II OZ 1315/07
Административные суды2007-12-19
Номер дела
II OZ 1315/07
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2007-12-19
Тип
Postanowienie NSA
Судьи
Bożena Walentynowicz
Резолютивная часть
Oddalono zażalenie
Текст решения
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2223/06 odrzucające zażalenie D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2223/06 odrzucające skargę kasacyjną D. S. w sprawie ze skargi D. i D. S. oraz R.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w związku z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 9 lipca 2007 r. odrzucił zażalenie D. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 30 maja 2007 r. odrzucające skargę kasacyjną D. S. w sprawie ze skargi D. i D. S. oraz R. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że pomimo prawidłowego pouczenia skarżącej, zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządziła ona osobiście.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D. S. wnosząc o jego uchylenie, twierdząc, że Sąd I instancji celowo pominął jej wniosek o przyznanie prawa pomocy i przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 4 ppsa zasadą jest, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżąca była uprawniona do wniesienia zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej. Niedotrzymanie przez nią obowiązku nałożonego art. 194 § 4 ppsa, tzw. przymusu radcowsko - adwokackiego, stosownie do art. 178 ppsa, skutkuje jego odrzuceniem.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącej wraz z prawidłowym pouczeniem o przymusie radcowsko-adwokackim przy sporządzaniu zażalenia na to postanowienie. Skarżąca zaś, mimo prawidłowego pouczenia, zażalenie sporządziła osobiście, a zatem postanowienie Sądu I instancji jest słuszne i zgodne z prawem.
Godzi się zauważyć, że z akt sprawy wynika, iż niezaskarżonym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2007 r. przyznano D. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.