II OSK 2971/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D.K. o wstrzymanie wykonania egzekucji zawartego w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 173/17 w sprawie ze skargi D.K. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 173/17, oddalił skargę D.K. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku D.K. wniosła o "wstrzymanie egzekucji na mocy art. 35 § 1 u.p.e.a. do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu". Wniosek ten nie został uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej przewidują zatem możliwość jedynie wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie udzielają natomiast kompetencji do wstrzymania, czy też zawieszenia, samego postępowania egzekucyjnego. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do orzekania o wstrzymaniu egzekucji, ani na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., ani na podstawie żadnego innego przepisu. Wstrzymać postępowanie egzekucyjne może tylko i wyłącznie organ działający na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r., poz. 1201, z późn. zm., dalej: u.p.e.a.). Dopiero w dalszej kolejności rozstrzygnięcie w tym zakresie może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami p.p.s.a. Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 u.p.e.a., a organem władnym do wstrzymania takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją, a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. Możliwość zawieszenia (wstrzymania) postępowania egzekucyjnego została przewidziana również w art. 35-35a u.p.e.a. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje także możliwość zawieszenia postępowania egzekucyjnego (art. 56 u.p.e.a.). Natomiast sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zostać wydane tylko w toku postępowania administracyjnego. Orzeczenia w tym zakresie należą do właściwości organów egzekucyjnych, których sąd nie może zastępować. Ponadto zaznaczyć należy, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. przewidziano możliwość rozszerzenia wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Tymczasem wniosek złożony przez skarżącą dotyczył nie konkretnych aktów podjętych przez organ egzekucyjny lecz całego postępowania egzekucyjnego. Należy także podkreślić, że reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika skarżąca nie uzasadniła swego wniosku, jak też nie przywołała jego podstawy prawnej wynikającej z p.p.s.a. W tym stanie rzeczy brak było jakichkolwiek podstaw do założenia, że intencją skarżącej było w istocie złożenie wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek pełnomocnika skarżącej o wstrzymanie egzekucji, złożony w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, należało zatem oddalić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.