II K 993/16

Суды общей юрисдикции2019-10-17

Номер дела

II K 993/16

Дата решения

2019-10-17

Тип

SENTENCE

Судьи

Beata Malinowska (PRESIDING_JUDGE)

Текст решения

Sygn. akt II K 993/16 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 17 października 2019 r. Sąd Rejonowy w G. - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Beata Malinowska Protokolant Weronika Góralska Prokurator Michał Szymański po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 12 kwietnia 2018r., 17 stycznia 2019r., 4 kwietnia 2019r., 23 maja 2019r. i 3 października 2019r. sprawy  J. S. – syna A. i H. z domu P., urodzonemu (...) w C., zamieszkałego w G. przy ul. (...) pesel (...), niekaranego  oskarżonego o to, że: 1)W dniu 25 sierpnia 2016 roku ok. godz. 14:35 w G. na ul. (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w ten sposób, że jadąc z kierunku ul. (...), w kierunku ul. (...). J. H. samochodem osobowym D. (...) o nr. rej. (...), nie zachował szczególnej ostrożności dojeżdżając do oznakowanego znakami pionowymi i poziomymi przejścia dla pieszych, w wyniku czego potrącił pieszą N. S., przechodzącą z lewej na prawą stronę jezdni ( patrząc z kierunku jazdy pojazdu ) powodując u wymienionej obrażenia ciała w postaci powierzchniowego stłuczenia głowy z raną tłuczoną potylicy, złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej, złamania części bliższej kości ramieniowej prawej bez przemieszczenia, złamania gałęzi kości łonowej i kulszowej lewej bez przemieszczenia, złamania szyjki kości udowej lewej z wklinowaniem odłamów, z czego opisane wyżej złamania spowodowały naruszenie czynności narządów ruchu na okres powyżej 7 dni w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, a to z kolei wyczerpało znamiona wypadku komunikacyjnego Tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> orzekł: I. Ustalając, że oskarżony  J. S. dopuścił się czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> i ustalając, że wina oskarżonego i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> postępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku próby; II. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> zasądza od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej N. S. kwotę 2000 (dwóch tysięcy) złotych tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzona przestępstwem w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się orzeczenia. III. Zasądza od Skarbu Państwa - kasy Sądu Rejonowego w Grudziądzu- na rzecz adw. T. W. kwotę (...) ( tysiąc dziewięćdziesiąt dwa) złote plus podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu IV. Zasądza od Skarbu Państwa - kasy Sądu Rejonowego w Grudziądzu- na rzecz adw. F. K. kwotę 756 (siedemset pięćdziesiąt sześć) złotych plus podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielce posiłkowej. V. Zasądza od Skarbu Państwa - kasy Sądu Rejonowego w Grudziądzu- na rzecz r.pr. K. J. kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złote plus podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielce posiłkowej. VI. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt II K 993/16 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> W dniu 25 sierpnia 2016r. około godz. 14.35 V. D. i N. S. szły pieszo z ul. (...) w G. w kierunku centrum miasta na zakupy. Był pogodny i słoneczny dzień. Było ciepło. Drogi i chodniki były suche. Kiedy doszły do przejścia dla pieszych znajdującego się na ul. (...) to upewniły się ,że nie jedzie żaden pojazd i przechodziły na drugą stronę jezdni . Jest to oznakowane przejście dla pieszych. V. D. szła trochę szybciej a N. S. znajdowała się zaraz za nią. Kiedy praktycznie kończyły już przechodzenie jezdni a V. D. znajdowała się już na chodniku to z ich prawej strony zza zakrętu nadjechał samochód osobowy marki D. (...) nr rej. (...) , którego kierujący – J. S. nie zauważył przechodzącej , nie zatrzymał się i uderzył w N. S. . N. S. uniosła się w powietrzu i upadła na jezdnię przed samochodem . Kiedy J. S. skręcił w lewo , w ul. (...) , przy niewielkiej prędkości to oślepiło go słońce i potrącił N. S. , która już prawie kończyła przechodzenie przez jezdnię . Kiedy skręcał to dodatkowo widoczność ograniczyły mu rosnące tam krzaki. J. S. po zdarzeniu interesował się stanem zdrowia N. S. . Był w (...) , gdzie przebywa i rozmawiał z panią Dyrektor ( dowód: wyjaśnienia oskarżonego J. S. k-120, 35v , 117v zeznania świadków: V. D. k- 120v, 22v-23, 117v-118, i N. S. k- 120v, 28v-29 , notatka urzędowa k-1, protokół oględzin miejsca wypadku z dokumentacją fotograficzną k- 4-8, szkic k- 3 , 116, protokół oględzin pojazdu k- 9-10). W wyniku tego zdarzenia N. S. doznała złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej , złamania części bliższej kości ramiennej prawej bez przemieszczenia , złamania miednicy- gałęzi kości łonowej i kulszowej lewej bez przemieszczenia , złamania szyjki kości udowej lewej z wklinowaniem odłamów . Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ruchu na okres powyżej 7 dni w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157)">art. 157 kk</a>. N. S. doznała też obrażeń ciała w postaci : powierzchownego stłuczenia głowy z raną tłuczoną potylicy . Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności centralnego układu nerwowego i tkanek miękkich- powłoki ciała na okres poniżej 7 dni w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157)">art. 157 kk</a>. ( dowód: opinie sądowo-lekarskie k- 18 42, dokumentacja medyczna k- 14, 40 ). J. S. i N. S. byli w chwili wypadku trzeźwi ( dowód: protokół k- 2, protokół k-16, opinia z przeprowadzonych badań k-17 ). N. S. przed wypadkiem była leczona z powodu przewlekłego procesu schizofrenicznego. Obrażenia spowodowane wypadkiem nie spowodowały u N. S. choroby bezpośrednio związanej z doznanymi obrażeniami , jednak spowodowały nasilenie objawów już wcześniej istniejących . Z powodów prawdopodobnie ogólnych –nadciśnienie tętnicze, zaburzeń krążenia mózgowego z objawami psychicznymi jest leczona zachowawczo . Obecny jej stan jest zły. Przebywa w Domu Opieki Społecznej jako pacjentka leżąca. N. S. po powrocie ze szpitala była w znacznie lepszym stanie zarówno psychicznym jak i fizycznym . Stan zdrowia zarówno fizykalny jak i psychiczny pogarsza się systematycznie od ponad roku . U N. S. jeszcze przed wypadkiem występowała przewlekła niewydolność krążenia mózgowego , która prowadzi do uszkodzenia mózgu. Proces ten jest przewlekły. Wypadek nie miał wpływu na to ,że proces już trwał. Być może przebiegałby wolniej gdyby nie wypadek . Stała opieka nad N. S. nie wynika z zaostrzenia u niej , w wyniku wypadku , choroby psychicznej ale z doznanego urazu głowy. Jej obecny stan nie wynika z choroby psychicznej , jest stały tj. taki sam od 3 lat . Nie ma obecnie ostrych objawów choroby psychicznej . Wypadek nie spowodował u N. S. skutku w postaci trwałej choroby psychicznej ( dowód: zaświadczenie lekarskie k- 113, opinia sądowo-lekarska k- 131-133, opinia sądowo-psychiatryczna k-150, ustana opinia biegłego lekarza specjalisty psychiatry J. J. k- 170v-171, ustna opinia biegłego lekarza specjalisty psychiatry A. W. (1) k- 183v ). Oskarżony J. S. w toku postępowania przygotowawczego i na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił ,że faktycznie nie zauważył przechodzącej przez jezdnię przez przejście dla pieszych pokrzywdzonej i uderzył w nią, kiedy już prawie kończyła przechodzenie przez jezdnię . Świeciło słońce i były tam krzaki , które zasłaniały mu widoczność. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego J. S. k-120, 35v , 117v ). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego albowiem znalazły one w pełni potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym a w szczególności w zeznaniach świadków V. D. i N. S.. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków: V. D. i N. S. albowiem były one spójne i konsekwentne a także pokrywały się z wyjaśnieniami oskarżonego J. S. . Zdaniem Sądu pisemne opinie biegłego – specjalisty chirurgii i medycyny ratunkowej – dr. nauk med. A. W. (2) odnośnie kwalifikacji obrażeń jakich doznała w wyniku wypadku drogowego pokrzywdzona N. S. zasługują na przyznanie im w pełni waloru wiarygodności. Zostały one wykonane w sposób wnikliwy i fachowy przez lekarza specjalistę o odpowiednio wysokich kwalifikacjach zawodowych i po zapoznaniu się biegłego z dokumentacją medyczną pokrzywdzonej ze Szpitala (...) w G. . Sąd dał wiarę opinii z przeprowadzonych badań krwi na zawartość alkoholu albowiem została ona wykonana w sposób wnikliwy i rzetelny przez osobę o odpowiednio wysokich kwalifikacjach zawodowych. Nie ma zatem podstaw by kwestionować jej wiarygodność. Sąd dał wiarę pisemnej opinii sądowo-lekarskiej biegłego lek. med. R. R. na okoliczność m.in. tego jaki jest obecny stan zdrowia pokrzywdzonej i czy cierpi ona na schorzenia związane z wypadkiem a jeżeli tak to w jaki sposób wpływają one na jej funkcjonowanie albowiem została ona wykonana w sposób rzetelny i fachowy przez osobę o odpowiednio wysokich kwalifikacjach zawodowych i po zapoznaniu się biegłego z dokumentacją lekarską pokrzywdzonej oraz po badaniu lekarskim pokrzywdzonej . Sąd nie znalazł więc podstaw by kwestionować jej wiarygodność. Sąd dał wiarę dowodowi :z pisemnej i ustnej opinii biegłego lekarza psychiatry J. J. i z ustnej opinii biegłego lekarza psychiatry A. W. (1) dotyczącej ustalenia doznanych przez pokrzywdzoną krzywd i cierpień w wyniku wypadku i czy miały one wpływ na pogorszenie się jej stanu zdrowia psychicznego. Opinie te zostały wykonane w sposób wnikliwy i rzetelny przez lekarzy specjalistów o odpowiednio wysokich kwalifikacjach. Nie ma zatem podstaw by kwestionować ich wiarygodność. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , pism i protokołów zgromadzonym w toku postępowania , uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zdaniem Sądu, nie budzi wątpliwości , popełnienie przez oskarżonego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>, polegającego na tym ,że w dniu 25 sierpnia 2016r. ok. godz. 14.35 w G. na ul (...) naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że jadąc z kierunku ul. (...) , w kierunku ul. (...). J. H. samochodem osobowym marki D. (...) o nr rej. (...) nie zachował szczególnej ostrożności dojeżdżając do oznakowanego znakami poziomymi i pionowymi przejścia dla pieszych , w wyniku czego potrącił pieszą N. S. , przechodzącą z lewej na prawą stronę jezdni ( patrząc z kierunku jazdy pojazdu) powodując u wymienionej obrażenia ciała w postaci : powierzchownego stłuczenia głowy z raną tłuczoną potylicy , złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej , złamania części bliższej kości ramiennej prawej bez przemieszczenia , złamania miednicy- gałęzi kości łonowej i kulszowej lewej bez przemieszczenia , złamania szyjki kości udowej lewej z wklinowaniem odłamów z czego opisane wyżej złamania spowodowały naruszenie czynności narządu ruchu na okres powyżej 7 dni w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> a to z kolei wyczerpało znamiona wypadku komunikacyjnego . Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 26;art. 26 ust. 1)">art. 26 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.</a> „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">Prawo o ruchu drogowym</a>” – kierujący pojazdem , zbliżając się do przejścia dla pieszych , jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu . Oskarżony ostrożności takiej nie zachowała gdyż niedostatecznie obserwował drogę pomimo utrudnionej widoczności ( w oczy świeciło mu słońce , rosły w tym miejscu krzaki , które zasłaniały mu widoczność) w wyniku czego nie zauważył przechodzącej przez oznakowane przejście dla pieszych pokrzywdzonej ( która właściwie kończyła już przechodzenie) na tyle wcześnie aby móc zahamować zatrzymując się przed przejściem dla pieszych. Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania , że w stosunku do oskarżonego J. S. istnieją przesłanki do zastosowania- zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art.66 §1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 §1 kk</a> - warunkowego umorzenia postępowania na okres jednego roku próby albowiem okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości , zaś z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika też ,że oskarżony nie jechał z nadmierna prędkością i był w chwili czynu trzeźwy a także interesował się stanem zdrowia pokrzywdzonej .Oskarżony nie był też dotychczas karany za żadne przestępstwa a jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie ,że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 §3 kk</a> Sąd zobowiązał oskarżonego do częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej kwoty 2.000 zł w terminie jednego roku od uprawomocnienia się orzeczenia . Oskarżony ma bowiem bardzo trudną sytuację finansową . Zarówno on jak i jego żona utrzymują się z niewielkich emerytur. Muszą kupować leki gdyż oskarżony ma problem ze słuchem a jego żona cierpi na depresję . Ponadto z uwagi na to ,że nie spłacili kredytu komornik potrąca im cześć emerytury. Należy też zauważyć ,że wprawdzie pokrzywdzona znajduje się obecnie w złym stanie fizycznym i psychicznym to jednak z opinii biegłych lekarzy wynikało ,iż obrażenia spowodowane wypadkiem nie spowodowały u N. S. choroby bezpośrednio związanej z doznanymi obrażeniami , jednak spowodowały nasilenie objawów już wcześniej istniejących . Z powodów prawdopodobnie ogólnych –nadciśnienie tętnicze, zaburzeń krążenia mózgowego z objawami psychicznymi jest leczona zachowawczo. N. S. już przed wypadkiem była leczona z powodu przewlekłego procesu schizofrenicznego. N. S. po powrocie ze szpitala była w znacznie lepszym stanie zarówno psychicznym jak i fizycznym . Stan zdrowia zarówno fizykalny jak i psychiczny pogarsza się systematycznie od ponad roku . U N. S. jeszcze przed wypadkiem występowała przewlekła niewydolność krążenia mózgowego , która prowadzi do uszkodzenia mózgu. Proces ten jest przewlekły. Wypadek nie miał wpływu na to ,że proces już trwał. Być może przebiegałby wolniej gdyby nie wypadek . Stała opieka nad N. S. nie wynika z zaostrzenia u niej , w wyniku wypadku , choroby psychicznej ale z doznanego urazu głowy. Jej obecny stan nie wynika z choroby psychicznej , jest stały tj. taki sam od 3 lat . Nie ma obecnie ostrych objawów choroby psychicznej . Wypadek nie spowodował u N. S. skutku w postaci trwałej choroby psychicznej. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielce posiłkowej przez adw. F. K. orzeczono na podstawie§ 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10. 2016r. „ w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu” (Dz.U. z 2016r. , poz. 1714 ze zm.). O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielce posiłkowej przez radcę prawnego K. J. . orzeczono na podstawie§ 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10. 2016r. „ w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu” (Dz.U. z 2016r. , poz. 1715 ze zm.). O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu przez adw. T. W. orzeczono na podstawie§ 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10. 2016r. „ w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu” (Dz.U. z 2016r. , poz. 1714 ze zm.). O kosztach sądowych orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§ 1 kpk</a> oraz art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” ( tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego a także wysokość otrzymywanej przez niego emerytury. </div>