I C 290/19
Суды общей юрисдикции2019-10-21
Номер дела
I C 290/19
Дата решения
2019-10-21
Тип
SENTENCE
Судьи
Przemysław Jagosz (PRESIDING_JUDGE)
Правовое основание
Текст решения
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I C 290/19</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 21 października 2019 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy w Olsztynie – Wydział I Cywilny </strong>
</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący</strong> sędzia Przemysław Jagosz</p>
<p>Protokolant p.o. sekr. sąd. Paula Łożyńska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 21 października 2019 r., w Olsztynie, na rozprawie,</p>
<p>sprawy z powództwa <strong>
<!-- -->Gminy Miejskiej <span class="anon-block">L.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> </strong>
</p>
<p>o rozwiązanie umowy</p>
<p>I.
<strong>
<!-- -->
rozwiązuje umowę użytkowania wieczystego zawartą przez strony w dniu 17 lutego 2016 r. przed notariuszem <span class="anon-block">A. M.</span> w Kancelarii Notarialnej w <span class="anon-block">L.</span> (rep. A nr <span class="anon-block">(...)</span>) dotyczącą nieruchomości, stanowiącej działkę gruntu o nr <span class="anon-block">(...)</span>, położoną przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, objętej <span class="anon-block">księgą wieczystą (...)</span>; </strong>
</p>
<p>II.
<strong>
<!-- -->przyznaje kuratorowi pozwanej – radcy prawnej <span class="anon-block">A. K.</span> – wynagrodzenie za reprezentowanie pozwanej w kwocie 2 160 zł, które nakazuje wypłacić z zaliczki uiszczonej przez powódkę; </strong>
</p>
<p>III.
<strong>
<!-- -->zasądza od pozwanej na rzecz powódki 16 380 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sygn. akt I C 324/19</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powodowa Gmina żądała rozwiązania umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste, jaką zawarła z pozwaną spółką. W uzasadnieniu wskazała, że pozwana zobowiązała się do budowy na gruncie w określonym terminie i zobowiązania tego nie wykonała, a nadto nie dokonywała opłat za użytkowanie.</p>
<p>Kurator pozwanej spółki wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc, że rozwiązanie umowy może nastąpić wyjątkowo, tj. wówczas, gdy korzystanie z gruntu jest oczywiście sprzeczne z umową i wynika z przyczyn leżących po stronie użytkownika wieczystego, a nadto wskazując, że termin zakończenia zabudowy upłynął stosunkowo niedawno.</p>
<p>(odpowiedź k. 86-87)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong>
</p>
<p>Poza sporem między stronami były następujące okoliczności, wynikające również z przedstawionych przez nie i niekwestionowanych dokumentów:</p>
<p>a)
w dniu 17.02.2016 r. strony zawarły umowę oddania pozwanej w użytkowanie wieczyste do dnia 17.02.2115 r., działki gruntu o <span class="anon-block">numerze ewidencyjnym (...)</span> i powierzchni <span class="anon-block">(...)</span> położonej w <span class="anon-block">L.</span>,</p>
<p>b)
pozwana zobowiązała się do rozpoczęcia zabudowy nieruchomości w ciągu roku i jej zakończenia, tj. wybudowania budynku w stanie surowym zamkniętym, w ciągu trzech lat liczonych od dnia zawarcia umowy, czyli odpowiednio do 17.02.2017 r. i 17.02.2019 r.,</p>
<p>c)
w dniu 17.05.2019 r. pracownicy powódki dokonali wizji lokalnej nieruchomości, stwierdzając brak jakichkolwiek robót ziemnych lub prac budowalnych,</p>
<p>d)
pozwana nie wnosiła ustalonych w umowie opłat za użytkowanie wieczyste w związku z czym powódka dochodziła ich postępowaniach sądowych. Nakazami zapłaty, wydanymi przez Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">(...)</span> w dniu 14 lipca 2017 r. i w dniu 22 maja 2018 r., zobowiązano pozwaną do zapłaty odpowiednio kwoty 6.590,30 zł oraz kwoty 6.509,16 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie,</p>
<p>e)
na podstawie wymienionych nakazów wszczęto egzekucję z nieruchomości należącej do pozwanej,</p>
<p>f)
w dniu 14.05.2019 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym dokonano wpisu polegającego na zmianie w składzie osobowym zarządu pozwanej przez wykreślenie jedynego członka tego zarządu, wskutek czego spółka utraciła organ uprawniony do jej reprezentacji i prowadzenia spraw i wobec czego konieczne było ustanowienie dla niej kuratora w niniejszym postępowaniu.</p>
<p>(por. także - umowa k. 16-23, protokół k. 24, zdjęcia k. 25-30, nakazy wydany przez SR w <span class="anon-block">(...)</span>w sprawie I Nc <span class="anon-block">(...)</span>oraz w sprawie I Nc <span class="anon-block">(...)</span>k. 31-32, 36-37, pisma k. 33, 34, 36 i 38, wydruk z KRS k. 58-61)</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 240)">art. 240 Kodeksu cywilnego</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>) w użytkowanie wieczyste może ulec rozwiązaniu przed upływem określonego w niej terminu, jeżeli wieczysty użytkownik korzysta z gruntu w sposób oczywiście sprzeczny z jego przeznaczeniem określonym w umowie, w szczególności jeżeli wbrew umowie nie wzniósł określonych w niej budynków lub urządzeń.</p>
<p>Poza sporem było, że pozwana w umówionym terminie nie wykonała obowiązku zabudowy określonego w umowie. Jak wynika z danych Krajowego Rejestru Sądowego co najmniej od maja 2019 r. nie ma zarządu, który mógłby podjąć jakiekolwiek czynności zmierzające do wykonania umowy, a brak takiego zarządu skutkował również koniecznością ustanowienia dla niej kuratora w niniejszej sprawie.</p>
<p>Ostatecznie nie zaprzeczono, że pozwana nawet nie wystąpiła o pozwolenie na budowę i nie rozpoczęła żadnych prac. Podjęta przez kuratora pozwanej próba uzyskania wiedzy o przyczynach tego stanu rzeczy przez przesłuchanie byłego członka zarządu w charakterze świadka nie powiodła się, gdyż nie zareagował w wyznaczonym terminie na próby nawiązania kontaktu i nie odebrał korespondencji.</p>
<p>Jednocześnie kurator pozwanej nie był w stanie wskazać tych przyczyn samodzielnie i wykazać, że niewykonanie obowiązku wynikającego z umowy było spowodowane okolicznościami nadzwyczajnymi, niezależnymi lub niezawinionymi przez pozwaną lub jej zarząd, co ewentualnie umożliwiałoby utrzymanie umowy.</p>
<p>Niczym nieuzasadnione niewykonywanie obowiązku zabudowy, którego przyjęcie przez pozwaną uzasadniało oddanie jej gruntu w użytkowanie wieczyste, niewątpliwie należy uznać za oczywiście sprzeczne z przeznaczeniem tego gruntu.</p>
<p>Gdy dodać do tego, że pozwana nie wykonywała również innych obowiązków z umowy, tj. nie uiszczała należnych opłat za uzyskane umową prawo, w ocenie Sądu powódka wystarczająco wykazała przesłanki rozwiązania umowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 240)">art. 240 k.c.</a>
</p>
<p>Kuratorowi pozwanej – wykonującemu zawód radcy prawnej - przyznano wynagrodzenie przewidziane przepisami § 1 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9.03.2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków … (Dz.U. z 2018 r., poz. 536) w kwocie 2 160 zł - odpowiadającej 40% stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego (wynikającej z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych), gdyż sprawa okazała się stosunkowo prosta i nie wykazano, aby wymagała znacznego nakładu pracy.</p>
<p>Ponieważ powództwo uwzględniono w całości, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>), na rzecz wygrywającej proces powódki zasądzono od pozwanej zwrot kosztów procesu w kwocie 16 380 zł. Obejmowały one opłatę od pozwu (8 820 zł), wydatki na wynagrodzenie kuratora pokryte z zaliczki (2 160 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika powódki – radcy prawnego – w stawce minimalnej (5 400 zł) wynikającej z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych), gdyż – jak wskazywano wyżej - sprawa okazała się stosunkowo prosta i nie wykazano, aby wymagała znacznego nakładu pracy.</p>
</div>