I SA/Kr 1690/10

SENTENCJA Kraków, dnia 29 listopada 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 sierpnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2002 i 2005 postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 sierpnia 2010r. Nr[...], została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2010r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych (k. 82). Decyzja zawierała pouczenie o tym, że skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Przedmiotowa skarga została zaś złożona w dniu 25 września 2010r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie decyzja organu II instancji została doręczona skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2010r., a zatem ostateczny termin do złożenia skargi przypadał w dniu 24 września 2010r. J. D. złożył skargę dopiero w dniu 25 września 2010r., a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.