Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Wr 701/22

Административные суды2022-04-29
Номер дела
II SAB/Wr 701/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2022-04-29
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Wojciech Śnieżyński

Резолютивная часть

*Umorzono postępowanie

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi N. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE N. K. (dalej: skarżąca) złożyła 30.03.2022 r. (data stempla pocztowego Poczty Polskiej) za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność ww. organu w przedmiocie wskazanym w sentencji. Następnie pismem z 20.04.2022 r. (data stempla pocztowego Poczty Polskiej) skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca oświadczyła, że cofa uprzednio złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z postanowieniami art. 161 § 1 pkt 1 powyższej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń. Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.