I Ns 246/19

<p>Sygn. akt I Ns 246/19</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 24 października 2019 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Protokolant sądowy Monika Goryszewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. w Ciechanowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">A. U.</span> </p> <p>o odroczenie terminu zapłaty</p> <p>postanawia:</p> <p>1.  wniosek oddalić;</p> <p>2.  pozostawić wnioskodawcę i uczestniczkę postępowania przy poniesionych kosztach postępowania związanych z ich udziałem w sprawie.</p> <p>Sędzia Lidia Grzelak</p> <p>Sygn. akt I Ns 246/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> wystąpił do Sądu Rejonowego w Ciechanowie o odroczenie terminu płatności kwoty 135000,00 zł zasądzonej na rzecz <span class="anon-block">A. U.</span> prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 10 lipca 2018 r. w sprawie I Ns 431/16 tytułem spłaty. Wnioskodawca wniósł o odroczenie terminu płatności na okres jednego roku tj. do dnia 17 lipca 2020 r.</p> <p>Uczestniczka postępowania <span class="anon-block">A. U.</span> wnosiła o oddalenie wniosku.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Prawomocnym postanowieniem z dnia 10 lipca 2018 r. w sprawie I Ns 431/16 Sąd Rejonowy w Ciechanowie dokonał zniesienia współwłasności nieruchomości, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta KW (...)</span> o wartości 270000,00 zł, stanowiącej przedmiot współwłasności <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">A. U.</span> po ½ części przez przyznanie jej na rzecz <span class="anon-block">M. S.</span> ze spłatą w wysokości 135000,00 zł na rzecz <span class="anon-block">A. U.</span>. Termin płatności Sąd ustalił na jeden rok od dnia uprawomocnienia się postanowienia, zastrzegając obowiązek płatności odsetek ustawowych za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności. Postanowienie uprawomocniło się z dniem 5 września 2018 r. ( akta I Ns 431/16 ).</p> <p>W dacie orzekania w sprawie I Ns 431/16 przez Sąd Rejonowy w Ciechanowie, <span class="anon-block">M. S.</span> pracował jako specjalista d/s zarządzania obronnością i spraw kryzysowych. Otrzymywał wynagrodzenie w wysokości około 3000 złotych netto. Nie miał nikogo na utrzymaniu ( akta I Ns 431/16 ).</p> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> nie dokonał na rzecz <span class="anon-block">A. U.</span> spłaty zasądzonej prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 10 lipca 2018 r. w sprawie I Ns 431/16 w jakimkolwiek zakresie ( bezsporne ).</p> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> zamieszkuje sam na przedmiotowej nieruchomości. <span class="anon-block">A. U.</span> opuściła nieruchomość w styczniu 2019 r. Od lipca 2018 r. jego sytuacja majątkowa i osobista co do zasady nie uległa zmianie. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Pracuje jako specjalista do spraw zarządzania kryzysowego i obronności; zarabia około 3300 złotych netto ( zeznania wnioskodawcy <span class="anon-block">M. S.</span> k. 32 ).</p> <p>Powyższy stan faktyczny nie jest sporny. Przytoczone okoliczności wynikają z akt prawomocnie zakończonego postępowania o zniesienie współwłasności nieruchomości. Okoliczności związane z sytuacją majątkową wnioskodawcy <span class="anon-block">M. S.</span> nie były kwestionowane przez uczestniczkę postępowania <span class="anon-block">A. U.</span>. Brak spłaty zasądzonej na jej rzecz należności w sprawie I Ns 246/19 jest okolicznością bezsporną.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 212;art. 212 § 3)">art. 212 § 3 kc</a>, jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, sąd oznaczy termin i sposób ich uiszczenia, wysokość i termin uiszczenia odsetek, a w razie potrzeby także sposób ich zabezpieczenia. W razie rozłożenia dopłat i spłat na raty terminy ich uiszczenia nie mogą łącznie przekraczać lat dziesięciu. W wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie sąd na wniosek dłużnika może odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.</p> <p>Żądanie wnioskodawcy <span class="anon-block">M. S.</span> oparte jest zatem na przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 212;art. 212 § 3;art. 212 § 3 zd. 3)">art. 212 § 3 zd. 3 kc.</a> </p> <p>W ocenie Sądu, wniosek <span class="anon-block">M. U.</span> nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Wskazać należy, że wnioskodawca w toku postępowania o zniesienie współwłasności w sprawie I Ns 431/16 wnosił o przyznanie prawa własności nieruchomości na swoją rzecz, deklarując dokonanie spłaty na rzecz <span class="anon-block">A. U.</span>. Wprawdzie w toku postępowania wskazywał różne sposoby ustalenia wysokości spłaty należnej <span class="anon-block">A. U.</span>, jak i terminy płatności, jednak nie zmienia to faktu, że liczył się z koniecznością zapłaty na rzecz jej połowy wartości nieruchomości.</p> <p>Podnoszenie w obecnym postępowaniu przez wnioskodawcę <span class="anon-block">M. S.</span>, że nie jest w stanie dokonać jednorazowo spłaty, biorąc pod uwagę oświadczenie wnioskodawcy, że jego sytuacja od dnia orzekania w sprawie I Ns 431/16 nie uległa zasadniczej zmianie, świadczy o tym, że wnioskodawca nie zamierzał już wówczas wywiązać się w terminie z nałożonego obowiązku spłaty. Nie kwestionował terminu spłaty wynikającego z orzeczenia Sądu, choć – jak twierdzi obecnie – nie dysponuje możliwością dokonania spłaty, pomimo ustabilizowanej i niezmienionej sytuacji finansowej. Jego deklaracje dotyczące spłaty składane w toku sprawy o zniesienie współwłasności zmierzały do przyznania prawa własności nieruchomości na jego rzecz. Wnioskodawca nie wykazał w sprawie I Ns 431/16, że zarówno wysokość spłaty, jak i termin jej dokonania, naruszają jego usprawiedliwiony interes i nie są możliwe do spełnienia w jego sytuacji osobistej i majątkowej. Tymczasem nie doszło do zapłaty na rzecz <span class="anon-block">A. U.</span> chociażby części zasądzonej na jej rzecz spłaty.</p> <p>W tej sytuacji nie sposób uznać, aby zachodził w tej sprawie wypadek zasługujący na szczególne uwzględnienie, co mogłoby usprawiedliwiać wniosek <span class="anon-block">M. S.</span> o odroczenie terminu zapłaty należności wymagalnej. Podnoszone przez niego kwestie niezałatwionych pomiędzy stronami innych rozliczeń, powstałych – jak wynika z treści jego pisma z dnia 16 października 2019 r. ( k. 14 – 15 akt ) – po zniesieniu współwłasności nieruchomości czy też kredytu, który strony zaciągnęły na zakup nieruchomości, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wskazać należy, że wskazane pismo wnioskodawcy zostało wyłączone z akt sprawy i nadano mu odrębny bieg procesowy.</p> <p>Generalnie – w ocenie Sądu – postawa wnioskodawcy <span class="anon-block">M. S.</span> zasługuje na dezaprobatę, a podjęte starania odroczenia zapłaty stanowią także nadużycie prawa podmiotowego, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc.</a> Zgodnie z tym przepisem, nie można bowiem czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. Wnioskodawca domagając się odroczenia terminu płatności przenosi ciężar obowiązku na uczestniczkę postępowania. Sąd w postanowieniu z dnia 10 lipca 2018 r. w sprawie I Ns 431/16 obciążył ją obowiązkiem wydania części nieruchomości tj. zajmowanych pomieszczeń mieszkalnych w terminie 14 dni od otrzymania spłaty. Pomimo prawa do zamieszkiwania na nieruchomości uczestnika postępowania <span class="anon-block">A. U.</span> wyprowadziła się wraz z małoletnią córką w styczniu 2019 r. z uwagi na warunki panujące w domu. W grudniu 2018 r. wnioskodawca nie przebywał na nieruchomości i w tym okresie przez dwa tygodnie nie było ciepłej wody i ogrzewania. <span class="anon-block">A. U.</span> obecnie wynajmuje mieszkanie i ponosi z tego tytułu dodatkowe koszty. Podkreślić należy, że intencją rocznego okresu spłaty było umożliwienie jej uzyskanie środków finansowych na nabycie samodzielnego lokalu mieszkalnego i opuszczenie zajmowanej nieruchomości, stanowiącej obecnie własność wyłącznie wnioskodawcy <span class="anon-block">M. S.</span>. Uwzględnienie wniosku prowadziłoby do nadmiernego pokrzywdzenia uczestniczki postępowania, co nie może zyskać aprobaty Sądu. Uwzględnienie żądania wnioskodawcy doprowadziłoby bowiem do dalszego pozbawienia uczestniczki postępowania <span class="anon-block">A. U.</span> korzyści z tytułu prawa współwłasności nieruchomości.</p> <p>W związku z powyższym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.</p> </div>