Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VI Nsm 588/19

Суды общей юрисдикции2019-10-15
Номер дела
VI Nsm 588/19
Дата решения
2019-10-15
Тип
DECISION

Судьи

Barbara Ciwińska (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Резюме

1. na podstawie art. 59815 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego zagrozić uczestnikowi postępowania M.L. nakazaniem zapłaty na rzecz wnioskodawczyni D.N. kwot po 500 (pięćset) złotych za każde naruszenie obowiązków wynikających z postanowienia tutejszego Sądu wydanego sprawie sygn. akt VI Nsm 1325/18 z dnia 6 listopada 2018 roku oraz z ugody zawartej w tej samej sprawie z dnia 6 marca 2019 roku, na podstawie których ustalone były warunki spotkań M.L. z małoletnią S.L. urodzoną (...) roku, 2. w pozostałym zakresie oddalić wniosek, 3. pozostawić wnioskodawcę przy poniesionych kosztach postępowania.

Текст решения

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 15 października 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie VI Wydział Rodzinny i Nieletnich</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący sędzia Barbara Ciwińska</p> <p>Protokolant stażysta Aleksander Paczóski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 października 2019 r. w Warszawie na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">D. N.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">M. L.</span> </p> <p>o wykonywanie kontaktów ojca z małoletnią <span class="anon-block">S. L.</span> </p> <p>postanawia:</p> <p>1.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 598(15);art. 598(15) § 1;art. 598(15) § 2)">art. 598<sup> <!-- -->15</sup> § 1 i § 2 Kodeksu postępowania cywilnego</a> zagrozić uczestnikowi postępowania <span class="anon-block">M. L.</span> nakazaniem zapłaty na rzecz wnioskodawczyni <span class="anon-block">D. N.</span> kwot po 500 (pięćset) złotych za każde naruszenie obowiązków wynikających z postanowienia tutejszego Sądu wydanego sprawie sygn. akt VI Nsm 1325/18 z dnia 6 listopada 2018 roku oraz z ugody zawartej w tej samej sprawie z dnia 6 marca 2019 roku, na podstawie których ustalone były warunki spotkań <span class="anon-block">M. L.</span> <br/>z małoletnią <span class="anon-block">S. L.</span> <span class="anon-block">urodzoną (...)</span>,</p> <p>2.  w pozostałym zakresie oddalić wniosek,</p> <p>3.  pozostawić wnioskodawcę przy poniesionych kosztach postępowania.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. N.</span> </strong> wniosła 6 marca 2019r. do tutejszego Sądu wniosek o zagrożenie nakazaniem zapłaty <span class="anon-block">M. L.</span> na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 1.000 złotych za każde naruszenie obowiązków wynikających z postanowienia tutejszego Sądu z dnia 6.11.2018r. syg. akt VI Nsm 1325/18 oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego. Do wniosku załączone zostało prawomocne i wykonalne postanowienie zabezpieczające z dnia 6.11.2018r. wydane w sprawie syg. akt VI Nsm 1325/18. W piśmie procesowym z dnia 23.04.2019r. w uzupełnieniu wniosku <span class="anon-block">D. N.</span> wskazała następnie, iż kontakty ostatecznie ustalone zostały w ugodzie sądowej z dnia 6.03.2019r. zawartej w tej samej sprawie, w której uprzednio wydane było postanowienia zabezpieczające syg. akt VI Nsm 1325/18. Podała także kolejne daty kontaktów nie zrealizowanych przez uczestnika <span class="anon-block">M. L.</span>. Załączony został także wypis z prawomocnej ugody zawartej 6.03.2019r. w sprawie syg. akt VI Nsm 1325 /18.</p> <p>Uczestnik <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. L.</span> </strong> wnosił o oddalenie wniosku oświadczając, iż nie jest w stanie realizować wszystkich ustalonych ugodzie sądowej z dnia 6.03.2019r. kontaktów, bowiem mieszka w <span class="anon-block">S.</span> i obecnie jego pracodawca nie zgadza się na jego zbyt często wyjazdy do Polski.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny</strong> :</p> <p>Małoletnia <span class="anon-block">S. L.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> (<span class="anon-block">(...)</span>, ma prawie 5 lat, jest córką <span class="anon-block">D. N.</span> i <span class="anon-block">M. L.</span>. Jej rodzice byli ze sobą w związku w latach 2011-2016. W listopadzie 2016 r. <span class="anon-block">D. N.</span> wraz z córką przeprowadziła się do <span class="anon-block">W.</span>, natomiast ojciec małoletniej pozostał w <span class="anon-block">S.</span> Władza rodzicielska nad małoletnią przysługuje obojgu rodzicom. Miejsce pobytu małoletniej orzeczeniem tutejszego Sądu z dnia 6 marca 2018 r. w sprawie <span class="anon-block">V. N.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> zostało ustalone przy matce. Wcześniej toczyło się z udziałem rodziców małoletniej postępowanie o wydanie małoletniej <span class="anon-block">S. L.</span> w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19951080528" title="Konwencja z dnia 25 października 1980 r. dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę - Dz. U. z 1995 r. Nr 108, poz. 528 ()">Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę</a>, sporządzonej w <span class="anon-block">H.</span> w dniu 25 października 1980 roku (sygn. akt VI Nsm 566/17). Wniosek ojca został orzeczeniem z dnia 5 maja 2017 r. oddalony. Wyrokiem z dnia 24.05.2019r. w sprawie syg. akt VI Rc 103 /18 wydanym przez tutejszy Sąd zasądzone zostały alimenty od <span class="anon-block">M. L.</span> na rzecz małoletniej <span class="anon-block">S. L.</span> w kwocie po 1.200 złotych miesięcznie poczynając od dnia 19 marca 2018r.</p> <p>Małoletnia <span class="anon-block">S. L.</span> ma niespełna 5 lat, rozwija się prawidłowo, jest ogólnie zdrowym dzieckiem choć dwukrotnie przebywała w szpitalu (na <span class="anon-block">ul. (...)</span> z powodu zapalenia ucha oraz w <span class="anon-block"> Centrum (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> z uwagi na zabieg wycięcia migdałka). Uczęszcza do Przedszkola przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, gdzie prawidłowo funkcjonuje w grupie. Wraz z matką i jej obecnym partnerem mieszkają w <span class="anon-block">W.</span>, w wynajmowanym mieszkaniu o pow. ok. 60 mkw ( trzy pokoje z kuchnią i łazienką), gdzie małoletnia ma swój pokój. Sytuacja finansowa rodziny jest dobra ( wywiad kuratora z 19.09.2019 r. k. 28).</p> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> ma 37 lat, wyższe wykształcenie. Jest zatrudniona na stanowisku starszy specjalisty ds. reklamacji, zarobki ok.4.000 złotych miesięcznie . <span class="anon-block">M. L.</span> ma 34 lata, z wykształcenia jest technikiem – informatykiem. Mieszka i pracuje w <span class="anon-block">S.</span> od 13 lat, zarabia 8.000 – 9.000 złotych miesięcznie. Jego kontakty z córką ustalone były postanowieniem zabezpieczającym z dnia 6 listopada 2018 roku w ten sposób, że miał spotykać się z nią :</p> <p>a)  w ostatni weekend każdego miesiąca począwszy od piątku od godz. 19.00 od odebrania dziecka z miejsca zamieszkania matki do niedzieli do godz. 19.00, z obowiązkiem odwiezienia córki do miejsca zamieszkania matki po zakończonym kontakcie;</p> <p>b)  w czasie wakacji - drugie dwa tygodnie lipca począwszy od poniedziałku od godz. 9.00, kiedy to miał odebrać ją z miejsca zamieszkania matki do końca lipca oraz pierwszy tydzień sierpnia do niedzieli po upływie tygodnia do godz. 18.00, kiedy to miał ją odwieźć,</p> <p>c)  w drugi tydzień ferii zimowych począwszy od niedzieli od godz. 9.00, kiedy to</p> <p>miał ją odebrać i odwieźć do miejsca zamieszkania matki po upływie tygodnia w sobotę o godz. 18.00.</p> <p>Ostatecznie zaś kontakty <span class="anon-block">M. L.</span> z córką ustalone zostały w ugodzie 6.03. 2019 r., w następujący sposób :</p> <p>a)  na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w <strong> <!-- -->II-gi i IV-ty weekend</strong> każdego miesiąca począwszy od piątku od godz. 19.00 od odebrania dziecka z miejsca zamieszkania matki do niedzieli do godz. 19.00, z obowiązkiem odwiezienia córki do miejsca zamieszkania matki po zakończonym kontakcie;</p> <p>b)  w czasie <strong> <!-- -->wakacji </strong>- drugie dwa tygodnie lipca począwszy od poniedziałku od godz. 9.00, kiedy to miał ją odebrać do końca lipca oraz pierwszy tydzień sierpnia do niedzieli po upływie tygodnia do godz. 18.00,;</p> <p>c)  w drugi tydzień <strong> <!-- -->ferii zimowych</strong> począwszy od niedzieli od godz. 9.00, kiedy to miał odebrać córkę z miejsca zamieszkania matki i odwieźć ją tam po upływie tygodnia w sobotę o godz. 18.00;</p> <p>d)  w <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ś.</span> Wielkanocne</strong> począwszy od Wielkiej Niedzieli od godz. 18.00, do godziny 18.00 w Poniedziałek Wielkanocny,</p> <p>e)  w <strong> <!-- -->Święta Bożego Narodzenia</strong> od godz. 18.00 w pierwszy dzień <span class="anon-block">Ś.</span>, do godziny 18.00 w drugi dzień <span class="anon-block">Ś.</span>, kiedy to odwiezie małoletnią do miejsca zamieszkania matki. Nadto strony ustaliły, iż <span class="anon-block">M. L.</span> będzie każdorazowo informował <span class="anon-block">D. N.</span> o miejscu pobytu córki podczas kontaktów, jak również umożliwi jej podczas kontaktów nieograniczony kontakt telefoniczny z córką oraz iż <span class="anon-block">M. L.</span> ma prawo nieograniczonych kontaktów telefonicznych z córką.</p> <p> <span class="anon-block">M. L.</span> nie realizował prawidłowo swoich kontaktów z córką <span class="anon-block">S. L.</span> w sposób opisany powyżej wynikający najpierw z postanowienia zabezpieczającego, a potem z zawartej ugody. Jego kontakty z córką nie odbyły się :</p> <p>1)  24 -25.11.2018r.</p> <p>2)  26-27 stycznia 2019r,</p> <p>3)  w okresie ferii zimowych w 2019r.</p> <p>4)  23-24.02.2019r.</p> <p>5)  6.03.2019r.</p> <p>6)  9-10.03.2019r.</p> <p>7)  23 -24.03.2019r.</p> <p>8)  13-14.04.2019r.</p> <p>9)  22.04.2019r. ( poniedziałek Wielkanocny)</p> <p>10)  27-28.04.2019 r.</p> <p>11)  11-12.05.2019r.</p> <p>12)  22-23.06.2019r.</p> <p>13)  13-14.07.2019r.</p> <p>14)  24-15.08.2019r.</p> <p>15)  15.09.2019r.</p> <p>16)  28-29.09.2019r.</p> <p> <span class="anon-block">M. L.</span> nie kwestionował, iż jego kontakty z córką nie odbywały się. Usprawiedliwiał to jedynie tym, że ma obecnie trudną sytuację w pracy, bo szef nie chce mu dawać wolnego piątku, natomiast żeby przyjechać na kontakty weekendowe w <span class="anon-block">W.</span> ze <span class="anon-block">S.</span> musi wyjechać w piątek. Ze <span class="anon-block">S.</span> leci do <span class="anon-block">G.</span>, a z <span class="anon-block">G.</span> dojeżdża do <span class="anon-block">W.</span> pociągiem. Twierdzi, że nie jest w stanie przylatywać do Polski tak często jak są ustalone jego kontakty z córką. Nie wnosił o zmianę zawartej w tym roku w marcu ugody. Twierdzi, że nie jest w stanie zobowiązać się do realizowania ustalonych kontaktów. Chciałby na jakiś czas zabrać córkę ze sobą do <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <span class="anon-block">D. N.</span> twierdzi, że brak regularnych kontaktów ojca z małoletnią <span class="anon-block">S.</span> źle wpływa na dziecko, córka pyta kiedy przyjedzie tata, czeka na niego, potem jest rozczarowana, gdy ojciec spóźnia się lub nie przyjeżdża.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów dołączonych do akt sprawy oraz przesłuchania <span class="anon-block">D. N.</span> i <span class="anon-block">M. L.</span> w charakterze strony na rozprawie w dniu 15.10.2019r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył co następuje</strong> :</p> <p>Wniosek <span class="anon-block">D. N.</span> należało uwzględnić, tak jak w postanowieniu, oddalając jedynie częściowo jej wniosek w zakresie zagrożenia nakazaniem zapłaty <span class="anon-block">M. L.</span> kwoty po 1.000 złotych za każde naruszenie jego obowiązków, uwzględniając to żądanie do kwoty po 500 złotych.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 113;art. 113 § 1)">Artykuł <strong> <!-- -->113§1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego</strong> </a> stanowi, iż niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się z nim, utrzymywania korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej. Jeżeli dziecko przebywa stałe u jednego z rodziców, sposób utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez drugiego z nich rodzice określają wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę jego rozsądne życzenia; w braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 113(1);art. 113(1) § 1)">art. 113<sup> <!-- -->1</sup>§1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego</a>).</p> <p>Zgodnie zaś treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 598(15);art. 598(15) § 1)">art. <strong> <!-- -->598<sup> <!-- -->15 </sup>§ 1 Kodeksu postępowania cywilnego</strong> </a>, jeżeli osoba, pod której pieczą dziecko pozostaje, nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy, uwzględniając sytuację majątkową tej osoby, zagrozi jej nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 598(15) § 2)">§ 2</a> wymienionego przepisu, jeżeli osoba uprawniona do kontaktu z dzieckiem albo osoba, której tego kontaktu zakazano, narusza obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy zagrozi tej osobie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej na rzecz osoby, pod której pieczą dziecko pozostaje, stosując odpowiednio przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 598(15) § 1)">§ 1</a>.</p> <p>W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości ani stron ani sądu, iż kontakty <span class="anon-block">M. L.</span> z jego małoletnią córką <span class="anon-block">S.</span> nie odbywają się tak jak zostały ustalone najpierw w postanowienie zabezpieczającym z dnia 6.11.2018r., a następnie w ugodzie sądowej z dnia 6.03.2019r. w sprawie syg. akt VI Nsm 1325/18.</p> <p> <span class="anon-block">M. L.</span> na niektóre z tych kontaktów nie przyjeżdżał uznając, że skoro nie może dostać wolnego w pracy to może sobie tych kontaktów nie realizować. Z przyczyn leżących po jego stronie nie odbyło się conajmiej 15 kontaktów z córką w okresie od listopada 2018r. do końca września 2019r.</p> <p>Zważyć przy tym należy, iż o ile pierwsze z tych kontaktów ustalone były odgórną decyzją Sądu w formie postanowienia zabezpieczającego, tak ostatecznie w dniu 6 marca 2019r. strony w drodze ugody same ustaliły warunki spotkań. <span class="anon-block">M. L.</span> ustalając więc, iż będzie się z córką spotykał w ciągu dwóch weekendów w miesiącu powinien brać pod uwagę swoje możliwości realizowania tych kontaktów. Nikt mu nie narzucał spotykania się z córką dwa razy w miesiącu, lecz sam tych kontaktów chciał w takiej ilości. Tym bardziej więc nie konsekwentne i nie odpowiedzialne jest z jego strony nie realizowanie tych spotkań. Podkreślić tu należy, że ustalenie kontaktów rodzica z dzieckiem nie jest działalnością twórczą dla samego tylko ustalenia, lecz ma na celu podtrzymanie więzi emocjonalnej rodzica z dzieckiem. Dziecko, które rzadko widuje swojego ojca może czuć się porzucone, zapomniane i nie chciane. Jeśli ojciec nie ma dla córki czasu, może to oznaczać dla niej, iż jest dla niego zbyt mało ważna i powodować wielkie rozczarowanie po stronie dziecka. Jest więc to strata po stronie dziecka. Ojciec oddala się wtedy coraz bardziej od dziecka, jest nieprzewidywalny i coraz mniej realny.</p> <p>W takiej sytuacji często jego rolę zaczyna pełnić aktualny mężczyzna, z którym związana jest matka. Potem taki „<em> <!-- -->weekendowy tato</em>” dziwi się, że dziecko nie ma już ani potrzeby ani ochoty, żeby z nim się widywać. Jeśli nie miał wcześniej czasu, aby dbać o więź emocjonalną z dzieckiem, to ta więź rozluźnia się i w końcu umiera – dziecko już go nie chce i nie potrzebuje.</p> <p>Aby zapobiec takiej sytuacji art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 598(15);art. 598(15) § 2)">art. <strong> <!-- -->598<sup> <!-- -->15 </sup>§ 2 Kodeksu postępowania cywilnego</strong> </a>, przewiduje, iż jeżeli osoba uprawniona do kontaktu z dzieckiem, narusza obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy zagrozi tej osobie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej na rzecz osoby, pod której pieczą dziecko pozostaje.</p> <p>W tej sprawie taka właśnie sytuacja ma miejsce : <span class="anon-block">M. L.</span> jako uprawniony do kontaktów z córką narusza swoje obowiązki wynikające z ugody zawartej przed sądem w przedmiocie kontaktów z małoletnią <span class="anon-block">S. L.</span>, bowiem nie realizuje we właściwy sposób tych kontaktów, nie przyjeżdżał kilkanaście razy na niektóre z tych kontaktów, przez co zaniedbywał swoją córkę. Zdaniem Sądu <span class="anon-block">M. L.</span> powinien być odpowiedzialny jako ojciec i albo dostosować swoją pracę do kontaktów z dzieckiem albo dostosować warunki kontaktów do swojej pracy – czego dotychczas nie uczynił, co gorsze nie widząc w tym nic złego, że nie wywiązuje się z warunków ugody. Jest to w ocenie Sądu przejaw niedojrzałości i braku odpowiedzialności, co jeszcze bardziej przemawia za zagrożeniem mu nakazaniem zapłaty na wypadek dalszego nierealizowania ustalonych kontaktów z córką. W ocenie Sądu kwota 500 złotych za każde naruszenie jego obowiązków jest wystarczająca i adekwatna do osiąganych przez niego zarobków rzędu 8.000-9.000 złotych miesięcznie.</p> <p>Z tych względów orzeczono jak w sentencji.</p> </div>