VII Ka 843/19

<p>Sygn. akt VII Ka 843/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 października 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Elżbieta Łotowska</p> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Mirosława Kulisia</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 24 września i 15 października 2019 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. R. (1)</span> </strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">J.</span>, syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J. z domu O.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">O.</span> z dnia 6 sierpnia 2019 r., sygn. <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>I zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w ramach rozstrzygnięć z pkt I i II sentencji w miejsce orzeczonej wobec oskarżonego kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres roku tytułem próby na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art.244 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art.37a kk</a> orzeka wobec <span class="anon-block">L. R. (1)</span> karę grzywny ustalając liczbę stawek dziennych na 30 ( trzydzieści ) a wartość 1 ( jednej ) stawki na 10 ( dziesięć ) zł,</p> <p>II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p> <p>III zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze,</p> <p>IV zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">M. G.</span> kwotę 504 ( pięćset cztery ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">L. R. (1)</span> wykonywanej w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 115,92 ( sto piętnaście złotych i dziewięćdziesiąt dwa grosze ) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Ka 843/19</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. R. (1)</span> </strong>został oskarżony o to, że w dniu 10 grudnia 2018 r. około godziny 14:45 w <span class="anon-block">O.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span>, prowadząc pojazd mechaniczny marki <span class="anon-block">I.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> naruszył sądowy zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">N.</span> Wydział <span class="anon-block">(...)</span>o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>obowiązującym od 16 lutego 2018 r. do 19 lutego 2019 r.</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- --> Sad Rejonowy w <span class="anon-block">O.</span> wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2019 r., w sprawie sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> <p>I oskarżonego <span class="anon-block">L. R. (1)</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 kk</a> skazał go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 1 (jednego) roku,</p> <p>III na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1 a;art. 42 § 1 a pkt. 2)">art. 42 § 1a pkt.2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku,</p> <p>IV zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. G.</span> kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu sądowym oraz kwotę 96,60 zł. tytułem podatku VAT od tego wynagrodzenia,</p> <p>V na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.</p> <p>Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca oskarżonego i zarzucił mu:</p> <p>1/ obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> poprzez uznanie za wiaiygodne zeznań świadka <span class="anon-block">M. S.</span> oraz wyjaśnień <span class="anon-block">L. R. (1)</span> w tej części, która koresponduje z zeznaniami ww. świadka a jednocześnie uznanie wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne, co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych i uznaniu <span class="anon-block">L. R. (1)</span> za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów;</p> <p>2/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku, poprzez błędne ustalenie okoliczności popełnienia czynu zabronionego i ich niepoprawną ocenę, tzn. uznanie, że oskarżony chciał albo godził się popełnić czyn zabroniony i miał świadomość jego bezprawności, podczas gdy oskarżony <span class="anon-block">L. R. (1)</span> dopuścił się zarzucanego mu czynu w błędnej usprawiedliwionej nieświadomości jego bezprawności, co skutkować winno jego uniewinnieniem.</p> <p>Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uznanie, że oskarżony działał w warunkach nieświadomości bezprawności czynu, tj. w warunkach, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30)">art. 30 k.k</a> i w konsekwencji o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego nie jest zasadna.</p> <p>Na wstępie zaznaczyć należy, iż wbrew zarzutom skarżącego Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie okoliczności stanu faktycznego, jak również zawinienia oskarżonego. Dokonana przez Sąd I instancji analiza materiału dowodowego jest wnikliwa i jasna, odpowiadająca dyrektywom określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji wnikliwe zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia skutkującego uznaniem winy <span class="anon-block">L. R.</span>. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody takiego rozstrzygnięcia, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację<strong> <!-- -->.</strong> W tej sytuacji nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, którą Sąd Okręgowy aprobuje i należy jedynie zaakcentować te elementy, które przemawiają za odmową podzielenia stanowiska oskarżonego.</p> <p>Sąd Rejonowy słusznie dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w takim zakresie, w jakim korespondują one z dokumentami znajdującymi się w aktach Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">N.</span> sygn. <span class="anon-block">(...)</span> oraz zeznaniami świadka <span class="anon-block">M. S.</span>. Ponadto na uwadze należy mieć to, że w istocie na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2019 r. <span class="anon-block">L. R.</span> przyznał się do popełnienia zarzucanego mu w ramach niniejszego postępowania czynu- porównaj k.80 odw. Zauważyć także należy, że w sprawie oceniane było zachowanie oskarżonego pod kątem popełnienia zarzucanego mu czynu a nie kwestie związane z zatrzymaniem do kontroli drogowej w dniu 10 grudnia 2018 r. na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>.</p> <p>Co do tej kontroli nie ma żadnych podstaw aby zakwestionować zeznania M. <span class="anon-block">S.</span>, który w istocie przedstawił okoliczności zatrzymania pojazdu kierowanego przez oskarżonego do kontroli drogowej oraz przebieg dalszych czynności z tym związanych oraz opisał w tym kontekście zachowanie <span class="anon-block">L. R.</span>, w tym posiadaną przez niego wiedzę o obowiązującym go zakazie.</p> <p>W świetle treści odpisu prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">N.</span> z dnia 8 lutego 2018r. w sprawie sygn.. akt <span class="anon-block">(...)</span> – k.8 nie może budzić wątpliwości, że w czasie objętym zarzutem tj. 10 grudnia 2018 r. w stosunku do <span class="anon-block">L. R.</span> biegł okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, który obowiązywał od 16 lutego 2018 r. do 16 lutego 2019 r.. Po wydaniu tego wyroku oskarżony składał liczne pisma, <strong> <!-- --> przy czym w dniu 7 sierpnia 2018r. doręczono mu odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">N.</span> k.108. </strong>Tym samym Sąd I instancji w pełni zasadnie ustalił i przyjął, że oskarżony prowadząc pojazd w dniu 10 grudnia 2018 r. <span class="underline"> <!-- --> był świadomy</span> tego, że wyrok wydany w dniu 8 lutego 2018 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> jest prawomocny, a w szczególności, że dotyczy go zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów obowiązuje.</p> <p>Powyższej okoliczności w zakresie zdawania sobie przez <span class="anon-block">L. R.</span> sprawy z prawnych konsekwencji wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">N.</span> w żadnym stopniu nie mogą podważyć okoliczności dotyczące motywacji oskarżonego, jego sytuacji rodzinnej i osobistej czy też składnych kolejnych pism procesowych, w tym o wniesienie kasacji od wyroku Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">N.</span>. Całkowicie zatem chybione jest wskazywanie w apelacji na rzekomą błędną usprawiedliwioną nieświadomość <span class="anon-block">L. R.</span> albowiem oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że podjął się kierowania samochodem pomimo orzeczonego wobec niego prawomocnie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.</p> <p>Uznając rozstrzygnięcie Sądu I instancji za prawidłowe co do zasady, Sąd Okręgowy zmienił jednocześnie rodzaj kary uznając, że orzeczona wobec <span class="anon-block">L. R.</span> kara trzech miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest karą rażąco surowa. Tym samym za możliwe i celowe uznano zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a kk</a> co skutkowało wymierzeniem kary grzywny, która uwzględnia charakter i okoliczności czynu, postawę oskarżonego, wskazywane przez niego motywy działania a także stan zdrowia oskarżonego oraz bardzo trudną sytuację materialną jego rodziny. Orzeczona wyrokiem z dnia 15 października 2019 r. kara grzywny nie przekracza stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, spełni również swe cele wychowawcze i zapobiegawcze.</p> <p>Trafnie natomiast kierując się powyższymi względami, a nadto mając na uwadze sytuację rodzinną oskarżonego, Sąd I instancji orzekł tytułem środka karnego <strong> <!-- -->obligatoryjny</strong> w omawianym wypadku ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1 a;art. 42 § 1 a pkt. 2)">art.42§1a pkt 2 kk</a> ) zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na<span class="underline"> <!-- --> minimalny</span> dopuszczalny okres roku.</p> <p>Mając powyższe na uwadze zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że w ramach rozstrzygnięć z pkt I i II sentencji w miejsce orzeczonej wobec oskarżonego kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres roku tytułem próby na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art.244 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art.37a kk</a> orzeczono wobec <span class="anon-block">L. R. (1)</span> karę grzywny ustalając liczbę stawek dziennych na 30 ( trzydzieści ) a wartość 1 ( jednej ) stawki na 10 ( dziesięć ) zł i w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437§2 kpk</a>, art.438pkt1-4.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1 kpk</a> zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że przemawia za tym sytuacji osobista i rodzinna oskarżonego.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art.29 ustawy prawo o adwokaturze</a> zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">M. G.</span> kwotę 504 ( pięćset cztery ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">L. R. (1)</span> wykonywanej w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 115,92 ( sto piętnaście złotych i dziewięćdziesiąt dwa grosze ) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty.</p> </div>