VI Ka 1408/18

<p>Warszawa, dnia 30 października 2019 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 1408/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: sędzia Adam Bednarczyk</p> <p>protokolant: asystent sędziego Jakub Nasiłowski</p> <p>po rozpoznaniu dnia 16 października 2019 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">J. M.</span>, syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art. 216 § 2 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>z dnia 31 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV K 467/17</p> <p>zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, zasądza od <span class="anon-block">J. M.</span> na rzecz Skarbu Państwa 50 zł tytułem opłaty za II instancję oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym.</p> <p> <strong> <!-- -->VI Ka 1408/18</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">W.</span> warunkowo umorzył postępowanie karne w sprawie IVK 467/17 przeciwko <span class="anon-block">J. M.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art.216§2 kk</a>.</p> <p>Wyrok ten zaskarżył w całości obrońca <span class="anon-block">J. M.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy <span class="anon-block">J. M.</span> nie jest zasadna i przez to nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd rejonowy w sposób prawidłowy zebrał i przeprowadził wszelkie dostępne mu w sprawie dowody. Oceny ich dokonał nie wychodząc poza ramy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7</a> jak 5<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2)">§2 kpk</a>. Na podstawie zaś tak ocenionych dowodów trafnie zrekonstruował stan faktyczny w sprawie.</p> <p>Na wstępie zauważyć trzeba, iż zarzuty apelacji są tożsame z argumentacją wniosku o umorzenie postępowania z dnia 23 lipca 2018 r. z tych, zatem powodów sąd rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w istocie odniósł się do argumentacji skarżącego.</p> <p>Po pierwsze, zatem stwierdzić trzeba, iż rację ma sąd orzekający, iż wbrew twierdzeniom autora apelacji autorstwo wpisu na profilu <span class="anon-block">J. M.</span> nie budzi wątpliwości. Logicznym jest, bowiem, iż w innym przypadku osoba obca musiała by włamać się na ten profil, czego <span class="anon-block">J. M.</span> sam nie podnosił, a co więcej osoba taka musiała by wiedzieć o treści smsów wysyłanych w dniu zdarzenia przez pokrzywdzoną do niego. Dodać tylko do argumentacji sądu orzekającego, iż nie sposób wywieść, jaki interes miał by owa obca osoba w umieszczaniu tego rodzaju wpisów na obcym profilu portalu społecznościowego. Jest jasnym natomiast, iż ów wpis będący przedmiotem sprawy był swego rodzaju bezpośrednią odpowiedzią na smsy pokrzywdzonej.</p> <p>Drugim z argumentów apelacji jest wskazanie na rzekome wątpliwości, czy adresatem wpisu była pokrzywdzona, a zwłaszcza czy jego treść mogła niejako identyfikować pokrzywdzoną, jako jego adresatkę, przy czym to ona sama musiała by siebie, jako ową adresatkę zidentyfikować. Otóż poza słuszną argumentacją sądu rejonowego w tym zakresie, o czym niżej, wskazać trzeba, że jak wskazano ów wpis był bezpośrednią odpowiedzią na smsy pokrzywdzonej. Zatem wiedziała ona doskonale, do kogo i z jakiego powodu je wysyła, a więc że owa „ odpowiedź” jest skierowana do niej. Zresztą jak sąd trafnie zauważył budynek, w którym strony zamieszkiwały jest niewielki i kameralny, zatem określenie osoby we wpisie było w tym wypadku jasne i niebudzące wątpliwości.</p> <p>Natomiast trzeci argument apelacji wskazujący, iż w istocie wpis <span class="anon-block">J. M.</span> był parafrazą tekstu piosenki i mieści się w granicach swobody twórczej jest całkowicie niezrozumiały. Pomijając, bowiem, iż skarżący ma wątpliwości czy <span class="anon-block">J. M.</span> w ogóle jest autorem owego wpisu, to jego treść nie sposób uznać z uwagi na okoliczności sprawy jak też treść za jakikolwiek fragment twórczości artystycznej.</p> <p>Odnośnie procesowego zarzutu, co do istoty rozstrzygnięcia sądu w przedmiotowej sprawie zauważyć trzeba, iż protokół posiedzenia z dnia 31 sierpnia 2018 r. nie wskazuje, aby obecny na nim obrońca <span class="anon-block">J. M.</span> wyraził sprzeciw, co do ewentualności warunkowego umorzenia postępowania i złożył wniosek o skierowanie sprawy na rozprawę, pomimo, iż ten sam protokół wskazuje, iż sąd w sposób jasny wskazał, iż nie uwzględnia wniosku o umorzenie postępowania w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 1)">art.17 §1 pkt.1 kpk</a>. Wprawdzie taki wniosek ze strony obrońcy miał miejsce, lecz na posiedzeniu w dniu 20 czerwca 2018 r., które było posiedzeniem pojednawczym, a raczej jego kontynuacją. Lecz jak się zdaje wniosek ten obrońca sam wycofał składając wniosek z dnia 23 lipca 2018 r. o skierowanie sprawy na posiedzenie, a zatem nie na rozprawę.</p> <p>W tej sytuacji w ocenie Sądu Okręgowego żadne zarzuty ani argumentacja apelacji nie mogły spowodować ani zmiany ani uchylenia zaskarżonego orzeczenia i z tych powodów zostało ono utrzymane w mocy.</p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1;art. 636 § 3)">art. 636§1 i 3 kpk</a> , oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 628;art. 629)">art.628 i 629 kpk</a>.</p> </div>