II AKz 1002/19

<p>Sygn. akt: II AKz 1002/19</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 29 października 2019 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: Sędzia SA Wojciech Kopczyński </strong> </p> <p>Protokolant: Kamil Klupś</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. B.</span> (<span class="anon-block">B.</span>)</strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i inne</p> <p>zażalenia obrońcy podejrzanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 8 października 2019 roku, sygn. akt IV Kp 915/19</p> <p>w przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 października 2019 roku sygn. akt IV Kp 915/19, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">249 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2;art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 k.p.k.</a>, przedłużył środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania zastosowany wobec podejrzanego <span class="anon-block">A. B.</span> postanowieniem Sądu Rejonowego <br/>w <span class="anon-block">G.</span> z dnia 15 lipca 2019 roku, sygn. akt IX Kp 616/19, na dalszy czas oznaczony, tj. do dnia 10 stycznia 2020 roku, do godz. 11:42.</p> <p>Powyższe orzeczenie w całości zaskarżył obrońca podejrzanego, który zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>„naruszenie prawa materialnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257)">art. 257 k.p.k</a>” poprzez bezzasadne przyjęcie, że <br/>w niniejszym postępowaniu nie są wystarczające inne środki zapobiegawcze;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>[naruszenie] „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> poprzez bezzasadne przyjęcie, iż zachodzi wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego całości zarzucanych mu czynów, <br/>a nie wyłącznie co wynika z zebranego materiału dowodowego, czynu polegającego na posiadaniu środków odurzających, co w konsekwencji eliminowałoby zarzut zbrodni, <br/>a w następstwie czego nie występowałyby przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a>”;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>„naruszenie prawa materialnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259;art. 259 § 1;art. 259 § 1 pkt. 2)">art. 259 § 1 pkt 2 k.p.k.</a>” poprzez bezzasadne przyjęcie, że dalsze stosowanie wobec podejrzanego środka izolacyjnego nie pociąga dla podejrzanego oraz jego najbliższych ciężkich skutków.</p> </dd> </dl> <p>Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia <br/>i niestosowanie wobec podejrzanego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia dokonana przez pryzmat podniesionych zarzutów i argumentacji przytoczonej na ich poparcie nie wykazała aby sąd <br/>I instancji dopuścił się obrazy wskazanych przepisów prawa procesowego. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę na wadliwość zarzutów sformułowanych przez profesjonalnego pełnomocnika, który zarzucając naruszenie prawa materialnego wskazuje na przepisy <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257)">art. 257 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259;art. 259 § 1;art. 259 § 1 pkt. 2)">259 § 1 pkt 2 k.p.k.</a>, będące bez wątpienia przepisami prawa procesowego. Sąd Apelacyjny zaaprobował stanowisko sądu I instancji, że na obecnym etapie postępowania, dla zabezpieczenia jego prawidłowego toku, nadal konieczne i celowe jest stosowanie wobec podejrzanego najsurowszego środka zapobiegawczego jakim jest tymczasowe aresztowanie.</p> <p>Przede wszystkim, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje na duże prawdopodobieństwo, w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a>, popełnienia przez podejrzanego wszystkich zarzucanych mu czynów. Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo wykazał podstawę dowodową stosowania środków zapobiegawczych poprzez przedstawienie poszczególnych dowodów, w oparciu o które to prawdopodobieństwo ustalił. Dlatego też nie ma potrzeby ponownego przytaczania ich w tym miejscu. Zauważyć należy, że na etapie stosowania i przedłużania środków zapobiegawczych, sąd nie jest zobligowany do dokonywania szczegółowej analizy zgromadzonych w sprawie dowodów, gdyż celem tego postępowania nie jest merytoryczna ich ocena i ustalenie, czy podejrzany dopuścił się zarzuconego mu czynu, a jedynie rozważenie, czy dowody te stwarzają stan prawdopodobieństwa, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> W tym zaś zakresie ocena i wnioski zaprezentowane przez Sąd Okręgowy nie nasuwają zastrzeżeń. Skarżący natomiast opiera odmienne ustalenia wyłącznie na wyjaśnieniach podejrzanego przyznającego się jedynie do posiadania środków odurzających i substancji psychotropowych, ujawnionych zresztą w toku przeszukania samochodu, którym się poruszał. Wbrew wywodom skarżącego, nie sam fakt posiadania w jednym z mieszkań tabletkarki świadczy o dużym prawdopodobieństwie, że podejrzany wytwarzał substancje psychotropowe. Wskazują na to także inne przedmioty <br/>i substancje ujawnione podczas przeszukania mieszkań użytkowanych przez podejrzanego.</p> <p>Ponadto zaaprobować należy stanowisko sądu I instancji, że potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, na obecnym jego etapie, uzasadniona jest występującymi <br/>w sprawie przesłankami szczególnymi, wskazanymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 § 1 pkt <br/>2 k.p.k.</a> <span class="anon-block">A. B.</span> podejrzany jest o popełnienie m.in. zbrodni z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, ale także występków z art. 56 ust. <br/>3 powołanej ustawy, zagrożonych karą od 2 do 12 lat pozbawienia wolności. Powyższe <br/>w powiązaniu z dużą społeczną szkodliwością zarzucanych podejrzanemu czynów, uprawnionym czyni twierdzenie sądu I instancji, że - w przypadku przypisania mu sprawstwa i winy - realne jest wymierzenie mu surowej kary pozbawienia wolności, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a>, zwłaszcza gdy wziąć pod uwagę jego uprzednią karalność, także za czyny <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (k. 121-122). Groźba wymierzenia surowej kary rodzi natomiast domniemanie, że oskarżony może podejmować próby bezprawnych działań mających na celu destabilizację toku postępowania. Z uwagi na to, że powyższe ma charakter domniemania prawnego, nie jest konieczne dowodowe wykazywanie, aby oskarżony podejmował wcześniej konkretne działania w kierunku bezprawnego utrudniania prowadzonego przeciwko niemu postępowania. Dodać należy, że zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, podstawy stosowania tymczasowego aresztowania, określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 <br/>§ 2 k.p.k.</a>, przy spełnieniu przesłanek wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257;art. 257 § 1)">art. 257 § 1 k.p.k.</a> <br/>(a taka sytuacja ma miejsce w odniesieniu do podejrzanego), oraz przy braku przesłanek negatywnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259;art. 259 § 1;art. 259 § 2)">art. 259 § 1 i 2 k.p.k.</a>, stanowią samodzielne przesłanki stosowania tego środka zapobiegawczego (<em> <!-- -->zob. uchwala składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 18/11, OSNKW 2012, z. 1, poz. 1</em>).</p> <p>Niezależnie jednak od obaw wynikających z samej realnie grożącej oskarżonemu surowej kary pozbawienia wolności, zauważyć należy, że potrzebę dalszego stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania uzasadnia także zaistnienie przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">art. 258 <br/>§ 1 pkt 2 k.p.k.</a> Wprawdzie rację ma skarżący, że samo twierdzenie prokuratora, że dopiero rozważa przedstawienie podejrzanemu zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej nie może na tym etapie stanowić podstawy do przyjęcia obawy matactwa. Niemniej jednak, zdaniem Sądu Apelacyjnego, z uwagi na początkowy etap postępowania, zachodzi uzasadniona obawa, że podejrzany mógłby wpływać na treść zeznań nieustalonych dotychczas osób, które miały od niego nabywać środki odurzające i substancje psychotropowe oraz osób, od których środki odurzające miał nabyć podejrzany i dlatego konieczne jest uniemożliwienie mu kontaktu z tymi osobami, czego nieizolacyjne środki zapobiegawcze nie byłyby w stanie zagwarantować.</p> <p>Mając na uwadze wskazane wyżej obawy i stopień ich nasilenia, przy uwzględnieniu zagrożenia dla prawidłowego przebiegu postępowania przygotowawczego i jednocześnie zasady <em> <!-- -->ultima ratio</em> stosowania środków zapobiegawczych o charakterze izolacyjnym, uzasadnione jest twierdzenie, że na obecnym etapie wyłącznie środek zapobiegawczy <br/>w postaci tymczasowego aresztowania w sposób prawidłowy zabezpieczy przebieg postępowania, zaś środki wolnościowe, wobec ich oczywiście mniejszej efektywności, nie spełniłyby swojego celu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> Nie dopuścił się tym samym sąd <br/>I instancji naruszenia zasady minimalizacji środków zapobiegawczych określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 257;art. 257 § 1)">art. 257 <br/>§ 1 k.p.k.</a> </p> <p>W niniejszej sprawie zaistniały także szczególne okoliczności w rozumieniu <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a> Konieczność przedłużenia stosowania wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania na dalszy czas oznaczony, podyktowana jest bowiem potrzebą uzupełnienia materiału dowodowego za pomocą czynności wskazanych we wniosku prokuratora, w tym uzyskania opinii z badań chemicznych oraz opinii mechanoskopijnej. Natomiast postępowanie przygotowawcze, pomimo jego prawidłowej dynamiki, nie mogło zostać ukończone <br/>w terminie, na jaki przedłużono wobec podejrzanego tymczasowe aresztowanie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, w okresie 3 miesięcy tymczasowego aresztowania, poza ponownym przesłuchaniem podejrzanego, wykonano także szereg innych czynności procesowych.</p> <p>Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259;art. 259 § 1;art. 259 § 1 pkt. 2)">art. 259 § 1 pkt 2 k.p.k.</a> Zauważyć należy, że nie jest rzeczą sądu procedującego w kwestii incydentalnej, a dotyczącej stosowania środków zapobiegawczych, stałe kontrolowanie sytuacji rodzinnej podejrzanego. To na stronie lub jego obrońcy ciąży obowiązek przedstawienia i udowodnienia okoliczności w tej materii, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono, poprzestając jednie na gołosłownych twierdzeniach zawartych w zarzucie środka odwoławczego, bez jakiejkolwiek argumentacji na jego poparcie. Analiza akt sprawy nie pozwala natomiast na stwierdzenie istnienia po stronie podejrzanego czy jego najbliższych, okoliczności o jakich mowa w tym przepisie, <br/>a tym samym brak jest podstaw do odstąpienia od stosowania wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny postanowił jak na wstępie.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>- odpis postanowienia doręczyć podejrzanemu z pouczeniem o prawomocności i jego obrońcy;</p> <p>- zwrócić akta sprawy.</p> <p>Katowice, dnia 29 października 2019 roku</p> </div>