VI Ka 1526/18

<p>Warszawa, dnia 28 października 2019 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 1526/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: sędzia Anna Zawadka (spr.)</p> <p>Sędziowie: Ludmiła Tułaczko</p> <p>Izabela Kościarz – Depta</p> <p>protokolant: protokolant Maciej Martinek</p> <p>przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej</p> <p>po rozpoznaniu dnia 28 października 2019 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">H. R.</span> córki <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>oskarżonej o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 238)">art. 238 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p> <span class="anon-block">H. G.</span> córki <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p>oskarżonej o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p> <span class="anon-block">E. W.</span> syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">H.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie</p> <p>z dnia 16 października 2018 r. sygn. akt IV K 803/16</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonych <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">H. G.</span> i <span class="anon-block">E. W.</span> od popełnienia zarzucanych im czynów; kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.</strong> </p> <p>sędzia Ludmiła Tułaczko sędzia Anna Zawadka sędzia Izabela Kościarz-Depta</p> <p> <strong> <!-- -->VI Ka 1526/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong>została oskarżona o to, że: w okresie od 29 marca 2009 r. do 18 października 2011r. w <span class="anon-block">W.</span> w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego zawiadomienia o przestępstwie i za składanie fałszywych zeznań, składając zawiadomienia, a następnie zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu prowadzonym w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się i w sprawie uszkodzenia mienia przeciwko <span class="anon-block">Z. S.</span> oskarżonemu o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> sygn. IV K 583/09 zeznała nieprawdę, co do faktu i okoliczności zaistnienia przestępstw, wiedząc że przestępstw nie popełniono, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 238)">art. 238 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. G.</span> </strong>została oskarżona o to, że: w okresie od 7 kwietnia 2009 r. do dnia 18 października 2011 r. w <span class="anon-block">W.</span> w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu prowadzonym w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się i w sprawie uszkodzenia mienia przeciwko <span class="anon-block">Z. S.</span> oskarżonemu o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> sygn. IV K 583/09 zeznała nieprawdę, co do faktu i okoliczności zaistnienia przestępstw,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. W.</span> </strong>został oskarżony o to, że: w dniu 3 stycznia 2012 r. w <span class="anon-block">W.</span> w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi Południe IV Wydział Karny, będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, składając zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu prowadzonym w sprawie przeciwko <span class="anon-block">Z. S.</span> oskarżonemu o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 207;art. 207 § 1)">art. 207 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> sygn. IV K 583/09 zeznał nieprawdę, co do faktu i okoliczności zaistnienia przestępstw, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 16 października 2018r. w sprawie Sygn. akt IV K 803/16 </strong> </p> <p>I.  w ramach zarzuconego czynu oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong>uznał za winną tego, że w dniu 29 marca 2009 r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznała nieprawdę w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy w sprawie 5 Ds. 376/09/2 tj. co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> i za tak opisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> skazał oskarżoną, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierzył jej karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20,00 (dwadzieścia) zł,</p> <p>II.  w ramach zarzuconego czynu oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong>uznał za winną tego, że w dniu 18 października 2011 r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań zeznała nieprawdę w postępowaniu sądowym w sprawie IV K 583/09 co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> oraz okresu wspólnego z nim zamieszkiwania i za tak opisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> skazał oskarżoną, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierzył jej karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20,00 (dwadzieścia) zł,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wymierzone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 pkt. 1;art. 4 pkt. 2)">pkt I i II</a> kary grzywny połączył i wymierzył oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. R.</span> </strong>karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20,00 (dwadzieścia) zł,</p> <p>IV.  w ramach zarzuconego czynu oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. G.</span> </strong>uznał za winną tego, że w dniu 07 kwietnia 2009 r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznała nieprawdę w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy w sprawie 5 Ds. 376/09/2 co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> i za tak opisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> skazał oskarżoną, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierzył jej karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20,00 (dwadzieścia) zł,</p> <p>V.  w ramach zarzuconego czynu oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. G.</span> </strong>uznał za winną tego, że w dniu 18 października 2011 r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznała nieprawdę w postępowaniu sądowym w sprawie IV K 583/09 co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> i za tak opisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> skazał oskarżoną, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierzył jej karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20,00 (dwadzieścia) zł,</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wymierzone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 pkt. 4;art. 4 pkt. 5)">pkt IV i V</a> kary grzywny połączył i wymierzył oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. G.</span> </strong>karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20,00 (dwadzieścia) zł,</p> <p>VII.  w ramach zarzuconego czynu oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. W.</span> </strong> uznał za winnego tego, że w dniu 3 stycznia 2012 r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznał nieprawdę w postępowaniu sądowym w sprawie IV K 583/09 co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> oraz braku kontaktu matki ze <span class="anon-block">Z. S.</span> i za tak opisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> skazał oskarżonego a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 58;art. 58 § 3)">art. 58 § 3 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 20,00 (dwadzieścia) zł,</p> <p>VIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 §1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.</p> <p>Apelacje od wyroku wnieśli oskarżeni. <strong> <!-- -->Oskarżona <span class="anon-block">H. R.</span> </strong>zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> :</p> <p>a/ błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że oskarżona <span class="anon-block">H. R.</span> dopuściła się zarzucanych jej czynów tj.</p> <p>- w dniu 29 marca 2009r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznała nieprawdę w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy w sprawie 5 Ds. 376/09/2 tj. co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>- w dniu 18 października 2011r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznała nieprawdę w postępowaniu sądowym w sprawie IVK 583/09 tj. co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> oraz okresu wspólnego z nim zamieszkiwania tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>, podczas gdy faktycznie nie miało to miejsca,</p> <p>b/ naruszenie przepisów postępowania karnego mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego;</p> <p>c/ naruszenie przepisów postępowania karnego mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego przez Sąd w niniejszej sprawie;</p> <p>d/ naruszenie przepisów postępowania karnego , a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424 § 1 i 2 kpk</a> poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku.</p> <p>W konkluzji skarżąca wnosi o zmianę wyroku Sądu Rejonowego i uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">H. R.</span> od zarzucanych jej czynów ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżona <span class="anon-block">H. G.</span> </strong> zaskarżyła w całości powyższy wyrok. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> zarzuciła:</p> <p>a/ błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że oskarżona <span class="anon-block">H. G.</span> dopuściła się zarzucanego jej czynu tj.</p> <p>- w dniu 7 kwietnia 2009r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznała nieprawdę w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy w sprawie 5 Ds. 376/09/2 tj. co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</p> <p>- w dniu 18 października 2011r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzoną o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznała nieprawdę w postępowaniu sądowym w sprawie IVK 583/09 tj. co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> oraz okresu wspólnego z nim zamieszkiwania tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>, podczas gdy faktycznie nie miało to miejsca,</p> <p>b/ naruszenie przepisów postępowania karnego mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego;</p> <p>c/ naruszenie przepisów postępowania karnego mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego przez Sąd w niniejszej sprawie;</p> <p>d/ naruszenie przepisów postępowania karnego , a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424 § 1 i 2 kpk</a> poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku.</p> <p>W konkluzji skarżąca wnosi o zmianę wyroku Sądu Rejonowego i uniewinnienie oskarżonej <span class="anon-block">H. G.</span> od zarzucanych jej czynów ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">E. W.</span> </strong>zaskarżył w całości powyższy wyrok. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> zarzucił:</p> <p>a/ błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na przyjęciu, że oskarżony <span class="anon-block">E. W.</span> dopuścił się zarzucanego mu czynu tj.</p> <p>- w dniu 3 stycznia 2012r. w <span class="anon-block">W.</span> będąc uprzedzony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, zeznał nieprawdę w postępowaniu sądowym w sprawie IVK 583/09 tj. co do sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> oraz braku kontaktu matki ze <span class="anon-block">Z. S.</span> tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>, podczas gdy faktycznie nie miało to miejsca,</p> <p>b/ naruszenie przepisów postępowania karnego mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego;</p> <p>c/ naruszenie przepisów postępowania karnego mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego przez Sąd w niniejszej sprawie;</p> <p>d/ naruszenie przepisów postępowania karnego , a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 2)">art. 424 § 1 i 2 kpk</a> poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia wyroku.</p> <p>W konkluzji skarżący wnosi o zmianę wyroku Sądu Rejonowego i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">E. W.</span> od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje: </strong> </p> <p>Apelacje oskarżonych <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">H. G.</span> i <span class="anon-block">E. W.</span> są zasadne i zasługują na uwzględnienie.</p> <p>Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia wykazała, iż Sąd Rejonowy dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, który miał wpływ na jego treść polegający na błędnym ustaleniu, że <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">H. G.</span> i <span class="anon-block">E. W.</span> składając zeznania w toku postępowania w sprawie 5 Ds. 376/09/2 oraz w sprawie IV K 583/09 swoim zachowaniem wyczerpali znamiona przypisanych im przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.k.</a> </p> <p>W świetle realiów niniejszej sprawy należało uznać, że Sąd Rejonowy nie wywiązał się z obowiązku, jaki nakłada na niego reguła <em> <!-- -->in dubio pro reo</em>, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> Zdaniem Sądu Okręgowego istnieją wątpliwości w zakresie tego, czy <span class="anon-block">H. R.</span> rzeczywiście nie była osobą pokrzywdzoną stosowaniem przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> oraz jaki był okres wspólnego z nim zamieszkiwania i sposobu utrzymywania kontaktu stron po zakończeniu nieformalnego związku. Wątpliwości te są tego rodzaju, że nie da się ich usunąć w drodze dostępnych środków dowodowych.</p> <p>Nie można wykluczyć, iż sposoby stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> wobec <span class="anon-block">H. R.</span>, które opisywała <span class="anon-block">H. R.</span>, jej matka <span class="anon-block">H. G.</span> i jej syn <span class="anon-block">E. W.</span>, a które stanowiły co najmniej naruszenia nietykalności cielesnej pokrzywdzonej, rzeczywiście miały miejsce. Dowodów winy oskarżonych, a tym samym dowodów, na podstawie którym można uznać, że sporne sposoby używania przemocy fizycznej w postaci szarpania, popychania na ścianę, bicia otwartą ręką po twarzy i głowie, nigdy nie miały miejsca, nie mogą stanowić zeznania świadka <span class="anon-block">Z. S.</span>, który miał niewątpliwie interes w tym aby zaprzeczyć takim zachowaniom. W istocie świadek <span class="anon-block">Z. S.</span> zaprzeczył jedynie, że znęcał się nad swoją konkubiną. Zeznał, że „nie prawdą było wszystko, że chciał zabić, zamordować”. Tym niemniej w swoich zeznaniach złożonych na rozprawie nie zaprzeczył, że stosował przemoc fizyczną wobec <span class="anon-block">H. R.</span> i nie był w stanie podać konkretnych stwierdzeń oskarżonych, które były nieprawdą. Przyznał także, że od wielu lat pozostaje w konflikcie z byłą partnerką, która chciała pozbawić go praw do nieruchomości i dlatego założyła mu sprawę karną (k.353v). W ocenie Sądu Odwoławczego zeznania świadka <span class="anon-block">Z. S.</span> nie mogą stanowić w pełni wiarygodnego dowodu w tej sprawie, skoro świadek ma ewidentnie interes w tym aby pogrążyć oskarżoną i członków jej rodziny, z powodu konfliktu na tle majątkowym. Nawet Sąd Rejonowy przyznaje, że pożycie konkubentów nie układało się sielankowo przed rozstaniem i musiały wystąpić pomiędzy nimi spory. W tej sytuacji mogło więc dochodzić nie tylko do kłótni i awantur, ale też do użycia przemocy fizycznej, przy czym naruszenia nietykalności cielesnej w postaci szarpania, popychania na ścianę, uderzenia otwartą dłonią w głowę i twarz, mogły zostać odebrane przez pokrzywdzoną i osoby dla niej najbliższe tj. matkę i syna, jako przejawy fizycznego znęcania się nad <span class="anon-block">H. R.</span>.</p> <p>Wskazać w tym miejscu należy, iż świadkowie mają prawo do własnej subiektywnej oceny tego typu zachowań ze strony <span class="anon-block">Z. S.</span>. Pomiędzy oskarżoną <span class="anon-block">H. R.</span> oraz <span class="anon-block">Z. S.</span> narastał przecież długotrwały konflikt, w czasie którego dochodziło między nimi do kłótni i nieporozumień, padały słowa obraźliwe, wulgarne i rosło napięcie emocjonalne z powodu przejęcia przez <span class="anon-block">H. R.</span> własności nieruchomości należącej wcześniej do <span class="anon-block">Z. S.</span>, który najpierw przeniósł jej własność na konkubinę z powodu problemów z wierzycielami, a następnie chciał formalnie odzyskać nieruchomość, czując się przez cały czas jej właścicielem.</p> <p>Treść złożonych w toku sprawy IV K 583/09 przez <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">H. G.</span> i <span class="anon-block">E. W.</span> zeznań wskazuje jednoznacznie, iż w trakcie ich składania oskarżeni byli przekonani o prawdziwości swoich depozycji. Okoliczność, iż Sąd orzekając w sprawie IV K 583/09 poddał krytycznej ocenie te zeznania i nie obdarzył ich walorem wiarygodności, uznając je za wewnętrznie sprzeczne i niespójne, a w efekcie poczynionych ustaleń faktycznych uniewinnił <span class="anon-block">Z. S.</span> od zarzutu znęcania się nad byłą konkubiną <span class="anon-block">H. R.</span>, nie oznacza, że oskarżeni <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">H. G.</span> i <span class="anon-block">E. W.</span> złożyli fałszywe zeznania. Aby doszło do wypełnienia znamion tego przestępstwa należy mieć na uwadze, iż treści zawarte w fałszywych zeznaniach muszą być obiektywnie niezgodne z prawdą, jak również subiektywnie nieprawdziwe. Nie wystarcza zatem udowodnienie, iż składając zeznanie mające służyć za dowód oskarżeni podali fakty sprzeczne z obiektywną rzeczywistością. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.k.</a> można popełnić jedynie umyślnie w formie zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego, tzn. że sprawca musi chcieć zeznać nieprawdę lub zataić prawdę, albo przewidywać taką możliwość i na to się godzić. Natomiast nieświadome mówienie nieprawdy, chociaż sprawca mógł błędu uniknąć, jak też działanie lekkomyślne nie wypełniają podmiotowych znamion tego przestępstwa. Tymczasem analiza zeznań złożonych przez oskarżonych w toku sprawy IV K 583/09 nie wskazuje na zamiar bezpośredni bądź ewentualny złożenia obiektywnie i jednocześnie subiektywnie nieprawdziwych zeznań służących za dowód w sprawie.</p> <p>Na wstępie należy zauważyć, iż data popełnienia przypisanego <span class="anon-block">H. R.</span> w pkt I czynu tj. 29 marca 2009r. nie została prawidłowo wskazana, albowiem pierwsze zeznania <span class="anon-block">H. R.</span> złożyła w dniu 3 kwietnia 2009r., a nie jak błędnie ustalił Sąd Rejonowy w dniu 29 marca 2009r. (k.48). Powyższa omyłka nie ma jednak istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy, w aspekcie dalszych rozważań.</p> <p>W ocenie Sądu Odwoławczego żaden ze świadków przesłuchanych w toku postępowania w sprawie IV K 583/09 w sposób jednoznaczny nie obalił depozycji oskarżonych. Wskazać należy, iż żadna z przesłuchanych osób tj. <span class="anon-block">Z. P.</span>, <span class="anon-block">A. S.</span>, <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">G. R.</span>, <span class="anon-block">D. E.</span>, <span class="anon-block">S. G.</span>, <span class="anon-block">P. S.</span>, <span class="anon-block">D. D.</span> i <span class="anon-block">L. G.</span>, nie byli świadkami agresywnych zachowań <span class="anon-block">Z. S.</span> wobec <span class="anon-block">H. R.</span>. Z powyższego faktu, nie można jednak zasadnie wysnuć logicznego wniosku, że do takich zachowań nie mogło dochodzić pod nieobecność osób postronnych. Świadek <span class="anon-block">Z. P.</span> opisał relacje oskarżonej i jej konkubenta z wcześniejszego okresu sprzed zarzutu. Świadek <span class="anon-block">A. S.</span> nie znał dokładnie wzajemnych relacji stron, gdyż był tylko kilka razy w ich domu. <span class="anon-block">M. B.</span> nigdy nie zaobserwowała żadnych niepokojących zachowań, ale przyznała też, że <span class="anon-block">Z. S.</span> pomieszkiwał u niej w latach 2005, a nawet przez pewien okres czasu był u niej zameldowany i przepisał na nią jedną ze swoich działek. Zeznania tego świadka potwierdzają więc rozstanie i rozpad <span class="anon-block"> związku (...)</span> z <span class="anon-block">H. R.</span> w 2005r. oraz ich konflikt na tle majątkowym z powodu przepisania na <span class="anon-block">H. R.</span> własności działki na której mieszkali. Wbrew zatem ustaleniom Sądu Rejonowego zeznania świadka <span class="anon-block">M. B.</span> potwierdzają wiarygodność depozycji <span class="anon-block">H. R.</span> odnośnie okresu wspólnego zamieszkiwania ze <span class="anon-block">Z. S.</span> do 2005r.</p> <p>Wprawdzie świadek <span class="anon-block">Z. S.</span> zeznał na rozprawie, że związek z <span class="anon-block">H. R.</span> trwał praktycznie do 2007r. Tym niemniej Sąd Rejonowy nie ustalił, jak konkretnie ten związek funkcjonował w latach 2005 -2007 i czy strony nie wróciły do siebie po tym rozstaniu na pewien okres czasu. Natomiast z faktu, że w 2008r. <span class="anon-block">Z. S.</span> kupił <span class="anon-block">H. R.</span> samochód marki <span class="anon-block">S. (...)</span> i przelewał na jej rzecz pieniądze, a do 2009r. inwestował w nieruchomość, której nadal czuł się właścicielem i na terenie której przebywał oraz przyjmował wizyty znajomych, nie oznacza, że w latach 2005-2009 <span class="anon-block">H. R.</span> zamieszkiwała wspólnie ze <span class="anon-block">Z. S.</span>. Z zeznań oskarżonej <span class="anon-block">H. R.</span> wynika bowiem, że <span class="anon-block">Z. S.</span> miewał w tym czasie różne związki z innymi kobietami, ale jednocześnie utrzymywał kontakty z ich wspólnym dzieckiem i dość często przyjeżdżał do domu na jak długo chciał. Niewątpliwie <span class="anon-block">H. R.</span> ma prawo do subiektywnej oceny trwałości swojego związku uczuciowego, a dokładne określenie daty wspólnego zamieszkiwania oraz końca związku emocjonalnego dwojga ludzi, jest czasami trudne i określane w odmienny sposób przez każdego z partnerów.</p> <p>Żaden ze świadków tj. <span class="anon-block">J. J. (2)</span>, <span class="anon-block">G. R.</span>, <span class="anon-block">S. G.</span>, <span class="anon-block">P. S.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">D. D.</span>, <span class="anon-block">L. G.</span>, <span class="anon-block">M. W.</span>, <span class="anon-block">B. M.</span>, nie dysponował wiedzą na temat tego jak w rzeczywistości funkcjonował <span class="anon-block"> związek (...)</span>, czy dochodziło do użycia przemocy fizycznej wobec oskarżonej i jak długo strony ze sobą zamieszkiwały. Wprawdzie wskazani świadkowie nie widzieli żadnych niewłaściwych zachowań <span class="anon-block">Z. S.</span> wobec konkubiny oraz relacjonowali, że panowały między nimi zgodne relacje. Powyższe w żaden sposób nie wyklucza jednak, aby tego rodzaju negatywne zachowania <span class="anon-block">Z. S.</span> opisane przez oskarżonych, miały rzeczywiście miejsce, w czasie gdy dochodziło pomiędzy stronami do kłótni zwłaszcza, że do użycia przemocy fizycznej najczęściej dochodzi pod nieobecność osób postronnych. Ponadto świadek <span class="anon-block">G. R.</span> zeznał, że <span class="anon-block">H. R.</span> skarżyła się na <span class="anon-block">Z. S.</span>, iż dopuszcza się wobec niej rękoczynów. Brak zatem jednoznacznych dowodów obalających depozycje <span class="anon-block">H. R.</span> oraz jej matki <span class="anon-block">H. G.</span> i syna <span class="anon-block">E. W.</span>.</p> <p>Wprawdzie pomiędzy zeznaniami oskarżonych złożonymi w toku postępowania w sprawie IV K 583/09 zachodzą pewne niespójności, ale nie mają one istotnego znaczenia. <span class="anon-block">H. R.</span> opisując sposób stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> podała, że podczas awantur najczęściej była szarpana za ubranie i popychana na ścianę. Bardzo często <span class="anon-block">Z. S.</span> bił ją po głowie i po twarzy. Zdarzało się, że kopnął ją w udo lub tyłek, chwytał za nadgarstki aby wykręcić rękę. Przy czym <span class="anon-block">H. R.</span> wskazywała, że sposoby używania przemocy fizycznej były zmienne w różnych okresach czasu tj. odmienne w latach 2004-2005 oraz od kwietnia 2007r. do kwietnia 2009r. Na rozprawie <span class="anon-block">H. R.</span> przesłuchana w charakterze świadka potwierdziła te zeznania i podała, że <span class="anon-block">Z. S.</span> popychał ją, szarpał za ubranie, potrafił też ją kopnąć. Bardzo często uderzał ją w głowę otwartą ręką. Wskazała więc w części sposoby użycia przemocy wcześniej opisywane, niektóre pominęła, ale też uzupełniła swoje wcześniejsze zeznania o takie zachowania jak stawanie na stopie czy szczypanie w piersi, o których wcześniej nie wspominała. Powyższe niespójności nie mogą jednak świadczyć o obiektywnej i subiektywnej nieprawdziwości zeznań, skoro oskarżona składając pierwsze zeznania na policji, stanowiące jednocześnie zawiadomienie o przestępstwie, mogła nie pamiętać i nie podać wszystkich szczegółów. Brak jednak w ocenie Sądu Okręgowego wewnętrznej sprzeczności w tych zeznaniach z postępowania przygotowawczego i tych złożonych na rozprawie przed Sądem.</p> <p>Ponadto depozycje <span class="anon-block">H. R.</span> znajdują potwierdzenie w zeznaniach <span class="anon-block">H. G.</span> i <span class="anon-block">E. W.</span>. Oskarżona <span class="anon-block">H. G.</span> przesłuchana jako świadek jeszcze w toku postępowania przygotowawczego zeznała, że niektóre negatywne zachowania <span class="anon-block">Z. S.</span> widziała na własne oczy, a o innych opowiadała jej córka. Te zaobserwowane przez oskarżoną <span class="anon-block">H. G.</span> sposoby użycia przemocy miały polegać na popychaniu córki na ścianę, szczypaniu w pierś, uderzaniu otwartą dłonią w głowę, deptaniu stopami po stopach córki. Wprawdzie oskarżona twierdziła, że córka miała złamany nos, naruszoną szczękę i powybijane zęby na przodzie, co nie zostało w żaden sposób potwierdzone dokumentacją medyczną, a przede wszystkim zeznaniami <span class="anon-block">H. R.</span>. Tym niemniej oskarżona <span class="anon-block">H. G.</span> w tym zakresie przekazała jedynie relacje jakie uzyskała od <span class="anon-block">H. R.</span>, ale nie była naocznym świadkiem takich drastycznych zdarzeń. Niewątpliwie <span class="anon-block">H. G.</span> wykazała skrajny brak krytycyzmu wobec tych opowieści zasłyszanych od córki, które mogła przecież dość łatwo zweryfikować np. poprzez sprawdzenie widocznego stanu uzębienia córki, ale nie można z tego powodu przypisać jej świadomego relacjonowania nieprawdziwych faktów. Przesłuchana na rozprawie jako świadek <span class="anon-block">H. G.</span> opisywała zaobserwowane sposoby użycia przemocy fizycznej, takie jak uderzanie ręką w głowę i podduszanie i potwierdziła wcześniejsze zeznania, przyznając, że nie pamięta wszystkich szczegółów.</p> <p>Podkreślić należy, iż w aktach sprawy znajduje się dokumentacja medyczna oskarżonej <span class="anon-block">H. G.</span> (k.345,352) z której wynika, że w przeszłości oskarżona doznała urazu głowy, a od tego zdarzenia występują u niej okresowo obniżenia nastroju, płaczliwość, labilność afektywna, drażliwość, zaburzenia uwagi, koncentracji, poczucie mniejszej sprawności intelektualnej, niepokój, zaburzenia snu, spłycenie, fragmentaryzacja. Oskarżona <span class="anon-block">H. G.</span> od 2002r. była leczona psychiatrycznie i rozpoznano u niej zespół depresyjny. Niewątpliwe ten stan psychiczny oskarżonej, aczkolwiek nie nasuwał uzasadnionych wątpliwości odnośnie poczytalności, to jednak miał wpływ na obniżenie zdolności postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń podczas składania zeznań jako świadek i relacjonowania zaobserwowanych oraz opowiedzianych przez córkę negatywnych zachowań jej partnera. Dokładna analiza treści zeznań <span class="anon-block">H. G.</span> złożonych w charakterze świadka nie wskazuje jednak na celowe i świadome złożenie obiektywnie oraz subiektywnie nieprawdziwych zeznań. Niewątpliwie jako matka, oskarżona miała prawo do subiektywnej oceny zachowań <span class="anon-block">Z. S.</span> wobec jej córki i nawet pewnego przejaskrawienia swoich depozycji. Trudno bowiem oczekiwać w pełni obiektywnej i beznamiętnej relacji ze strony osoby najbliższej, która jest zaangażowana emocjonalnie w konflikt córki z jej konkubentem.</p> <p>Uznane za niewiarygodne zeznania <span class="anon-block">E. W.</span> złożone na rozprawie w dniu 3 stycznia 2012r. również nie stoją w sprzeczności z depozycjami <span class="anon-block">H. R.</span>. <span class="anon-block">E. W.</span> zeznał, że w 2008r. widział jak doszło do szarpaniny, jego mama została odepchnięta. Te wyzwiska i awantury zdarzały się dosyć często. Mama broniła się w ten sposób, że odpychała <span class="anon-block">Z. S.</span> jak łapał ją za szyję bądź za ręce. Oskarżony opisywał więc tylko szarpaniny, które zaobserwował, co nie oznacza, że nie dochodziło do innych sposobów użycia przemocy w czasie gdy nie było go w domu. <span class="anon-block">E. W.</span> potwierdził także, że <span class="anon-block">Z. S.</span> wyprowadził się z domu w 2004 lub 2005r. Po tym fakcie jego mama nie utrzymywała z nim kontaktu, ale on przyjeżdżał odwiedzać dziecko (k.80). Brak kontaktu matki ze <span class="anon-block">Z. S.</span> oznaczał w istocie brak inicjatywy ze strony <span class="anon-block">H. R.</span> w nawiązywaniu tego kontaktu z byłym konkubentem, gdyż do kontaktów stron dochodziło w momencie gdy <span class="anon-block">Z. S.</span> odwiedzał ich wspólną córkę. Wbrew zatem argumentom Sądu Rejonowego zeznania oskarżonego <span class="anon-block">E. W.</span> złożone w sprawie IV K 583/09 na rozprawie w dniu 3 stycznia 2012r. nie były obiektywnie nieprawdziwe. Rację ma zatem skarżący wskazując, że brak jest dowodu na okoliczność tego, iż złożył niezgodne z prawdą zeznania w zakresie sposobu stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> oraz braku kontaktu matki ze <span class="anon-block">Z. S.</span>. Analiza treści zeznań wskazuje, że oskarżony składając zeznania jako świadek na rozprawie był przekonany o prawdziwości swoich twierdzeń i nie zakładał nawet ich fałszywości. Zeznania <span class="anon-block">Z. S.</span> złożone w tej sprawie, jak również zeznania wyżej wskazanych świadków przesłuchanych w sprawie IV K 583/09 w żaden sposób nie obalają twierdzeń <span class="anon-block">E. W.</span> w tym zakresie. <span class="anon-block">Z. S.</span> nie zaprzeczył aby używał przemocy fizycznej wobec <span class="anon-block">H. R.</span> w sposób opisany przez <span class="anon-block">E. W.</span>, nie umiał nawet wskazać konkretnych stwierdzeń, które według niego były nieprawdziwe. Zaprzeczył jedynie aby znęcał się nad <span class="anon-block">H. R.</span> i aby chciał ją zabić, zamordować. Natomiast pozostałe osoby nie zaobserwowały negatywnych relacji pomiędzy stronami, w szczególności nie były świadkami użycia przemocy fizycznej, co nie wyklucza, że takie negatywne zachowania <span class="anon-block">Z. S.</span> miały miejsce pod nieobecność osób postronnych.</p> <p>Sąd Okręgowy ma świadomość, że z zeznań oskarżonych złożonych w sprawie IV K 583/09 należało podejść bardzo ostrożnie z uwagi na wieloletni konflikt na tle majątkowym pomiędzy <span class="anon-block">H. R.</span> oraz <span class="anon-block">Z. S.</span>, którego przyczyną było przeniesienie własności nieruchomości na <span class="anon-block">H. R.</span>, a pośrednio korzyść majątkową odnieśli także matka i syn <span class="anon-block">H. R.</span>. Zdaniem Sądu odwoławczego ten fakt oraz relacje przesłuchanych w toku tego postępowania świadków nie są jednak wystarczające do przyjęcia, że oskarżeni złożyli fałszywe zeznania, bowiem nie można wykluczyć, że <span class="anon-block">Z. S.</span> używał przemocy fizycznej wobec konkubiny w sposób opisany przez oskarżonych, na skutek konfliktu wyprowadził się z domu w 2004 – 2005r., a następnie <span class="anon-block">H. R.</span> nie utrzymywała z byłym konkubentem kontaktu, gdyż do spotkań dochodziło z jego inicjatywy podczas przyjazdu <span class="anon-block">Z. S.</span> w odwiedziny do córki.</p> <p>Należy zauważyć, że <span class="anon-block">E. W.</span> nie miał wiedzy odnośnie przekazywania środków pieniężnych pomiędzy matką i jej byłym konkubentem, a także nie był pytany o odwiedziny znajomych rodziny m.in. <span class="anon-block">L. G.</span>. Mógł także nie wiedzieć o wszystkich aspektach związku swojej matki ze <span class="anon-block">Z. S.</span>, a jego relacja dotyczyła subiektywnego odbioru zaobserwowanych wydarzeń. Tym bardziej, że w tym okresie <span class="anon-block">E. W.</span> uczył się i pracował jednocześnie, a do domu wracał ok. godz. 20:00-21.00. Mógł zatem nie wiedzieć o wszystkich zdarzeniach pomiędzy jego matką i <span class="anon-block">Z. S.</span>, wspólnych wyjściach ze znajomymi czy odwiedzinach znajomych takich jak <span class="anon-block">L. G.</span>, przed którą strony mogły zachowywać pozory normalnego związku.</p> <p>W ocenie Sądu Rejonowego okolicznością podważającą wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">H. R.</span> jest brak jakiejkolwiek obdukcji lekarskiej pomimo doświadczanej przemocy fizycznej, jak też brak odebrania ze szpitala dokumentacji lekarskiej, o której oskarżona wspomniała dopiero na rozprawie. W istocie początkowo <span class="anon-block">H. R.</span> zeznała, że nie wykonywała żadnych obdukcji, gdyż nie chodziła do lekarza ze wstydu. Natomiast na rozprawie w dniu 18 lipca 2011r. zeznała, że była raz w szpitalu „gdzieś na <span class="anon-block">W.</span>” na obdukcji mniej więcej w 2007-2008r., ale jej nie odebrała (k.65-66). Tym samym choć takie zachowanie jak wykonanie obdukcji lekarskiej i jej nie odebranie, wydaje się mało logiczne i nie zostało potwierdzone, aby <span class="anon-block">H. R.</span> rzeczywiście taką obdukcję wykonała, to nie można takiego niekonsekwentnego zachowania oskarżonej z całą pewnością wykluczyć. Dla Sądu Okręgowego wersja wydarzeń przedstawiona przez oskarżonych nie może więc zostać odrzucona jako całkowicie niewiarygodna i sprzeczna z pozostałym materiałem dowodowym. Bez wątpienia wyjaśnienia oskarżonych zawierają nieścisłości, jednakże przyczyn tych nieścisłości należy doszukiwać się raczej w upływie czasu pomiędzy spornymi sposobami używania przez <span class="anon-block">Z. S.</span> przemocy fizycznej oraz okresu wspólnego zamieszkiwania stron i ich wzajemnymi późniejszymi kontaktami, a następnie przesłuchaniem przed sądem w niniejszej sprawie. Powyższe nie dyskredytuje więc jednoznacznie wartości dowodowej wyjaśnień oskarżonych.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego powyższe dowody nie tworzą nierozerwalnego łańcucha poszlak, który prowadzi do jedynego wniosku, że oskarżeni dopuścili się zarzucanych im przestępstw, bowiem nie została skutecznie podważona możliwość stosowania przemocy fizycznej przez <span class="anon-block">Z. S.</span> wobec <span class="anon-block">H. R.</span> oraz okresu ich wspólnego zamieszkiwania i sposobu utrzymywania kontaktu <span class="anon-block">H. R.</span> ze <span class="anon-block">Z. S.</span> po jego wyprowadzce z domu. To, że <span class="anon-block">H. R.</span> nie dysponowała żadną dokumentacją medyczną potwierdzającą odniesienie obrażeń ciała, nie oznacza, że nie mogła być ofiarą naruszenia nietykalności cielesnej. Natomiast brak takich obdukcji lekarskich, nie może być rozstrzygany na niekorzyść oskarżonej <span class="anon-block">H. R.</span>.</p> <p>Zasada prawdy materialnej obowiązująca w procesie karnym, nakazuje dokonać prawdziwych ustaleń faktycznych, a co za tym idzie – wykorzystania wszystkich dostępnych środków dowodowych dla jej realizacji, natomiast działanie zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> należy ograniczyć jedynie do tych wątpliwości, którym można przypisać cechę nieusuwalności. Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie prawidłowo i wyczerpał wszelkie możliwości dotarcia do prawdy materialnej, toteż należy stwierdzić, że zaistniałe wątpliwości mają charakter nieusuwalny. Sąd Rejonowy nie rozstrzygnął jednak wątpliwości w kierunku wskazanym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, tym samym dopuszczając się obrazy ww. przepisu. Z tychże przyczyn obowiązkiem Sądu Okręgowego była zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie <span class="anon-block">H. R.</span>, <span class="anon-block">H. G.</span> i <span class="anon-block">E. W.</span> od popełnienia zarzucanych im czynów. W związku z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt 1 k.p.k.</a> kosztami postępowania w sprawie obciążono Skarb Państwa.</p> <p> <em> <!-- -->sędzia Ludmiła Tułaczko sędzia Anna Zawadka sędzia Izabela Kościarz-Depta </em> </p> </div>