III Ca 1784/18

<p>Sygn. akt III Ca 1784/18</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 22 października 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek</p> <p>Sędziowie Sądu Okręgowego: Artur Żymełka</p> <p>Tomasz Pawlik</p> <p>Protokolant Aldona Kocięcka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 października 2019 r. w Gliwicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">D. S.</span> i <span class="anon-block">B. G.</span> </p> <p>o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">Ł. G.</span> </p> <p>w przedmiocie wniosku uczestnika postępowania <span class="anon-block">A. G.</span> o zatwierdzenie oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych niezłożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">Ł. G.</span> </p> <p>na skutek apelacji wnioskodawczyni</p> <p>od postanowienia częściowego Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">T. G.</span> </p> <p>z dnia 22 grudnia 2017 r., sygn. akt I Ns 1446/16</p> <p>postanawia:</p> <p> <strong> <!-- -->oddalić apelację.</strong> </p> <p>SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek SSO Artur Żymełka</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1784/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">T. G.</span> </strong>w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2017r. zatwierdził oświadczenie uczestnika postępowania <span class="anon-block">A. G.</span> o uchyleniu się od skutków prawnych niezłożonego przez niego w terminie oświadczenia o odrzu-ceniu spadku po <span class="anon-block">Ł. G.</span>.</p> <p>W ustalonym stanie faktycznym, w motywach orzeczenia przywołał regulacje: <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 1;art. 88 § 2)">art. 88 § 1 i 2 k.c.</a>, po czym dokonał ich wykładni,</p> <p>a następnie ocenił, że w materiale sprawy brak wiedzy uczestnika postępowania</p> <p>o stanie majątku spadkowego nie był wynikiem braku jego wystarczającej staranności oraz był usprawiedliwiony okolicznościami sprawy i z tej przyczyny - w świetle przywołanych regulacji prawnych - uznał wniosek za uzasadniony.</p> <p>Orzeczenie zaskarżyła<strong> <!-- --> wnioskodawczyni <span class="anon-block"> (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> </strong>, która wnosiła o jego zmianę i przez oddalenie wniosku oraz zasądzenie od uczestnika postępowania na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania za drugą instancję, według norm przepisanych.</p> <p>Zarzuciła, że przy ferowaniu orzeczenia naruszono regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 k.c.</a> w związku</p> <p>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84;art. 84 § 1;art. 84 § 2)">art. 84 § 1 i 2 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 2)">art. 88 § 2 k.c.</a> poprzez ich niewłaściwą interpretacje i błędne przyjęcie, że w sprawie zachodzi podstawa do zatwierdzenia uchylania się przez <span class="anon-block">A. G.</span> od skutków prawnych nie złożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">Ł. G.</span>.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji między innymi podnosiła, iż z samego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, iż <span class="anon-block">A. G.</span> „o tym, że spadkodawczyni pozostawiła długi dowiedział się z otrzymanego w maju 2016r. od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wezwania do zapłaty” oraz że „o tym, że takiego poręczenia udzielił sąsiadka spadkodawczyni <span class="anon-block">U. S.</span> uczestnik dowiedział się około 2014r.: ta ostatnia miała nadto poinformować go, że spadkodawczyni zaciągnęła kredyt dla syna <span class="anon-block">D. S.</span> i jego żony”. Dlatego skoro <span class="anon-block">A. G.</span> już w 2014r. miał wiedzę, że matka zaciągnęła pożyczkę, której spłatę poręczyła sąsiadka <span class="anon-block">U. S.</span>, to w istocie już w tym momencie powziął wiedzę o długu spadkowym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:</strong> </p> <p>Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował wniosek i prawidłowo rozpoznał sprawę.</p> <p>Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia zawarte części ustalającej uzasadnienia zaskarżonego postanowienia mają podstawę w zebranym w sprawie materiale dowodowym, którego ocena - jakkolwiek lakoniczna - jest logiczna, mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów i Sąd odwoławczy</p> <p>w zasadzie ją podziela.</p> <p>W toku postępowania odwoławczego uzupełniono bowiem materiał dowodowy, przeprowadzając dowody z uzupełniających zeznań świadka <span class="anon-block">A. S.</span> (poprzednio <span class="anon-block">S.</span>) i uczestnika postępowania <span class="anon-block">A. G.</span>.</p> <p>Świadek zeznając doprecyzowała swe wcześniejsze zeznania, zeznając jednoznacznie, że na temat kredytu zaciągniętego przez spadkodawczynię rozmawiała</p> <p>z uczestnikiem postępowania <em> <!-- -->„około 2016r., było to prawdopodobnie wiosną, kiedy uczestnik postępowania przyszedł do niej „z dokumentami, które wówczas otrzymał”</em> oraz podkreślała w zeznaniach, że <em> <!-- -->„wcześniej żadnych rozmów na temat pożyczki nie przeprowadzała z <span class="anon-block">A. G.</span> </em>” oraz że <em> <!-- -->„na pewno na ten temat nie rozmawiała również moja matka”</em> (dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">A. S.</span>; k. 185).</p> <p>Natomiast uczestnik postępowania podtrzymał swe wcześniejsze zeznania, zeznając, że „o tym, że matka zaciągnęła kredyt dowiedział się dopiero z pisma wnioskodawczyni przesłanego na adres w Polsce w maju 2016r.”.</p> <p>Przywołane zeznania świadka korelują zeznaniami uczestnika postępowania,</p> <p>wspólnie tworzą logiczną całość i stanowią dostateczna podstawę dla ustalenia,</p> <p>iż uczestnik postępowania pierwszą informację o zaciągniętym przez jego matkę kredycie matki dowiedział się w maju 2016r., co prowadziło do zmiany poczynionych w tek kwestii ustaleń faktycznych.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy z powyższą modyfikacją przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.</span> </p> <p>Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego</p> <p>w swym zasadniczym zarysie jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela</p> <p>i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U.z 1935r. poz. 496).</p> <p>Z poczynionych powyżej ustaleń wynika bowiem, co ostatecznie prawidło przyjął Sad pierwszej instancji, że uczestnik postępowania pierwszą informację o zaciągnięciu przez jego matkę kredytu powziął dopiero w maju 2016r.</p> <p>Dlatego Sąd Rejonowy trafnie ocenił, że <em> <!-- -->„w ciągu 6 miesięcy od daty otwarcia spadku nie mógł on przypuszczać, iż w skład majątku spadkowego <span class="anon-block">Ł. G.</span> wchodzą długi, co uzasadniałoby podjecie działań zmierzających do usta-lenia rzeczywistego składu tegoż majątku”</em>, a to w świetle przywołanych przez ten Sąd regulacji prawnych czyniło jego wniosek uzasadnionym.</p> <p>Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu, wobec czego apelacja jest bezzasadna w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a>, a to w zgodnie z zawartą w nim regulacją prowadziło do jej oddalenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Reasumując zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i dlatego apelację jako nieuzasadnioną oddalono w oparciu o regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek SSO Artur Żymełka </em> </p> </div>