Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I ACa 40/19

Суды общей юрисдикции2019-10-17
Номер дела
I ACa 40/19
Дата решения
2019-10-17
Тип
SENTENCE

Судьи

Lucyna Morys-MagieraRoman Sugier (PRESIDING_JUDGE)Tomasz Ślęzak

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt I ACa 40/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 17 października 2019 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="214"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSA Roman Sugier</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SA Tomasz Ślęzak (spr.)</p> <p>SA Lucyna Morys-Magiera</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Agnieszka Szymocha</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. w Katowicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa Skarbu Państwa-Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> <br/>w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną</p> <p>na skutek apelacji pozwanej</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie</p> <p>z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt I C 487/17</p> <p>1)  oddala apelację;</p> <p>2)  zasądza od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa-Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej 4 050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <table> <colgroup> <col width="237"/> <col width="237"/> <col width="237"/> </colgroup> <tr> <td> <p>SSA Tomasz Ślęzak</p> </td> <td> <p>SSA Roman Sugier</p> </td> <td> <p>SSA Lucyna Morys-Magiera</p> </td> </tr> </table> <p>I ACa 40/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód - Skarb Państwa Naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> wniósł przeciwko pozwanej <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> o uznanie za bezskuteczną w stosunku do powoda umowy cesji wierzytelności zawartej w dniu 22 kwietnia 2014 roku, na podstawie której <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> przeniosła na <span class="anon-block"> spółkę (...) sp. z o.o.</span> wierzytelność przyszłą przysługującą jej wobec Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> z tytułu wynagrodzenia za wykonanie umowy z dnia 8 kwietnia 2014 r. nr <span class="anon-block">(...)</span> Powodowi przysługuje wobec dłużnika <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> wierzytelność z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 rok, stwierdzona tytułem wykonawczym o nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 111.391,60 zł należności głównej wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz z tytułu podatku od towarów i usług za okres styczeń - marzec 2014 r., stwierdzona tytułami wykonawczymi o nr <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> w wysokości 65.564,96 zł należności głównej wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego. Powód wniósł także o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.</p> <p>W uzasadnieniu powód wskazał, że <span class="anon-block"> spółka (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> jest dłużnikiem podatkowym Skarbu Państwa - Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>. W chwili dokonywania zaskarżanej czynności spółka miała zaległości na kwotą należności głównej 214.812,60 zł, postępowanie egzekucyjne przyniosło jedynie częściowe zaspokojenie wierzytelności powoda. W toku egzekucji organ zawiadomieniem nr <span class="anon-block">(...)</span> dokonał zajęcia innej wierzytelności dłużnika z tytułu świadczonych usług na rzecz Urzędu Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span>. W odpowiedzi na zajęcie z dnia 5 maja 2014 r. dłużnik zajętej wierzytelności - Urząd Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> poinformował organ egzekucyjny o zawartej umowie ze <span class="anon-block"> spółką (...) sp. z o.o.</span> w dniu 8 kwietnia 2014 r. nr RGK 111.2721.6.2014 na usługi budowlane opiewające na kwotę 813.659,23 zł, uznał zajętą wierzytelność, lecz odmówił wypłaty należności pieniężnej z powodu zawartej w dniu 22 kwietnia 2014 r. umowy cesji wierzytelności. Jednocześnie powód wskazał, iż między <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> a <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> zachodzi stosunek bliskości wynikający z powiązań osobowych - wspólnikami spółki są lub byli: <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, <span class="anon-block">P. K.</span> oraz <span class="anon-block">M. K.</span>. Przy zawieraniu umowy cesji w dniu 22 kwietnia 2014 r., pozwana reprezentowana była przez prezesa zarządu - <span class="anon-block">M. K.</span>, natomiast dłużna <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> przez prezesa zarządu - <span class="anon-block">D. J.</span>. <span class="anon-block">D. J.</span> został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego jako osoba wchodząca w skład organu uprawnionego do reprezentacji spółki w dniu 19 lutego 2014 r. w miejsce dotychczas sprawującego funkcję prezesa zarządu <span class="anon-block">K. K. (1)</span>.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania.</p> <p>W uzasadnieniu pozwana podniosła, że powód nie wykazał istnienia wszystkich przesłanek wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a> Zdaniem pozwanej strona powodowa nie wykazała czytelnie zestawienia tytułów wykonawczych, przyznając jednak, że dochodzona wierzytelność jest bezsporna. Pozwana spółka była stroną umowy cesji wierzytelności z dnia 22 kwietnia 2014 r. jednakże, zdaniem pozwanej, bez zrozumienia zakresu tej umowy, jej wykonania i przesłanek oraz celu jej zwarcia nie można przypisać tej umowie waloru czynności ukierunkowanej na pokrzywdzenie wierzyciela i uzyskanie korzyści przez pozwaną spółkę. Co prawda strona pozwana wstąpiła w prawa dłużnika, jednakże to pozwana wykonała faktycznie przedmiot umowy z dnia 8 kwietnia 2014 r, poniosła koszty zakupu materiałów i robocizny.</p> <p>Wyrokiem z dnia 30 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Częstochowie uznał za bezskuteczną w stosunku do powoda Skarbu Państwa - Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> umowę cesji wierzytelności zawartą w dniu 22 kwietnia 2014 roku, na podstawie której <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> przeniosła na <span class="anon-block"> spółkę (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> wierzytelność przyszłą przysługującą wobec Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> z tytułu wynagrodzenia za wykonania umowy z dnia 8 kwietnia 2014 r. nr <span class="anon-block">(...)</span>, wobec posiadania przez powoda w stosunku do dłużnika <span class="anon-block"> spółki (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> wierzytelności z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 rok, stwierdzonej tytułem wykonawczym o nr <span class="anon-block">(...)</span> w kwocie 111.391,60 zł należności głównej wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz z tytułu podatku od towarów i usług za okres styczeń - marzec 2014 r., stwierdzonej tytułami wykonawczymi o nr <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> w wysokości 65.564,96 zł należności głównej wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego oraz zasądził od pozwanej na rzecz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Częstochowie kwotę 8.848 zł z tytułu kosztów sądowych.</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustalił, że dnia 7 marca 2014 roku Naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> wezwał <span class="anon-block"> Spółkę (...)</span> do zapłaty należności wynikającej z podatku VAT za okres <span class="anon-block"> (...)</span> oraz kosztów upomnień w łącznej wysokości 72.059,60 zł. Dnia 19 marca 2014 roku Naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> wystawił tytuł wykonawczy dotyczący egzekucji należności pieniężnej nr <span class="anon-block">(...)</span> wobec <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> w wysokości 72.048 zł. za okres <span class="anon-block"> (...)</span> z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami od dnia 26 lutego 2014 roku na poziomie 10%. <span class="anon-block"> (...) Spółka z o. o.</span> w dniu 4 kwietnia 2014 roku została wezwana do uregulowania należności wynikających z podatku VAT za okres <span class="anon-block"> (...)</span> oraz kosztów upomnień w wysokości łącznie 13.447,60 zł. W dniu 8 kwietnia 2014 roku w <span class="anon-block">Ż.</span> została zawarta umowa nr <span class="anon-block">(...)</span> pomiędzy Gminą <span class="anon-block">Ż.</span> a <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> na wykonanie zadania „Przebudowa dróg gminnych w <span class="anon-block">Ż.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>”. Strony ustaliły, że wynagrodzenie będzie miało charakter ryczałtowy ustalony na podstawie materiałów przetargowych za realizację przedmiotu umowy i będzie wynosiło brutto: 813.659,23 zł. W dniu 11 kwietnia 2014 roku <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> została wezwana do zapłaty należności wynikających z podatku CIT, kosztów upomnień, łącznie w wysokości 117.690,60 zł. za rok 2013. W dniu 16 kwietnia 2014 roku Naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> wystawił tytuł wykonawczy dotyczący egzekucji należności pieniężnej nr <span class="anon-block">(...)</span> wobec <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> w wysokości 13.436 zł. za okres <span class="anon-block"> (...)</span> z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami od dnia 26 marca 2014 roku na poziomie 10%. Dnia 24 kwietnia 2014 roku Naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> wystawił tytuł wykonawczy nr <span class="anon-block">(...)</span> wobec <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> na kwotę 117.679 zł. za rok 2013 wraz z odsetkami od dnia 1 kwietnia 2014 roku na poziomie 10%. W dniu 21 maja 2014 roku Naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> sporządził tytuł wykonawczy dotyczący egzekucji należności pieniężnej nr <span class="anon-block">(...)</span> wobec <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> w wysokości 319 zł. za okres <span class="anon-block"> (...)</span> z tytułu podatku od towarów i usług wraz z odsetkami od dnia 26 kwietnia 2014 roku na poziomie 10%.</p> <p>Na podstawie umowy cesji wierzytelności zawartej w <span class="anon-block">P.</span> w dniu 22 kwietnia 2014 roku pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> reprezentowaną przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">D. J.</span> zwanej dalej <span class="anon-block"> (...)</span> a <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> zwanej dalej <span class="anon-block"> (...)</span> nastąpił przelew wierzytelności przyszłej przysługującej Zbywcy z tytułu zawarcia w dniu 8 kwietnia 2014 roku umowy z Gminą <span class="anon-block">Ż.</span> Nr <span class="anon-block">(...)</span>, której przedmiotem miała być przebudowa dróg gminnych w <span class="anon-block">Ż.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Umowa ta miała być realizowana przez Zbywcę w okresie od dnia 28 kwietnia do dnia 31 sierpnia 2014 r. Należne z tej umowy wynagrodzenie Zbywcy opiewało na kwotę 813.659,23 zł. brutto.</p> <p>Pismem z dnia 25 kwietnia 2014 roku Naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> zawiadomił Urząd Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego należność pieniężną dłużnika. W odpowiedzi z dnia 5 maja 2014 roku Burmistrz Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> przyznał, że <span class="anon-block"> Spółce (...)</span> przysługuje wierzytelność w kwocie 813.659,23 zł na podstawie umowy z Gminą <span class="anon-block">Ż.</span> Nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 08.04.2014 r. z tytułu robót budowlanych, polegających na wykonaniu zadania „Przebudowa dróg gminnych w <span class="anon-block">Ż.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>”.</p> <p>W okresie od dnia 12 maja 2014 roku do dnia 25 czerwca 2014 roku <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> wystawiła dla Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> następujące <span class="anon-block">faktury VAT: nr (...)</span> na kwotę 61.438 zł., nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 90.161,84 zł., nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 97.428,63 zł. nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 87.073,74 zł., nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 122.986,35 zł., nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 136.734,34 zł., <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 116.008,14 zł., <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 101.828,19 zł., wskazując rachunek bankowy do wpłaty o numerze: <span class="anon-block"> (...)</span>. Wszystkie należności z przedmiotowych faktur zostały uregulowane na rachunek <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> w <span class="anon-block">P.</span> o numerze: <span class="anon-block"> (...)</span>.W okresie od 9 maja 2014 roku do 17 września 2014 roku <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wystawiła następujące <span class="anon-block">faktury VAT: nr (...)</span> na kwotę 61.521,07 zł., nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 90.161,84 zł, nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 97.428,63 zł, nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 101.828,19 zł, nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 252.742,48 zł, nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 122.986,90 zł, nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 87.073,74 zł, wskazując jako nabywcę <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>. Faktury zostały podpisane przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">M. K.</span>.</p> <p>Postanowieniem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">C.</span> z dnia 15 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt XV Co 3752/14 Sąd wyznaczył komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">P. P.</span>, aby dalej prowadził łącznie w trybie egzekucji sądowej dotychczas prowadzoną przez siebie sprawę sygn. akt KM 1343/14 oraz sprawę prowadzoną przez administracyjny organ egzekucyjny Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> w sprawie o numerze zajęcia <span class="anon-block">(...)</span> przeciwko dłużnikowi <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczona odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">P.</span> do składnika majątku w postaci wierzytelności z tytułu umowy z Powiatowym Zarządem Dróg w <span class="anon-block">P.</span> oraz pozostawił w mocy czynności dokonane przez oba organy egzekucyjne. Kolejnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 25 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt XV Co 3752/14 Sąd wyznaczył komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Częstochowie <span class="anon-block">A. B.</span>, aby dalej prowadził łącznie w trybie egzekucji sądowej dotychczas prowadzone przez siebie sprawy o sygn. akt KM 1042/14 i Km 2495/13 oraz sprawę prowadzoną przez administracyjny organ egzekucyjny Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> w sprawie o numerze zajęcia<span class="anon-block">(...)</span> przeciwko dłużnikowi <span class="anon-block"> (...) Spółce z ograniczona odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">P.</span> do składnika majątku w postaci wierzytelności z tytułu umowy z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> oraz pozostawił w mocy czynności dokonane przez oba organy egzekucyjne. W dniu 31 października 2014 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">P. P.</span> w sprawie sygn. akt Km 3500/14 ustalił plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji wierzytelności w wysokości 42.821,93 zł., z czego na rzecz wierzyciela Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> przypadła kwota 37.048,43 złotych (dot. tytułów wykonawczych o sygn. <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">(...)</span>. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w <span class="anon-block">C.</span> <span class="anon-block">A. B.</span> umorzył postępowanie egzekucyjne wobec bezskuteczności egzekucji. Postanowieniami z dnia 11 maja 2015 roku oraz z dnia 30 listopada 2015 roku Komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">P. P.</span> w sprawie sygn. akt Km 3500/14 umorzył postępowanie egzekucyjne wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji albowiem w toku prowadzonego postępowania nie ujawniono majątku dłużnika, z którego komornik mógłby prowadzić postępowanie egzekucyjne w celu zaspokojenia roszczeń wierzyciela Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>.</p> <p>W oparciu o te ustalenia Sąd Okręgowy, cytując przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1;art. 527 § 2;art. 527 § 3;art. 527 § 4)">art. 527 § 1-4 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 530)">art. 530 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 531)">art. 531 k.c.</a>, uznał że nie budzi wątpliwości spełnienie przesłanek uznania za bezskuteczną w stosunku do powoda umowy cesji wierzytelności z dnia 22 kwietnia 2014 roku. Powód niewątpliwie wykazał, że ta umowa została zawarta z jego pokrzywdzeniem, które nadal trwa, jego roszczenie wobec <span class="anon-block"> spółki (...)</span> nie zostało zaspokojone, a pozwana <span class="anon-block"> spółka (...)</span> uzyskała korzyść majątkową, w skład jej majątku weszła bowiem wierzytelność. <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> działała ze świadomością pokrzywdzenia powoda, w chwili sporządzania umowy cesji wierzytelności z dnia 22 kwietnia 2014 r. zdawała sobie sprawę z zadłużenia jakie posiada wobec Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span>. Sąd pierwszej instancji uznał, że spełniona została również, wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> przesłanka, współpraca obu spółek była bowiem ścisła i stała. Obie spółki współpracowały ze sobą już w 2013 roku co wynika jednoznacznie z pisma załączonego przez Urząd Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> datowanego na dzień 10 czerwca 2013 roku. Z treści dokumentu wynika, że <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> <span class="anon-block">P. K.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span> udzielili referencji <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> w związku z przetargiem nieograniczonym na roboty budowlane związane realizacją zadania: „Przebudowa dróg gminnych w <span class="anon-block">Ż.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>”. Obie spółki już w roku 2013 miały siedziby pod tym samym adresem tj. Poczesna 42-262, <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>W apelacji od tego wyroku pozwana zarzuciła</p> <p>- naruszenie prawa materialnego, w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a> poprzez błędną subsumpcję tego przepisu do zaistniałego w sprawie stanu faktycznego i uwzględnienie skargi pauliańskiej w sytuacji braku przesłanek postawionych w tym przepisie;</p> <p>- naruszenie prawa materialnego w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 532)">art. 532 k.c.</a> poprzez pominięcie bezspornej okoliczności, że w przedmiotowej sprawie nie istnieje żadna wierzytelność <span class="anon-block"> spółki (...)</span> względem Gminy <span class="anon-block">Ż.</span>, gdyż wierzytelność ta została już zaspokojona. Brak jest zatem przedmiotu skargi pauliańskiej;</p> <p>- naruszenie prawa materialnego, w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> polegające na jego niezastosowaniu i pominięciu faktu, iż powód nie udowodnił zaistnienia przesłanek skargi pauliańskiej, w szczególności nie wykazał, aby pozwana (osoba trzecia) wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć o działaniu dłużnika z pokrzywdzeniem wierzyciela i ewentualnie, że korzyść majątkową uzyskał przedsiębiorca pozostający z dłużnikiem w stałych stosunkach gospodarczych;</p> <p>- naruszenie przepisów postępowania, w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów, poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, w szczególności poprzez błędne przyjęcie, że pozwana współpracowała ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> od 2013 roku, co miałoby wynikać z referencji udzielonych tej spółce przez <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> <span class="anon-block">P. K.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span>, podczas gdy <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> nie była poprzednikiem prawnym pozwanej, a zaszła jedynie zbieżność nazw obu podmiotów, z której Sąd wyciągnął mylny wniosek dotyczący istnienia stałych stosunków gospodarczych pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> a pozwaną <span class="anon-block"> (...) Sp. z o. o.</span> </p> <p>W oparciu o te zarzuty pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania za obie instancje.</p> <p>W odpowiedzi na apelację strona powodowa wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył co następuje.</p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu apelacji naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, który zmierza do podważenia poprawności oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i dokonanych przez Sąd pierwszej instancji na jego podstawie ustaleń faktycznych. Istotnie Sąd ten uznanie, że spółki z ograniczoną odpowiedzialnością <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span> współpracowały ze sobą już w 2013 roku wywiódł z dokumentu w postaci pisma Urzędu Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> z dnia 10 czerwca 2013 roku, z którego ma wynikać (dokumentu tego nie ma w aktach sprawy - był zapewne w dokumentacji zamówienia publicznego nadesłanej przez Urząd Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span>, a następnie zwróconej, karta 146 akt), że <span class="anon-block"> spółka cywilna (...)</span>, <span class="anon-block">M. K.</span> udzieliła referencji <span class="anon-block"> spółce (...)</span> w związku z przetargiem nieograniczonym na roboty budowlane związane realizacją zadania „Przebudowa dróg gminnych w <span class="anon-block">Ż.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>”. Jest to ustalenie które trudno zweryfikować wobec braku dokumentu na który Sąd się powołał, a nawet gdyby istotnie do udzielenia tych referencji doszło, czynił to inny podmiot niż pozwana w tej sprawie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością o tej samej nazwie lecz innej formie organizacyjnej. To ustalenie rzeczywiście zatem nie może prowadzić do jednoznacznego wniosku o współpracy <span class="anon-block"> spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>. Taki wniosek można wyprowadzić z innych ustaleń Sądu Okręgowego, wszystkie pozostałe bowiem ustalenia faktyczne tego Sądu są prawidłowe, w istocie bezsporne, poczynione w znacznej części w oparciu o dokumenty. Z powyższym zastrzeżeniem Sąd Apelacyjny, bez zbędnych powtórzeń, ustalenia te przyjmuje za własne.</p> <p>Wynika z nich przede wszystkim, że wbrew zarzutom apelacji, w okolicznościach tej sprawy spełnione zostały przesłanki skargi pauliańskiej. Przesłanki te zawarte są między innymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 kodeksu cywilnego</a>, z którego wynika, że gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527 § 1)">§1</a>). Czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527 § 2)">§2</a>). Jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527 § 3)">§3</a>). Jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli korzyść majątkową uzyskał przedsiębiorca pozostający z dłużnikiem w stałych stosunkach gospodarczych, domniemywa się, że było mu wiadome, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527 § 4)">§4</a>).</p> <p>W okolicznościach tej sprawy nie ulega wątpliwości, że wskutek czynności prawnej - umowy cesji wierzytelności z dnia 22 kwietnia 2014 roku, pozwana spółka uzyskała korzyść majątkową w postaci wierzytelności wobec Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span> o zapłatę za roboty budowlane, które <span class="anon-block"> spółka (...)</span> miała wykonać w oparciu o umowę z dnia 8 kwietnia 2014 roku. Obowiązek wykonania tej umowy przez <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> wynika zarówno z samej umowy z dnia 8 kwietnia 2014 roku zawartej przez tą spółkę z Miastem i Gminą <span class="anon-block">Ż.</span>, jak i z umowy cesji wierzytelności z dnia 22 kwietnia 2014 roku. W dacie zawierania tej umowy cesji wystawiona już była część tytułów wykonawczych przez Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> przeciwko <span class="anon-block"> spółce (...)</span>, pozostała część , która dopełniała łączną kwotę wierzytelności tego organu wobec tej spółki wystawiona została w ciągu kilku najbliższych miesięcy, natomiast o istnieniu zobowiązania podatkowego zarówno z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 rok jak i podatku od towarów i usług za trzy pierwsze miesiące roku 2014 <span class="anon-block"> spółka (...)</span> (jej zarząd) wiedziała zawierając umowę cesji. Wiedziała także, o czym świadczy ilość prowadzonych postępowań egzekucyjnych przeciwko tej spółce i co najważniejsze bezskuteczność tych egzekucji, że jest niewypłacalna i jedynym istotnym majątkiem jakim może dysponować jest wierzytelność jaka przysługiwała jej w związku z zawartą umową o roboty budowlane z dnia 8 kwietnia 2014 roku z Miastem i Gminą <span class="anon-block">Ż.</span>. Dlatego uznać należy, że celem przelewu tej wierzytelności na rzecz pozwanej spółki było świadome pokrzywdzenie Skarbu Państwa Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span>, który w wyniku prowadzonej egzekucji nie zaspokoił się w znacznej części z tytułu należnych podatków.</p> <p>Gdy chodzi o postawę nabywcy wierzytelności - pozwanej <span class="anon-block"> spółki (...)</span> (jej zarządu), okoliczności tej sprawy pozwalają na uznanie, że wiedziała o takim celu umowy cesji, co wyczerpuje przesłankę zawartą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1)">art. 527 § 1 k.c.</a>, a ponadto uzyskana korzyść majątkowa trafiła do przedsiębiorcy, który pozostawał z dłużnikiem w stałych stosunkach gospodarczych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a>). Jak już wyżej wskazano o tych stałych stosunkach gospodarczych w sposób jednoznaczny nie świadczą referencje udzielone dłużnikowi - <span class="anon-block"> spółce (...)</span> w toku postępowania przetargowego przed zawarciem umowy z Miastem i Gminą <span class="anon-block">Ż.</span> w dniu 8 kwietnia 2014 roku, ale takie względy jak: podnoszone przez stronę pozwaną powiązania rodzinne pomiędzy członkami zarządu spółek z ograniczoną odpowiedzialnością <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">(...)</span>, ten sam profil działania oraz wspólna siedziba. Przy zawieraniu umowy cesji wierzytelności w dniu 22 kwietnia 2014 roku pozwana <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> reprezentowana była przez prezesa zarządu <span class="anon-block">M. K.</span>, a dłużna <span class="anon-block"> spółka (...)</span> wprawdzie przez, wpisanego do Krajowego Rejestru Sądowego 19 lutego 2014 roku w tym charakterze, prezesa zarządu <span class="anon-block">D. J.</span>, ale wcześniej funkcję tę pełnił <span class="anon-block">K. K. (1)</span>. Obecnie prezesem zarządu spółki <span class="anon-block">E.</span> jest ponownie <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, a prezesem zarządu pozwanej <span class="anon-block"> spółki (...)</span> - <span class="anon-block">K. K. (2)</span>. Okoliczność, że obie spółki prowadzą działalność gospodarczą pod tym samym adresem: <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> jest bezsporna i dobitnie świadczy o stałych stosunkach gospodarczych.</p> <p>O tych stosunkach świadczą także twierdzenia samej pozwanej, która wskazuje na to, że to <span class="anon-block"> spółka (...) sp. z o.o.</span> wykonała umowę z dnia 8 marca 2014 roku, co miałoby oznaczać, że umowa cesji miała charakter odpłatny. Skoro tak, to pozwana nie może zaprzeczać, że łączyła ją ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> ścisła współpraca. Na gruncie tego twierdzenia, z punktu widzenia skutku jaki uwzględnienie skargi pauliańskiej w tej sprawie może wywrzeć, istotne jest to, że gdyby istotnie umowa z dnia 8 kwietnia 2014 roku zawarta przez niewypłacalną <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> w trybie zamówienia publicznego, wbrew jej postanowieniom, wykonana została przez inny podmiot - pozwaną <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> (czego w sposób przekonywujący nie wykazała: w materiale dowodowym przewija się wątek innego jeszcze podwykonawcy, o czym zeznawał świadek <span class="anon-block">R. Z.</span> - karta 157 akt), byłoby to jawne obejście przepisów o zamówieniach publicznych i w ten sposób zaplanowana „ucieczka” przed uregulowaniem zobowiązań <span class="anon-block"> (...) spółki (...)</span> na rzecz Skarbu Państwa.</p> <p>Takie działania nie mogą zasługiwać na aprobatę i dlatego pomimo, że wierzytelność będąca przedmiotem umowy cesji z dnia 22 kwietnia 2014 roku, o którą chodzi w tej sprawie, została zaspokojona przez Miasto i Gminę <span class="anon-block">Ż.</span>, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w tych szczególnych okolicznościach skarga pauliańska Skarbu Państwa Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> zasługiwała na uwzględnienie. Skutki uznania umowy cesji wierzytelności za bezskuteczną, pomimo jej zaspokojenia, leżą poza obszarem rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, należy jednak uznać, że zachodziła tu podstawa do wydania orzeczenia mogącego być przesłanką do konstruowania przez stronę powodową innych roszczeń. W drodze analogii sięgnąć można do stanowiska Sądu Najwyższego zajętego w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 lutego 2005 roku, sygn. akt II CK 412/04, i powoływanych tam innych orzeczeń. Sąd Najwyższy wyjaśnił mianowicie, że istotą skargi pauliańskiej jest żądanie ubezskutecznienia w stosunku do wierzyciela czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z osobą trzecią, celem zaś skargi pauliańskiej jest umożliwienie wierzycielowi zaspokojenia się z majątku osoby trzeciej w zakresie, w jakim byłoby to skuteczne w stosunku do dłużnika, gdyby ten nie pozbył się swego majątku lub nie zrezygnował z jego powiększenia. Wyrok sądu uwzględniający powództwo stanowi materialnoprawną przesłankę powstania po stronie osoby trzeciej obowiązku takiego zachowania się, które pozwala wierzycielowi na uzyskanie tego, na co mógł liczyć w przypadku realizacji wierzytelności z majątku dłużnika. W razie odpłatnej czynności, podlegającej względnemu ubezskutecznieniu (a wszak pozwana twierdzi że umowa cesji wiązała się z ekwiwalentem z jej strony w postaci wykonania umowy z dnia 8 kwietnia 2014 r. na rzecz Miasta i Gminy <span class="anon-block">Ż.</span>), powyższy obowiązek osoby trzeciej znajduje uzasadnienie zarówno w koncepcji czynu niedozwolonego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a>), jak i w koncepcji bezpodstawnego wzbogacenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 409)">art. 409 k.c.</a>). Osoba trzecia, działająca w złej wierze, może być postrzegana jako współwinna wyrządzenia wierzycielowi szkody przez udaremnienie mu możliwości zaspokojenia się z majątku dłużnika, względnie jako wzbogacona w stosunku do wierzyciela bezpodstawnie jego kosztem o przedmiot lub wartość, które, jako służące pokrzywdzeniu wierzyciela, nie powinny były znaleźć się w jej majątku i ze zwrotem których powinna się liczyć. Wyzbycie się przez osobę trzecią ww. przedmiotu lub wartości niczego w kwestii jej odpowiedzialności nie zmienia. Wprawdzie zaspokojenie się wierzyciela w wyniku egzekucji skierowanej do majątku osoby trzeciej nie jest w takiej sytuacji możliwe, ale oznacza to jedynie niemożność skorzystania przez wierzyciela z określonego sposobu przymuszenia osoby trzeciej do wyrównania straty wynikłej z pozbawienia wierzyciela możności egzekwowania wierzytelności od dłużnika. Nie oznacza natomiast, że osoba trzecia zostaje zwolniona z odpowiedzialności wobec wierzyciela. Po zbyciu przedmiotu czynności prawnej z dłużnikiem osoba trzecia nie przestaje być współsprawcą szkody wierzyciela ani nie może się zasłaniać zarzutem, że nie jest już wzbogacona. Szkoda, która powstała m.in. w wyniku jej nagannego działania, nadal istnieje i nadal osoba trzecia znajduje się w sytuacji, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 409)">art. 409 k.c.</a> in fine. Sprawia to, że wierzyciel może poszukiwać ochrony przed niewypłacalnością dłużnika przez bezpośrednie żądanie zasądzenia od osoby trzeciej sumy, jaką by pozyskał w wyniku egzekucji prowadzonej z majątku dłużnika. Warunkiem sine qua non jest w tym przypadku uprzednie uzyskanie przez wierzyciela prawomocnego wyroku, w którym czynność prawna osoby trzeciej z dłużnikiem zostanie uznana wobec niego za bezskuteczną. Wyrok taki ma charakter konstytutywny i nie może go zastąpić przesłankowe ustalenie bezskuteczności w procesie przeciwko osobie trzeciej o zapłatę.</p> <p>Dlatego pomimo, że nie istnieje już możliwość zaspokojenia się przez stronę powodową z wierzytelności będącej przedmiotem umowy cesji pomiędzy dłużną <span class="anon-block"> spółką (...)</span>, a spółką pozwaną (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 532)">art. 532 k.c.</a>), ubezskutecznienie tej czynności prawnej z przedstawionych względów jest uzasadnione.</p> <p>Z tych przyczyn Sąd Apelacyjny, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> oddalił apelację, o kosztach postępowania apelacyjnego orzekając w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a>, w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> i § 2 pkt 6 oraz § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie, zmienionego rozporządzeniem z dnia 3 października 2016 roku (Dz.U. 2016, poz. 1668).</p> <p>SSA Tomasz Ślęzak SSA Roman Sugier SSA Lucyna Morys-Magiera</p> </div>