzeczenia czego dowodzi kształt propozycji prokuratora zawartej w protokole rozprawy, która to propozycja stała się wnioskiem oskarżonego złożonym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art. 387 kpk</a> (k.224). Nie może zatem prokurator kwestionować ani warunkowego zawieszenia kary orzeczonej w punkcie 3, ani też warunkowego zawieszenia kary łącznej.</p> <p>Tak więc Sąd Okręgowy nie widząc ani podstaw do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, ani też dokonania innych zmian poza wskazaną wyżej zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.</p> <p>Sąd zwolnił też oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego i obciążył wydatkami Skarb Państwa mając na uwadze zasady słuszności.</p> </div>