I C 625/19

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 625/19 upr.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Na rozprawie dnia 14 października 2019 r. nie stawił się powód <span class="anon-block"> (...) Sp. z.o.o.</span> Sp.k z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, zawiadomiony o terminie.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Pozwany <span class="anon-block">A. W.</span> nie stawił się, zawiadomiony w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1)">art. 139 § 1 kpc</a>, nie złożył żadnych wyjaśnień, ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności.</strong> </p> <p>Odstąpiono od nagrywania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157§2 KPC</a>.</p> <p>Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny.</p> <p>Przewodniczący:</p> <p>Protokolant:</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 14 października 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>Sędzia Beata Bihuń</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>p. o. sekretarza sądowego Emilia Strzelczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2019 r. w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Sp. z.o.o.</span> Sp.k. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>powództwo oddala.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> Sp. k. wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">A. W.</span> kwoty 1.193,95 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP jednak nie wyższe niż dwukrotność odsetek ustawowych za opóźnienie. W uzasadnieniu wskazał, że roszczenie związane jest z zawartą przez pozwanego z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">umową pożyczki nr (...)</span>, której pozwany nie spłacił i ostatecznie wierzyciel pierwotny przelał swoje prawa wynikające z umowy na rzecz powoda.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">A. W.</span>, zawiadomiony w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139)">art. 139 kpc</a>, nie złożył odpowiedzi na pozew.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">A. W.</span> zawarł w dniu 07.04.2016 r. z <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span>. Pożyczka została pozwanemu wypłacona.</p> <p>(dowód: umowa pożyczki k. 14-17, przelew k. 18)</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </p> <p>Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Powód swoją legitymację czynną w procesie wywodzi z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a>, zgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania, a wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.</p> <p>W ocenie sądu, powód nie udowodnił tego, iż przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem pozwanemu, w szczególności nie wykazał nabycia przedmiotowej wierzytelności, powód nie przedstawił bowiem dokumentów wykazujących swoje następstwo prawne, w szczególności nie przedłożył umowy przelewu wierzytelności. Do pozwu dołączono jedynie oświadczenie Prezesa Zarządu <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> (k.19), że do zawarcia takiej umowy doszło. Oświadczenie to w ocenie sądu nie jest dokumentem, który można uznać za dowód zawarcia umowy przelewu. Oświadczenie to jako dokument prywatny w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 kpc</a> stanowi dowód wyłącznie tego, iż osoba, która go podpisała złożyła zawarte w dokumencie oświadczenie. Należy podzielić w tym zakresie stanowisko Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wyrażone w wyroku z dnia 15.10.2015 r. w sprawie <br/>I ACa 492/15, zgodnie z którem nabycia wierzytelności w drodze cesji nie można domniemywać i okoliczność ta powinna wynikać wprost z dokumentów.</p> <p>Skoro zatem nie wykazano tego, że doszło do nabycia przez powoda wierzytelności przeciwko pozwanemu, powództwo podlegało oddaleniu z uwagi na brak legitymacji czynnej po stronie powoda.</p> <p>Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 kpc</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>). W myśl wskazanych przepisów to strony obowiązane są przedstawiać dowody, a Sąd nie jest władny tego obowiązku nawet wymuszać, ani – poza zupełnie wyjątkowymi sytuacjami – zastępować stron w jego wypełnieniu. Ciężar udowodnienia spoczywa na stronie, a ów ciężar rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności. Tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik procesu.</p> <p>Nie można było również w przedmiotowej sprawie uznać, że pozwany nie przedstawiając swojego stanowiska w rzeczywistości uznał powództwo. Powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, winien przejawiać staranność w wykazaniu zasadności powództwa. Brak merytorycznego zaprzeczenia jego twierdzeń przez pozwanego nie zwalniał go od wykazania podstawowych okoliczności wskazujących na zasadność żądania. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 7.11.2007 r. (II CSK 293/07), ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności.</p> <p>Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanego jedynie w przypadku braku wątpliwości co do zasadności pozwu. W niniejszej sprawie natomiast powód nie przedłożył dowodów dostatecznie uzasadniających, że doszło do nabycia przez powoda wierzytelności przeciwko pozwanemu.</p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności, powództwo należało oddalić.</p> </div>