I C 192/19

<p>Sygn. akt I C 192/19</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 15 października 2019 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Zambrowie, I Wydział Cywilny</strong> </p> <p>W składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: sędzia Jarosław Dłużniewski</strong> </p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2019 roku w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>w sprawie z powództwa <span class="anon-block">D. O.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek skargi powoda na postanowienie referendarza sądowego z dnia 26 września 2019 r. w przedmiocie oddalenia wniosku powoda o ustanowienie mu pełnomocnika z urzędu</p> <p>POSTANAWIA</p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 września 2019 r. powód <span class="anon-block">D. O.</span> został zwolniony od kosztów sądowych w całości oraz oddalono jego wniosek o ustanowienie mu adwokata lub radcy prawnego z urzędu.</p> <p>Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazano, że mimo uwzględnienia wniosku o zwolnienie powoda z kosztów sądowych z powodu jego sytuacji majątkowej (pobyt w zakładzie karnym i brak z tego powodu dochodów), nie zdecydowano o ustanowieniu powodowi pełnomocnika z urzędu, ponieważ z treści pozwu wynika, że sprawa nie jest skomplikowana pod względem prawnym. Podkreślono, iż powód nie jest osobą nieporadną, a wręcz przeciwnie - potrafi on samodzielnie formułować swoje żądania w sposób poprawny oraz przytaczać argumenty.</p> <p>Powołując się na przepis art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 117;art. 117 § 1;art. 117 § 5)">art. 117 § 1 i 5 k.p.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 123;art. 123 § 2)">art. 123 § 2 k.p.c.</a> referendarz sądowy postanowił oddalić wniosek powoda.</p> <p>Na postanowienie referendarza sądowego, w zakresie w jakim oddalono wniosek zostało złożone przez powoda zażalenie z datą wpływu do Sądu – 11 października 2019 r.</p> <p>Zażalenie powoda zostało potraktowane jako skarga na orzeczenie referendarza sądowego.</p> <p>Skarżący wnosił o zmianę postanowienia i przyznanie mu „obrońcy z urzędu”, ponieważ nie zna się na prawie, a w jego ocenie został skrzywdzony przez państwo polskie, a dokładnie przez osoby mundurowe. Ponadto skarżący podnosił, że obrońca jest mu potrzebny do wytłumaczenia, jak również do składania odpowiednich wniosków czy sporządzenia apelacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Skarga powoda <span class="anon-block">D. O.</span> nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ argumenty, które zostały w niej zawarte stanowią powtórzenie tych, które rozpoznawał referendarz sądowy, przy czym poczynione przez referendarza ustalenia faktyczne i prawne należy zdaniem Sądu uznać za prawidłowe.</p> <p>Dodatkowo, aby wzmocnić argumentację referendarza sądowego należy wyjaśnić skarżącemu, że przedmiot sprawy, która będzie rozpoznawana przed Sądem dotyczy okoliczności pobytu powoda w Zakładzie Karnym w <span class="anon-block">C.</span>. Jak należy założyć informacje na ten temat posiada skarżący, a nie jego pełnomocnik, przez co priorytetowe i najważniejsze dla Sądu w tego typu sprawach będzie wysłuchanie powoda. Jeśli chodzi o kwestie ewentualnych trudnych zagadnień prawnych, to na tym etapie postępowania sądowego nie można stwierdzić, aby zachodziły po stronie powoda przeszkody i obawy tej natury. Należy wyjaśnić powodowi <span class="anon-block">D. O.</span>, że w sytuacji, gdy Sąd stwierdzi podczas rozprawy, że powód potrzebuje pouczeń, co do czynności procesowych, takowe zostaną jemu udzielone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 5)">art. 5 k.p.c.</a> Jeśli zaś chodzi o argument dotyczący konieczności sporządzenia apelacji przez powoda, to jest on przedwczesny, ponieważ <span class="anon-block">D. O.</span> bezpodstawnie założył już na tym etapie, że orzeczenie w jego sprawie będzie dla niego niekorzystne i będzie musiał składać apelację. Powód powinien pamiętać, że Sąd ma obowiązek uzasadnić swój wyrok, co nakłada również na strony postępowania konieczność dokonania refleksji nad wydanym przez Sąd orzeczeniem i dopiero wtedy, gdy strona stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa w jej sprawie może złożyć apelację.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd – uznając skargę za nieuzasadnioną – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 398(23);art. 398(23) § 1;art. 398(23) § 2)">art. 398^{<!-- -->23} § 1 i 2 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p> <em> <!-- -->-odpis postanowienia doręczyć powodowi z pouczeniem, że na orzeczenie nie służy środek zaskarżenia;</em> </p> </div>