III SO/Wa 8/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. o przywrócenie terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2008r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu - UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 października 2008r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśnił, że z otrzymanej od Ministra Finansów w dniu 30 września 2008r. informacji wynikało, że "przy adresowaniu zarówno w interpretacji oraz przesyłki przez omyłkę doszło do podania adresu wnioskodawcy zamiast adresu do korespondencji podanego przez Pełnomocnika". W związku z tym w jego ocenie należy przyjąć, iż skuteczne doręczenie przedmiotowej interpretacji nastąpiło dopiero w dniu 30 września 2008r., a wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nadał w dniu 6 października 2008r., a więc w jego ocenie w terminie. Wyjaśnił jednak, że z ostrożności procesowej, w przypadku gdyby Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa należy liczyć od momentu, w którym to skarżący, a nie pełnomocnik dowiedział się o wydaniu interpretacji, wniósł o przywrócenie terminu, chociaż w jego opinii uchybienie terminu w rzeczywistości nie miało miejsca. Pismem z dnia 22 października 2008r. Minister Finansów wyjaśnił, że pełnomocnikowi Spółki interpretacja indywidualna została doręczona w dniu 30 września 2008r., a pismem z dnia 6 października 2008r. pełnomocnik Spółki wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ wyjaśnił, że w jego ocenie złożony przez pełnomocnika wniosek o przywrócenie terminu jest bezprzedmiotowy, gdyż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone z dochowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Ponadto wyjaśnił, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał w dniu [...] października 2008r. postanowienie umarzające postępowanie w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa na powołaną na wstępie interpretację indywidualną Ministra Finansów jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Formułując powyższą ocenę Sąd stwierdził, że w świetle przedstawionych we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnień Ministra Finansów oraz samej Skarżącej, w sprawie nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Aby prawidłowo ocenić tę kwestię należało w pierwszej kolejności ustalić datę rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a następnie dzień, w którym termin do złożenia wezwania upływał. Jak wynika z akt sprawy, bieg terminu do wniesienia wezwania rozpoczął się w dniu 1 października 2008r. Ostatnim dniem, w którym Skarżąca mogła wnieść skutecznie wezwanie był dzień 14 października 2008r. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z powyższego przepisu wynika zatem, że procedowanie nad wnioskiem o przywrócenie terminu możliwe jest jedynie w sytuacji uchybienia określonemu terminowi. Należy mieć na uwadze, że oprócz przesłanek, które muszą być spełnione, aby wniosek o przywrócenie terminu mógł zostać rozpatrzony pozytywnie (określonych w art. 86 § 2 i art. 87 § 1, § 2 i § 4 ppsa) ustawodawca określił także sytuacje, w których wniosek o przywrócenie terminu musi zostać odrzucony. Zgodnie z art. 88 ppsa sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym wniosek o przywrócenie terminu: 1) spóźniony lub , 2) z mocy ustawy niedopuszczalny. Zdaniem Sądu, o niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu z mocy ustawy można mówić, m.in. w sytuacji, gdy strona nie uchybiła określonemu terminowi. Pogląd ten Sąd wywiódł argumentując z przeciwieństwa (a contrario) na podstawie powoływanego na wstępie art. 86 § 1 ppsa (patrz też: Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Komentarz, Zakamycze 2006, Komentarz do art.88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II. ). Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.