IV P 59/19

<p>Sygn. akt IV P 59/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 października 2019 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie :</p> <p>Przewodniczący : SSR Magdalena Piątkowska</p> <p>Protokolant : Karolina Nowicka</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2019 roku w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- -->Z.<span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span> <span class="anon-block">W. O.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. P.</span> </p> <p>o ustalenie nieistnienia stosunku pracy</p> <p>powództwo oddala.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Strona powodowa Z.<span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span> wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block">J. P.</span> o ustalenie nieistnienia stosunku pracy, który zakończył się porozumieniem stron. W szerokim uzasadnieniu powód przede wszystkim odnosił się do podważenia okoliczności ustalonych w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>pomiędzy tymi samymi stronami, w której zasądzono od Z.<span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span> na rzecz <span class="anon-block">J. P.</span> odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy w trybie dyscyplinarnym, przytoczył też szeroko orzecznictwo Sądu Najwyższego. Na rozprawie w dniu 30.10.2019r. powód jako interes prawny w dokonaniu ustalenia nieistnienia stosunku pracy zakończonego porozumieniem stron wskazał, iż czuje się skrzywdzony wyrokiem wydanym w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa; złożył też powództwo wzajemne, które- z uwagi na fakt, iż został już wyznaczony termin rozprawy a sprawa była tego rodzaju, iż nie wymagała szerokiego postępowania dowodowego ani przesłuchania stron- zostało wyłączone do odrębnego postępowania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Strony łączyła umowa o pracę, w której pozwany był pracownikiem strony powodowej. Stosunek pracy ustał na skutek rozwiązania umowy przez pracodawcę bez wypowiedzenia w trybie art. 52par1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (pkt. 1)">pkt 1 kpc</a>. Skuteczne w tym zakresie oświadczenie pracodawcy było niezgodne z prawem i skutkowało zasądzeniem na rzecz <span class="anon-block">J. P.</span> odszkodowania od pracodawcy Z.<span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span>.</p> <p> <em> <!-- -->Dowód:</em> </p> <p> <em> <!-- --> wyrok Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 28.09.2018r. oraz Sadu Okręgowego w <span class="anon-block">(...)</span>z dnia 28 lutego 2019r. w aktach sprawy<span class="anon-block">(...)</span> </em> </p> <p> <strong> <!-- -->W tak ustalonym stanie faktycznym</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Powództwo podlegało oddaleniu. </strong> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> można żądać ustalenia przez Sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma się w tym interes prawny. Stosownie do powyższego powództwo o ustalenie zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 189)">art. 189 k.p.c.</a> wymaga dla swej zasadności wskazania interesu prawnego w sądowym ustalaniu stanu prawnego.</p> <p>Takiego interesu powód w niniejszej sprawie nie wykazał albowiem nie można za taki uznać próby podważenia i wyeliminowania z obrotu prawnego niekorzystnego dla powoda wyroku rozstrzygającego w sposób jednoznaczny kwestię sposobu zakończenia stosunku pracy przez strony.</p> <p>Nawet gdyby jednak powód interes prawny wykazał, powództwo zostałoby oddalone albowiem jak wynika z ustaleń sądów obu instancji w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> stosunek pracy pomiędzy stronami ustał nie na skutek porozumienia stron, a na skutek rozwiązania umowy przez pracodawcę bez wypowiedzenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 par1 pkt 1 kp</a>. Skuteczne w tym zakresie oświadczenie pracodawcy było niezgodne z prawem i skutkowało zasądzeniem na rzecz <span class="anon-block">J. P.</span> odszkodowania od pracodawcy Z.<span class="anon-block"> P.H.U. (...)</span>.</p> <p>Sąd związany jest powyższym z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1kpc</a>, zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Jak trafnie ujęto to w wyroku wyrok Sądu Apelacyjnego w <span class="anon-block">(...)</span> wydanym dnia 8.08.2019r. w sprawie IAGa <span class="anon-block"> (...)</span>, związanie wyrokiem w myśl powołanego przepisu oznacza dla sądu „brak możliwości zignorowania zarówno ustaleń faktycznych stanowiących bezpośrednio podstawę rozstrzygnięcia, jak i podstawy prawnej. Nie jest dopuszczalne odmienne ustalenie zaistnienia, przebiegu i oceny istotnych dla danego stosunku prawnego zdarzeń faktycznych w kolejnych procesach sądowych, chociażby przedmiot tych spraw się różnił. Mocą wiążącą objęte jest to, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Moc wiążącą uzyskuje bowiem rozstrzygnięcie o żądaniu w powiązaniu z jego podstawą faktyczną i w kolejnym postępowaniu sąd ma obowiązek przyjąć, że istotna z punktu widzenia zasadności żądania kwestia kształtowała się tak, jak to zostało ustalone w prawomocnym wyroku. Związanie stron (oraz wyjątkowo innych osób), o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365)">art. 365 k.p.c.</a> oznacza, że inne sądy są związane prejudycjalnie, czyli nie mogą dokonać odmiennej oceny prawnej roszczenia, niż zawarta w prejudykacie, ale także nie mogą dokonać odmiennych ustaleń faktycznych. Jest to tzw. pozytywny aspekt prawomocności materialnej. W rezultacie uprawomocnienia się takiego orzeczenia nikt nie może kwestionować nie tylko faktu jego istnienia, lecz także jego treści i to nawet bez względu na to, czy był, czy też nie był stroną postępowania zakończonego tym orzeczeniem”</p> <p>Mając powyższe na względzie na podstawie powołanych przepisów powództwo oddalono.</p> </div>